บทที่ 1088 ในที่สุดได้แก้แค้น

เทพอาวุโสสี่ทิศเสียชีวิตทั้งหมด เดิมทีเย่เซิ่งเทียนไม่เคยคิดจะใช้พวกเขามาแลกเปลี่ยนกับสรวงสวรรค์

เดิมทีหนทางเส้นนี้ทำไม่ได้ มหาพญาเทพไม่อาจทำการแลกเปลี่ยนครั้งนี้

เหตุผลที่คิดแบบนี้ นั่นเป็นเพราะเทพอาวุโสสี่ทิศล้วนตายหมดแล้ว มหาพญาเทพยังไม่ได้ปรากฏตัวออกมา

เห็นได้ว่าถึงแม้เป็นเทพอาวุโสสี่ทิศ ก็เป็นแค่หมากที่มหาพญาเทพเหวี่ยงทิ้งได้ทุกเมื่อ

“รีบหนี!”

เจ้าพญาสวรรค์ทั้งเจ็ดตกใจแย่แล้ว ในชั่วพริบตาเดียวเทพอาวุโสสี่ทิศโดนเย่เซิ่งเทียนฆ่าทิ้งหมด พวกเขาเหล่านี้ ย่อมไม่อาจเป็นคู่ต่อสู้ของเย่เซิ่งเทียนได้

เย่เซิ่งเทียน เติบโตขึ้นมาโดยสมบูรณ์แล้ว

แต่มหาพญาเทพ ทำไมถึงยังไม่ปรากฏตัวออกมา?

เขายังรออะไรอยู่อีก?

อยากรอตนเองและคนพวกนี้ตายกันจนหมดเกลี้ยงเหรอ?

พญาเขียวและคนอื่นหมดหวังแล้ว

เย่เซิ่งเทียนยิ่งใหญ่เกรียงไกรเช่นนี้ เป็นเรื่องที่พวกเขานึกไม่ถึง

แต่ถึงช่วงหน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้ มหาพญาเทพยังคงไม่ปรากฏตัวออกมา นี่ต่างหากเป็นสาเหตุที่ทำให้พวกเขาหมดหวังโดยแท้จริง

นี่หมายความว่า มหาพญาเทพทอดทิ้งพวกเขาตั้งแต่แรกแล้ว เห็นพวกเขาเป็นเพียงแค่หมากเท่านั้น

น่าเศร้าใจมาก

เป็นสุนัขรับใช้มานานหลายปีขนาดนี้ เพื่อจะกลายเป็นเทพ พวกเขายอมทรยศต่อเผ่ามนุษย์

แต่ว่าจนถึงสุดท้าย อยู่ในสายตามหาพญาเทพ พวกเขากลับไม่ใช่อะไรทั้งสิ้น

ผู้ทรยศ สุดท้ายโดนเจ้านายของพวกเขาทรยศเสียเอง

“อย่าฆ่าฉัน ฉันยอมจำนนแล้ว!”

พญาเมฆรู้ว่าหนีไม่รอด จึงรีบคุกเข่าลงบนพื้นแล้วขอยอมแพ้

“เหลวไหล!”

พญาสายฟ้าตะโกนด่า แล้ววิ่งหนีต่อไป

เย่เซิ่งเทียนก็เป็นคนบ้าคนหนึ่ง ยังเป็นคนบ้าที่พวกเขาเลี้ยงดูออกมาด้วยตนเอง

จะยอมรับการยอมจำนนของพวกเขาได้อย่างไร?

พญาเมฆนี้ ซื่อบื้อขั้นหนักจริงๆ เลย

“ฆ่าให้หมด!”

เดิมทีเย่เซิ่งเทียนไม่เคยคิดจะยอมรับพวกเขา สำหรับคนทรยศแบบนี้ มีเพียงความตายถึงเป็นสิ่งที่พวกเขาคู่ควร

ยืมคำพูดประโยคหนึ่งมากล่าว ให้อภัยพวกเขาเป็นเรื่องของพระเจ้า ส่วนสิ่งที่เขาต้องทำก็คือส่งคนพวกนี้ไปพบพระเจ้า

เหย้เฉิงไม่ลังเลสักนิดเหมือนกัน สังหารพญาเมฆไปโดยตรง

ในขณะเดียวกัน เหย้เฟิง เย่ม่อ และเหย้หมิงทั้งสามคน ได้ขวางหน้าพญาวัง พญาลมและพญาฝนเอาไว้เรียบร้อย

เย่เซิ่งเทียนคนเดียวขวางพญาเขียว พญาไฟและพญาสายฟ้าทั้งสามคนไว้

“สู้กับเขาสุดชีวิตเลย!”