บทที่ 1506 บ้าคลั่ง

เหย้ซูหลิงมองดูข้อความจากมือถือ สีหน้าของเขาแสดงรอยยิ้มขมขื่นออกมา

เธอรู้ตัวดี เย่เซิ่งเทียนแสดงความไม่พอใจออกมาและคิดจะแตกหักกับเธอ

ก่อนหน้านี้ตกลงกันแล้ว ทางฝั่งเย่เซิ่งเทียนลงมือต่อสู้ ทางฝั่งตระกูลเหย้ก็จะลงมือด้วย

แต่เย่เซิ่งเทียนเกือบจะโดนสังหาร แต่ตระกูลเหย้ไม่ยอมปรากฏตัว สุดท้ายคนที่ช่วยชีวิตเขาก็คือหวางซี

เย่เซิ่งเทียนสูญเสียคนรักของตัวเองไป

อนาคตข้างหน้า เย่เซิ่งเทียนอาจจะร่วมมือกับตระกูลเหย้ แต่เขาไม่เชื่อใจตระกูลเหย้อีกแล้ว

"ไอ้อู๋ นายคิดว่าตระกูลเหย้ทำเรื่องเลวๆแต่กลับอยากได้ชื่อเสียงดีๆ มันเป็นเรื่องที่ตลกมากๆใช่ไหม?"

เหย้ซูหลิงหัวเราะออกมาอย่างต่อเนื่อง จากนั้นก็มีน้ำตาไหลออกมา

ไอ้อู๋ถอนหายใจ เขาไม่รู้จริงๆว่าควรพูดอะไรออกมา

เรื่องนี้เป็นความผิดของตระกูลเหย้

ในเมื่อไม่ได้คิดที่จะลงมือ ตอนนั้นก็ไม่ควรรับปากเย่เซิ่งเทียน

ถ้าไม่ใช่หวางซีปรากฏตัวช่วยเหลือ เย่เซิ่งเทียนคงโดนเหล่าจู่ตระกูลเซียวสังหารไปแล้ว

ครั้งนี้เย่เซิ่งเทียนลงมือสังหารตระกูลเซียว เขายอมที่จะร่วมมือกับตระกูลระดับสองอย่างตระกูลจง แต่ไม่ยอมร่วมมือกับตระกูลเหย้ มันก็แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนแล้ว

"เขาใช้วิธีนี้เพื่อเตือนตระกูลเหย้ ถึงแม้ไม่มีตระกูลเหย้ เขาก็สามารถฆ่าล้างตระกูลเซียวได้!"

เหย้ซูหลิงลูบหน้าท้องอันใหญ่ของตัวเอง ตอนนี้เขารู้สึกเสียใจมากๆ

ถ้าตอนนั้นตระกูลเหย้ยอมปรากฏตัวและขัดขวางเหล่าจู่ตระกูลเซียวเอาไว้ ถึงแม้จะช่วยเขาไม่ได้ แต่เย่เซิ่งเทียนก็คงซาบซึ้งในน้ำใจของตระกูลเหย้อย่างแน่นอน

แต่ตระกูลเหย้ไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆเลย!

"คุณหนู ตระกูลเราก็ไม่มีทางเลือกเหมือนกัน เพราะถ้าตระกูลเหย้เคลื่อนไหว มันจะเกิดเรื่องใหญ่มากๆตามมา"

ไอ้อู๋พูดปลอบใจ

เหย้ซูหลิงเช็ดน้ำตาและพูด:"ไม่ต้องหาข้อแก้ตัวให้ตระกูลเหย้ ฉันเข้าใจดี ตระกูลเหย้ไม่ยอมลงมือ เพราะรู้สึกว่าเย่เซิ่งเทียนไม่คู่ควรให้ลงมือมากกว่า"

จากนั้นเธอก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา

แต่ความหมายของเธอก็คือ ครั้งนี้ตระกูลเหย้ของพวกเราประเมินคนๆนี้ต่ำจนเกินไป

"นายคิดว่าเขาจะทำอะไรต่อจากนี้? เขาฆ่าล้างตระกูลเซียวและสังหารเทพแล้ว มันแสดงให้เห็นอย่างชัดเจน ร่างกายของเขามีมวลสารทิพย์แล้ว สรวงสวรรค์ไม่ปล่อยเขาอย่างแน่นอน ตอนนี้เขาจะหนีไปไหนได้? ถึงแม้ครั้งแรกไม่ลงมือ เพราะคิดว่าเย่เซิ่งเทียนไม่คู่ควร แล้วครั้งที่สองละ? ถ้าครั้งที่สองพวกเราลงมือช่วยเขา……"

เหย้ซูหลิงส่ายหัวและยิ้มอย่างขมขื่น

เธอไม่สามารถเปลี่ยนความคิดของคนในตระกูลเหย้ได้อยู่แล้ว

เพียงแต่ความสัมพันธ์ของเธอกับเย่เซิ่งเทียนคงไม่มีโอกาสอีกแล้ว

บางทีการเจอกันครั้งหน้า เย่เซิ่งเทียนคงมาเพื่อถอนหมั้น

เหย้ซูหลิงพูดพึมพำ:"สิ่งที่ไม่ใช่ของเรา ยังไงมันก็ไม่ใช่ของๆเรา ถึงแม้ฉันจะพยายามคว้ามันเอาไว้ แต่มันกลับไม่ใช่ของๆฉัน หวางซียอมเสี่ยงอันตรายเพื่อเย่เซิ่งเทียน สุดท้ายเธอหายตัวไป แต่ฉันกลับทำไม่ได้ ฉันเทียบหวางซีไม่ได้จริงๆ ฉันไม่คู่ควรกับเย่เซิ่งเทียน ฉันไม่คู่ควรกับเย่เซิ่งเทียนจริงๆ ตระกูลใหญ่ๆอย่างพวกเรานั้นมองเห็นแค่ผลประโยชน์เท่านั้น มันดูตลกมากๆ"