บทที่ 451จ้าวปิงถูกทำร้าย

เมื่อเห็นหลี่เซียงหลันและคนอื่น ๆ เย่เซิ่งเทียนก็ขมวดคิ้ว

เขาต้องการดูว่า หลี่เซียงหลันสามารถทำอะไรได้บ้าง

คนที่ไม่รู้จักผิดชอบชั่วดี ไม่จำเป็นต้องให้เกียรติเธอ

จ้าวปิงตกตะลึงเช่นกัน เขารู้จักหลี่เซียงหลันและมู่ซิ่วหลิน มู่ซิ่วหลินเป็นลูกเขยของตระกูลหลี่ และตอนนี้เขาเป็นประธานของบริษัทมหาชน ถือว่าเป็นคนที่ประสบความสำเร็จคนหนึ่ง

สองคนนี้ต้องการจัดการครอบครัวของเจ้าเทพหรือ?

พวกเขาเป็นญาติกับครอบครัวของเจ้าเทพไม่ใช่หรือ

แต่เพียงแค่สักครู่จ้าวปิงก็คิดออก ไม่มีอะไรมากไปกว่าการแข่งขันระหว่างเศรษฐี

และเห็นได้ชัดว่าหลี่เซียงหลันรู้สึกว่าครอบครัวของเจ้าเทพนั้นรังแกได้ง่าย และเธอเพียงแค่ต้องการแสดงให้เห็นว่าตนเองเหนือกว่าเท่านั้น

เมื่อคิดถึงตรงนี้ และทันใดนั้นจ้าวปิงก็มีความคิดที่จะเฝ้ามองความคึกคักนี้ แต่วินาทีต่อมาเขาก็รู้สึกตกใจ นึกไม่ถึงว่าตนเองมีความคิดที่จะเฝ้ามองความคึกคักของเจ้าเทพ แม่งฉิบหาย นี่มันเป็นการรนหาความตาย

จ้าวปิงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเหน็บหนาว เขาจึงรีบเดินไปข้างหน้าและกล่าวว่า “ประธานมู่เกิดอะไรขึ้น?”

ขอเพียงแค่สามารถมีโอกาสแสดงผลงานให้เจ้าเทพเห็น จ้าวปิงจะไม่ปล่อยโอกาสไปอย่างแน่นอน

มู่ซิ่วหลินขมวดคิ้วเช่นกัน เมื่อสักครู่เขาเห็นจ้าวปิงคุยกับครอบครัวของหลี่หลาน และรู้ว่าพวกเขารู้จักกัน

แต่รู้จักกันแล้วยังไงล่ะ? ภรรยาของเขาถูกทำร้ายจนมีสภาพเช่นนี้ และต่อหน้าคนมากมายขนาดนี้ จะให้เขาแกล้งทำเป็นถ่อมตนหรือ?

ไม่ว่าจะอย่างไรเขาก็เป็นประธานของบริษัทมหาชน ภรรยาของเขาถูกทำร้ายจนหน้าบวม ซึ่งเป็นการไม่ให้เกียรติเขามู่ซิ่วหลินเลย

“ประธานจ้าว”

มู่ซิ่วหลินกล่าวอย่างเย็นชา “คุณรอสักครู่ ภรรยาของผมถูกทำร้ายจนแทบจะจำหน้าไม่ได้แล้ว ผมจะแก้แค้นให้ภรรยาผมก่อน แล้วพวกเราค่อยคุยกัน”

หลี่หลานรู้สึกกระวนกระวายใจ และขาดความมั่นใจอย่างสิ้นเชิง ความน่าเกรงขามเมื่อสักครู่นั้นเป็นการโอ้อวดต่อหน้าลูกสาวและลูกเขยเท่านั้น