บทที่ 497 การป้องปรามตระกูลหลี่

เมื่อมองดูด้านหลังอันอ้างว้างของหลี่กั๋วหรง เย่เซิ่งเทียนก็แอบถอนหายใจอยู่ในใจ

ลูกหลานอกตัญญู และทำอะไรไม่ได้

ระหว่างคนใหล้ชิด พอแตกแยกกัน ก็เหม็นยิ่งกว่าอุจจาระกับปัสสาวะเสียอีก!

คนของตระกูลหลี่ที่เหลือจะกล้าพูดมากสักที่ไหน และมองไปที่หวางซีและเย่เซิ่งเทียนด้วยความกลัว

ไม่คาดคิดว่าลูกสาวและลูกเขยของหลี่หลาน จะแข็งแกร่งได้ขนาดนี้ เพิ่งมาได้วันเดียว เผชิญหน้ากันสองครั้ง ก็ขับไล่หญิงชราออกจากบ้านไปแล้ว!

ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา คุณท่านไม่ค่อยได้ดูแลเรื่องต่างๆ มากนัก หญิงชราก็เป็นเหมืนซูสีไทฮาวแห่งตระกูลหลี่ และไม่มีใครกล้ายั่วยุเธอเลย

หลี่เซียงหลันยิ่งไม่มีความเกรงกลัว ตราบใดที่มีคำพูดไม่ถูกใจเล็กน้อย และก็จะถูกทุบตี แม้แต่หลี่เฟิงซึ่งเป็นทายาท ก็ถูกกดดันจนไม่เหลือศักดิ์ศรีอะไรเลย

ใครจะไปคิดว่า เขาจะพ่ายแพ้ให้ครอบครัวเล็กๆ อย่างหวางซี?

ดูเหมือนว่า ตระกูลหลี่กำลังจะเปลี่ยนผู้ครอบครองแล้ว

หวางซีและเย่เซิ่งเทียนคนนี้ ไม่ใช่คนง่ายที่จะจัดการได้เลย

คุณท่านจัดให้หวางซีรับผิดชอบตระกูลหลี่ชั่วคราว แต่เดิมพวกเขายังคงไม่พอใจ และอยากจะต่อสู้สักหน่อย

แต่ตอนนี้ ใครยังจะกล้าแข่งขันกับหวางซีล่ะ?

นี่มันกำลังรนหาที่ตายไม่ใช่เหรอ?

ไม่เห็นหรือว่าแม้แต่ตระกูลไป๋ก็ยังอยู่ข้างหวางซีเลย

คนที่กระตือรือร้นในตระกูลหลี่ ได้ตัดสินใจที่จะสนับสนุนหวางซีไปแล้ว

แม้ว่าจะมีคนจำนวนน้อยที่ไม่สบายใจมาก แต่ดูเหมือนว่าพวกเขาจะทำได้เพียงอดทนเท่านั้น

"ส่งขยะพวกนี้เข้าไปในคุก ปล่อยให้พวกมันไม่มีวันที่จะออกมาได้"

หวางซีชี้ไปที่ฝู้ปิน ตอนนี้เธอ ไม่ได้ใจดีและกลั่นแกล้งเหมือนเมื่อก่อนแล้ว

ยิ่งกว่านั้น สำหรับไอ้ขยะอย่างฝู้ปิน ถึงจะตายไปก็ไม่น่าเสียดายหรอก!

ไป๋เหวินเซวียนพูดอย่างระมัดระวังว่า "คุณเย่ คุณนายซี ตระกูลไป๋รู้สึกผิดไปแล้ว ที่ฉันมาในครั้งนี้ เพื่อมาขอโทษโดยเฉพาะ ตระกูลไป๋ของเรา ยินดีที่จะสละตลาดยาให้ตระกูลหลี่"