บทที่ 508 บอกแล้วไงห้าวันก็คือห้าวัน

"แกนี่เอง?"

เผยชุนชิวและคนอื่นๆ ตกตะลึง เมื่อเห็นเย่เซิ่งเทียน

ยังมีเวลาอีกสองวันจะถึงพันธสัญญาห้าวัน แต่ตอนนี้ไอ้เด็กคนนี้กลับกล้ามา

หัวเวิ่นยีหลับตาด้วยความเจ็บปวด เขาคิดไม่ถึงว่า จะลากเย่เซิ่นเทียนเข้ามาด้วย

สิ่งที่เขายิ่งคิดไม่ถึงว่า เย่เซิ่งเทียนจะให้ความสำคัญกับเขาขนาดนี้

"ไอ้หมอนี่ ไม่รู้จักผิดชอบชั่วดี พันธสัญญาห้าวันยังเหลืออีกสองวัน รีบออกไปซะ ฉันยังจะสามารถไว้ชีวิตแก"

โก้วหวยพูดอย่างเรียบเฉย"ถึงแม้ว่าจะไม่รู้ว่าแกกับหัวเวิ่นยีเกี่ยวข้องอะไรกัน แต่เวลาแบบนี้กลับยังมาช่วยเขา แสดงว่ากมลสันดานของแกถือว่าไม่เลวเลย อย่าบังคับให้ฉันต้องลงมือทำร้ายแก"

ถึงแม้โก้วหวยจะเป็นคนพูดจาไร้เหตุผล แต่เขาก็ค่อนข้างใจกว้าง พูดคำไหนคำนั้น

เดิมทีหัวเวิ่นยีจะรอตาย เมื่อได้ยินตรงนี้ เขาก็รีบกล่าวอย่างโมโห"โก้วหวย แกลองทำดูสิ!ถ้าแกกล้าลงมือล่ะก็ ฉันจะฆ่าแกตายแน่!"

"แกยังปกป้องตัวเองไม่ได้เลย ยังมีเวลาเป็นห่วงเขาอีกงั้นหรอ?"

เผยชุนชิวพูดอย่างเยือกเย็น"หัวเวิ่นยี ไม่ว่าใครจะมา วันนี้ก็เป็นวันตายของแก"

ตะขาบขนาดเท่ากับหัวแม่มือที่อยู่ในมือของหวังหลิง ปีนป่ายขึ้นไปบนไหล่ของหัวเวิ่นยี เขาพ่นออกมาสองคำ"แกตาย!"

จั่วอู๋เต้าราวกับศพเดินได้ เขากระโดดมาอยู่ตรงหน้าของเย่เซิ่งเทียน แล้วกล่าวอย่างเย็นยะเยือก"ความแค้นระหว่างเรา ไม่สามารถแก้ปมได้เด็ดขาด!ขืนแกยังไม่ไปอีก ร่างของแกก็จะเป็นของฉัน!"

หมอพิษอย่างหูชิงหนิวที่ไร้ซึ่งตาขาว จ้องมองไปที่เย่เซิ่งเทียน พลางกล่าวว่า"แกโดนพิษของฉันแล้ว จากไปตอนนี้ ฉันเอายาแก้พิษให้แกได้นะ ช่วยให้แกไม่ต้องตาย ยังหนุ่มยังแน่นแท้ๆ ทำไมต้องรนหาที่ตายด้วย!"

เย่เซิ่งเทียนส่ายหัวไปมา แล้วพูดว่า"พันธสัญญาห้าวันยังไม่มาถึง ดังนั้น พวกคุณจะฆ่าเขาได้ สองวันหลังจากนี้ ผมจะพาเขามาด้วย เพื่ออธิบายกับพวกคุณทั้งหกคน"

"อาจารย์ครับ ทะ ท่านจะทำแบบนี้ทำไม รีบไปเถอะครับ เรื่องของสมาคมการแพทย์ไม่เกี่ยวอะไรกับท่านเลย"

หัวเวิ่นยีเจ็บปวดมาก เขาไม่อยากให้เย่เซิ่งเทียนต้องตาย ถึงแม้ว่าว่าทักษะทางการแพทย์ของเย่เซิ่งเทียนจะหาใครเปรียบ แต่หูชิงหนิว จั่วอู๋เต้า หวังหลิงทั้งสามคนนี้ไม่ได้มีแค่ทักษะทางการแพทย์ แต่เป็นถึงขั้นมีเวทมนตร์แล้ว