บทที่ 517 แม่ยายถูกตบ

ความโหดเหี้ยมของเจี่ยงหมิ่น ทำให้ภายในใจของมู่ซิ่วหลินรู้สึกขนลุก

ยัยแก่คนนี้เหี้ยมโหดจริงๆ สวมเขาให้คนอื่นไม่พอ ตอนนี้ยังมาทำต้นหลี่ตายแทนต้นท้อ ทำให้ตระกูลหลี่ขาดซึ่งทายาทสืบสกุล!

ช่างเป็นผู้หญิงที่ร้ายกาจจริงๆ!

ถึงฉันจะชั่วยังไงก็แค่อยากสั่งสอนพวกเย่เซิ่งเทียนเท่านั้น ทำให้พวกเขารู้ว่าฉันมู่ซิ่วหลินสูงส่งกว่าพวกเขาหลายเท่า!

และไอ้แก่ที่ไม่ตายสักที ลงมือทีก็แทบจะเอาชีวิตคนได้!

โหดเกินไปแล้ว!

"มู่ซิ่วหลิน"

เจี่ยงหมิ่นหันไปมองมู่ซิ่วหลิน

เสียงนี้แทบจะทำให้มู่ซิ่วหลินวิญญาณเตลิดเปิดเปิง เขาไม่กล้าเงยหน้า กลัวว่าเจี่ยงหมิ่นจะมองทะลุความคิดของเขา ได้แต่ก้มหน้ากล่าวว่า"แม่ครับ สั่งการได้เลยครับ"

เจี่ยงหมิ่นพูดอย่างเรียบเฉย"แกไปกับพวกเขา จะต้องเห็นนังพวกหลี่หลานตายกับตาค่อยกลับมา"

แม่งเอ้ย นังแก่ ทำไมแกไม่ให้ลูกชายแกไปห้ะ!

ถ้าโถขี้ใบนี้ตกอยู่บนหัวของกู ชาตินี้กูก็อย่าคิดจะลุกขึ้นมาผงาดเลย!

แกนี่มันคิดแผนได้ดีจริงๆ ทำให้ลูกชายของแกสะอาดบริสุทธิ์ ให้กูไปทำเรื่องสกปรกแบบนี้!

แกคิดอยากจะฆ่าปิดปากล่ะสิท่า!

ในใจของมู่ซิ่วหลินเต็มไปด้วยความโกรธ เขาไม่ได้โง่นะ เห็นได้ชัดว่านังแก่อยากให้เขาไปเป็นแพะ จากนั้นถึงจะถูกคนพบเข้า ขอแค่โยนเขาออกไปรับผิดก็พอ

แต่เขาไม่กล้าแสดงออกมา ขอแค่ตอนนี้เขาแสดงสีหน้าไม่พอใจแม้แต่น้อย เชื่อว่าเจี่ยงหมิ่นจะต้องฝังเขาทั้งเป็นอย่างแน่นอน

"คุณแม่คะ ให้ซิ่วหลินไปแบบนี้ ไม่ดีมั้งคะ?ถ้าเกิดเรื่องอะไรขึ้นมา ซิ่วหลินจบเห่แน่"

จนถึงตอนนี้ ในที่สุดหลี่เซียงหลันก็พูดออกมา

ถึงแม้เธอจะเกลียดหลี่หลาน แต่มู่ซิ่วหลินเป็นสามีของเธอ โดยปกติมู่ซิ่วหลินดูแลเธอเป็นอย่างดี เมื่อได้ยินว่าจะให้มู่ซิ่วหลินทำเรื่องสกปรกแบบนี้ เธอก็รู้สึกไม่พอใจทันที

มู่ซิ่วหลินรีบกล่าวว่า"หยุดพูดเดี๋ยวนี้นะ สิ่งที่แม่ของเราวางแผน จะสามารถทำร้ายผมได้งั้นหรอ?ถึงจะเกิดเรื่องอะไรขึ้น เพื่อครอบครัว ผมจะต้องเข้าไปก็ไม่เป็นไรหรอก คุณกับลูกอยู่เย็นเป็นสุขก็พอ"