บทที่ 523 ตัวตลกที่แท้จริง

เย่เซิ่งเทียนรีบอุ้มซือซือไว้ในอ้อมแขน และตรวจสอบทั่วร่างกาย เธอเพียงแค่หมดสติไปเท่านั้น ได้รับบาดเจ็บภายนอกเพียงเล็กน้อย เขาจึงถอนหายใจด้วยความโล่งอก

มินั้นเขาอาจจะเป็นบ้า

ถึงแม้ว่าซือซือจะไม่ได้รับบาดเจ็บ แต่เย่เซิ่งเทียนยังคงรู้สึกโกรธมาก เขาไม่เคยตีซือซือเลย แต่กลับถูกไอ้สัตว์เดรัจฉานคนนี้ทำร้าย!

เย่เซิ่งเทียนอุ้มซือซือเดินเข้ามา มองไปที่เจี่ยงหมิ่นและกล่าวด้วยน้ำเสียงเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า "พวกคุณสมควรตาย! เดิมทีผมไม่อยากจะยุ่งเรื่องไร้สาระของพวกคุณ แต่พวกคุณแตะเส้นตายของผมซ้ำแล้วซ้ำเล่า ถ้าไม่ฆ่าคุณ เป็นความชั่วร้ายที่ไม่สามารถให้อภัยได้จริง ๆ!"

"อย่าฆ่าฉัน ฉันเป็นผู้บริสุทธิ์จริง ๆ"

เจี่ยงหมิ่นตกใจมาก เพราะคนยิ่งแก่ก็ยิ่งกลัวตาย อย่ามองว่าเจี่ยงหมิ่นไม่เห็นชีวิตของคนอื่นอยู่ในสายตา แต่เมื่อถึงตาตนเองแล้ว เธอกลัวความตายมากกว่าใคร ๆ

"เรื่อง...เรื่องทั้งหมดเป็นคำสั่งของเซี่ยหมิงหลี่ฉันถูก เซี่ยหมิงหลี่หลอก เซี่ยหมิงหลี่ล่อลวงฉัน ฉันผิดไปแล้ว คราวนี้ฉันรู้ตัวว่าผิดจริง ๆ อย่าฆ่าฉัน ฉันเป็นคุณยายของหวางซี ถ้าคุณฆ่าฉันจะเป็นการผิดศีลธรรมอย่างร้ายแรง! คุณจะถูกโลกประณาม!"

"ฮึ่ม ผมเย่เซิ่งเทียนจะทำเรื่องใด ใครมีสิทธิ์เข้ามาแทรกแซง!"

หลังจากกล่าวจบ เย่เซิ่งเทียนใช้เท้าเตะออกไป

เจี่ยงหมิ่นหญิงชราที่โหดเหี้ยม กระเด็นออกไปทันที กระแทกไปที่หน้าต่างจนเศษกระจกเต็มพื้นและเสียชีวิตทันที

"อย่าฆ่าพวกเรา อย่าฆ่าพวกเรา"

เมื่อเห็นว่าสามคนเสียชีวิตในชั่วพริบตา มู่ซิ่วหลินและหลี่เซียงหลันตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อ คุกเข่าลงบนพื้นแล้วขอความเมตตา

"ถึงพวกคุณตายก็ไม่สาสมกับความผิดที่ทำลงไป"

ใบหน้าของเย่เซิ่งเทียนเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า ก่อนหน้านั้นเขาให้โอกาสคนเหล่านี้มากกว่าสองครั้งแล้ว ไม่ว่าพวกเขาจะทำเรื่องอะไร เขาก็เพิกเฉย

และให้เกียรติแล้วแต่อีกฝ่ายไม่สนใจ กลับวางท่าได้ใจยิ่งขึ้น แล้วยังแตะเส้นตายของตนเอง โดยการลงมือทำร้ายครอบครัวของตนเอง