บทที่ 539 พวกคุณมันไร้ยางอาย

ตระกูลหลี่

หัวเวิ่นยีซึ่งนั่งอยู่บนรถเข็น น้ำตาไหลอาบแก้มและกล่าวกับตนเองว่า "อาจารย์เย่ นับจากนี้เป็นต้นไป ชีวิตของผมหัวเวิ่นยีเป็นของอาจารย์"

เขาและเย่เซิ่งเทียนพบกันที่บ้านของฟางหยวน

ตอนนั้นเขายังเหยียดหยามเย่เซิ่งเทียน แต่การฝังเข็มด้วยมือเดียวของเย่เซิ่งเทียน ทำให้เขายอมรับความสามารถของเย่เซิ่งเทียน

หลังจากนั้นเย่เซิ่งเทียนได้ถ่ายทอดทักษะทางการแพทย์โบราณให้แก่เขา

เขาไม่มีลูกหลานและอยู่ตัวคนเดียว และไม่เคยคิดว่าคนอื่นจะสนใจเขา

แต่ตอนนี้ เพื่อเขาแล้วเย่เซิ่งเทียนต้องเผชิญกับหกหมอเทวดาแห่งหอรักษาตามลำพัง

ถึงแม้ว่าเขาจะถูกเรียกขานว่าเป็นนักปราชญ์แห่งการแพทย์ร่วมสมัย แต่คนทั้งหกก็มีความโดดเด่นในสาขาของตนเอง

ยิ่งไปกว่านั้นหมอพิษหูชิงหนิว หมอกู่หวังหลิง หมอผีจั่วอู๋เต้าพวกเขาทั้งสามคน ได้ละทิ้งแนวทางของพวกเขาแล้ว

ถึงแม้ว่าอดีตสมาคมทางการแพทย์สมาคมทางการแพทย์สวี่เซียวเหยายังมีชีวิตอยู่ เขาก็ไม่แน่ว่าจะสามารถเอาชนะคนสามคนนี้ที่ต่างสาขาได้หรือไม่?

ถึงแม้ว่าเย่เซิ่งเทียนจะมีพรสวรรค์ แต่เขาก็ไม่สามารถทำได้ทุกอย่าง และยังมีข้อบกพร่องของตนเอง

ถึงแม้ว่าทักษะทางการแพทย์ของเย่เซิ่งเทียนจะยอดเยี่ยมมาก แต่การแพทย์แต่ล่ะสาขาของทั้งสามคนนี้ ไม่ได้เป็นเพียงทักษะทางการแพทย์เท่านั้น

เย่เซิ่งเทียนมีเปอร์เซ็นต์ชนะไม่มากนัก

หัวเวิ่นยีตบหน้าตนเองอย่างแรงสองครั้ง "หัวเวิ่นยี เสียแรงที่แกเป็นหมอ แต่สุดท้ายไม่สามารถทำอะไรได้ เย่อหยิ่งแล้วมีประโยชน์อะไร ถามชาวโลกสิว่ามันมีประโยชน์อะไร แกมันเป็นคนขี้ขลาด!"

หัวเวิ่นยีน้ำตาซึม

ขณะนี้ ที่ หอรักษา

หกหมอเทวดาเตรียมตัวพร้อมแล้ว รอให้เย่เซิ่งเทียนมาถึง

หมอพิษหูชิงหนิวไม่มีตาขาว มองแล้วน่ากลัวมาก และตอนนี้เขาทำให้ร่างกายของตนเองกลายเป็นพิษร้ายแรงแล้ว