บทที่ 549 จิตใจของคนแตกตื่น

สภาพของหม่าหรูหลงทำให้ทุกคนตกใจ

หูชิงหนิวแค่มองแวบเดียวเท่านั้น ก็ทำให้หม่าหรูหลงถูกพิษ นี่คือกลอุบายอะไรกันแน่?

นี่คือเวทมนตร์เหรอ?

เป็นไปได้อย่างไร!

แต่ถ้าไม่ใช่เวทมนตร์แล้ว แค่การมองแวบเดียวก็ทำให้เขาถูกพิษได้อย่างไร?

เดิมทีคนของห้าตระกูลผู้ดีต้องการให้หกหมอเทวดาฆ่าเย่เซิ่งเทียน ขณะนี้พวกเขาต่างตกตะลึง!

ตอนนั้นเองที่พวกเขาตระหนักว่าหกหมอเทวดาไม่ใช่คนที่พวกเขาจะสามารถปลุกระดมได้!

ถึงแม้ว่านิสัยหกหมอเทวดาจะแปลกประหลาด แต่พวกเขาล้วนเป็นคนฉลาดมาก มิเช่นนั้นพวกเขาจะประสบความสำเร็จจนถึงทุกวันนี้ได้อย่างไร

ใช่ว่าพวกเขาไม่รู้กลอุบายเหล่านั้น แต่พวกเขารังเกียจที่จะใช้กลอุบายเหล่านั้นต่างหาก!

หยางทาวที่อยู่กลางฝูงชน ระงับความตกใจของตนเอง แล้วหัวเราะเยาะเย้ย

คนหนุ่มสาวจากห้าตระกูลผู้ดีพวกเขาถือว่าชายชราทั้งหกคนนี้เป็นคนแก่ที่สามารถเรียนทักษะทางการแพทย์เท่านั้น!!

คิดจะใช้พวกเขาเป็นเครื่อง สงสัยเบื่อที่จะมีชีวิตอยู่แล้วจริง ๆ

"หนวกหู!"

หมอกู่หวังหลิงยังคงพูดประโยคนี้ ชายวัยกลางคนที่คุกเข่าขอความเมตตาแทน หม่าหรูหลงและวินาทีนั้นเขาหยุดเคลื่อนไหว ตัวแข็งทื่อทันที

"เกิดอะไรขึ้นกันแน่?"

มีคนมองไปที่ชายวัยกลางคนด้วยร่างกายที่สั่น

ทันใดนั้นสายตาของทุกคนก็ถูกดึงดูดไป

"ลุงฝู เขาเป็นอะไร?"

มู่หว่านชิงตระกูลมู่แห่งหรดีมองทั้งหมดนี้ด้วยความประหลาดใจ

"เขาตายไปแล้ว"

ลุงฝูถอนหายใจ

นี่คือความน่ากลัวของหมอเทวดาสามคนนี้ ตอนที่พวกเขาลงมือนั้นเราไม่สามารถรู้ได้เลย

ตายไปแล้วก็ยังไม่รู้ว่าตายอย่างไร

นี่เป็นเหตุผลว่าทำไมห้าตระกูลผู้ดีและเจ็ดตระกูลเก่าแก่ไม่กล้าบีบบังคับหกหมอเทวดา

ทำได้เพียงพยายามช่วงชิง และไม่กล้าทำเรื่องเกินเลย

หลังจากลุงฝูกล่าวจบ เขาเห็นตะขาบขนาดเท่านิ้วหัวแม่มือเจาะออกมาจากดวงตาของชายวัยกลางคน

และขณะนี้ หม่าหรูหลงนอนลงบนพื้นและเริ่มชักกระตุก เนื้อบนใบหน้าของเขาเริ่มเปื่อยเน่าด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

เวลาเพียงหนึ่งนาที มู่หว่านชิงเห็นด้วยตาตนเองว่าเนื้อทั้งหมดบนใบหน้าของหม่าหรูหลงกลายเป็นเลือดและไม่เหลือแม้แต่กระดูก!

วิชาพิษ!

เป็นวิชาพิษที่น่าสะพรึงกลัวมาก!

นี่เป็นพิษอะไรกันแน่!