บทที่ 565 มายากล

"ฉันว่านะ อย่าเสียเวลากับไอ้เด็กนั่นเลย ยังคิดจะปรุงยาอีก ปรุงแม่มันรึไง มันคิดว่าตัวเองจัดการผีอย่างนักพรตอยู่เหรอ"

หมอคนหนึ่งก่นด่า

"นี่มันเป็นความอัปยศของพวกเราทุกคน ถึงแม้ว่าพวกเราจะปรุงยาออกมาไม่ได้ แต่ก็เคยเห็นท่านหมอปรุงยา ใครจะทำแบบนี้ละ"

ตัวแทนของตระกูลกู่ขึ้นเสียง พูดเสริม"ท่านหมอสมาคมทางการแพทย์ทุกท่าน พวกท่านปกติก็ปรุงยากันใช่ไหมล่ะ? พวกท่านดูสิ นี่เรียกว่าการปรุงยาเหรอ? นี่ก็แค่การทำให้พวกเราทั้งหมดดูเป็นคนไงล่ะ!"

ตัวแทนจากตระกูลเซียวพูด "ไม่ต้องรอรอแล้ว ให้เวลาไอ้เด็กพรรค์นี้อีกสิบปีก็ปรุงออกมาไม่ได้หรอก ทำให้มันตายไปเสียได้แล้ว"

ตัวแทนจากตระกูลซุนประนามว่า "เย่เซิ่งเทียน พอแล้ว ไม่ต้องแกล้งทำต่อไปแล้ว อย่าคิดว่าพวกฉันไม่รู้ว่าแกกำลังแกล้งพวกฉันอยู่ แกคิดว่าพวกฉันโง่รึไง?"

ตระกูลหวางแห่งลังงายิ้มเย็นแล้วพูดว่า "ทุกท่านไม่ต้องรอแล้ว รีบทำให้มันตายไปเสียแล้วกัน มันทำไม่สำเร็จหรอก เด็กแบบนี้มาปรุงยา ก็เหมือนทำให้เรากลายเป็นคนโง่ไงล่ะ"

คนของตระกูลผู้ดี จะรักษาความเงียบสงบให้เย่เซิ่งเทียนได้ปรุงยาดีๆได้อย่างไร ตั้งใจพูดคุยเสียงดังโวยวาย อีกทั้งยังทำเสียงรบกวนไม่หยุดหย่อน นั่นก็เพราะว่าอยากจะรบกวนสมาธิของเย่เซิ่งเทียน ทำให้เย่เซิ่งเทียนไม่สามารถปรุงยาออกมาได้

"คิดไม่ผิดเลยจริงๆ นี่ก็เป็นแค่การทำตัวโอ้อวดหลอกลวง ฉันดูคนไม่ผิดแน่ แต่ฉันจะรอดูว่าแกจะเสแสร้งไปจนถึงเมื่อไหร่ ฮึ!"

มู่หว่านชิงมองเย่เซิ่งเทียนที่ทำมั่วๆเช่นนั้น ความสุขเล็กๆเกิดขึ้นในใจไม่หยุด

ตั้งแต่ยังเด็กไป๋อวิ๋นเฟยและเธอโตมาด้วยกัน ทั้งสองตระกูลต่างก็คาดหวังให้แต่งงาน แม้ว่าจะยังไม่ได้พูดกัน แต่ทุกคนก็รู้ดี

แต่ตอนนี้ไป๋อวิ๋นเฟยถูกเย่เซิ่งเทียนฆ่าตาย แล้วเธอจะไม่เคียดแค้นเย่เซิ่งเทียนได้อย่างไร

"ถ้าพวกแกยังไม่อยากตายก็หุบป่ากเดี๋ยวนี้!!!"

ทันใดนั้นเอง หูชิงหนิวตะโกนเสียงดังไปที่เจ็ดตระกูลเก่าแก่!

คนจากตระกูลเหล่านั้นต่างตกตะลึง

เกิดอะไรขึ้น?

หมอเทวดาหูทำไมถึงโมโหกันล่ะ?

ที่พวกเขาทำอยู่นี่ก็กำลังช่วยพวกท่านไงล่ะ แล้วทำไมต้องมาโมโหใส่พวกเขาด้วย?

แต่ว่าพวกเขากลับไม่กล้าพูดอะไรออกไปแม้แต่คำเดียว หกหมอเทวดานิสัยแปลกประหลาด หากพวกเขาทำอะไรสุ่มสี่สุ่มห้าแม้เพียงครั้งเดียว แล้วทำให้หกหมอเทวดาโกรธ ทางตระกูลไม่มีทางให้อภัยพวกเขาเป็นแน่

อีกทั้งในเวลานี้ หกหมอเทวดากำลังจดจ่ออยู่กับกระบวนท่ามือของเย่เซิ่งเทียน เหมือนดั่งกำลังลุ่มหลงมัวเมา ไม่ได้สนใจคนจากตระกูลผู้ดีหรือตระกูลเก่าแก่เหล่านี้เลยแม้แต่น้อย

"เขา......เขากำลังควบคุมไฟ!!! นั่น นั่นคือกระบวนท่ามือของการควบคุมไฟ!"

ทันใดนั้น หมอผีจั่วอู๋เต้าพูดเสียงเบา ในที่สุดก็รู้สึกได้ถึงสิ่งที่ผิดปกติ