บทที่ 572 ถ่วงเวลา

คำพูดนั้นของเย่เซิ่งเทียน ทำให้ทุกคนรวมถึงเผยชุนชิวตกตะลึง

การปิดผนึกเตา นี่เป็นขั้นตอนที่สำคัญที่สุดของการปรุงยา ถ้าหากล่าช้าแม้แต่นิดเดียว ล้วนจะส่งผลกระทบต่อฤทธิ์ของยา

คนจากตระกูลเก่าแก่ผู้ดียกเรื่องการตรวจสอบเตากลั่นยาขึ้นมาพูด ก็แสดงว่าต้องการจะขัดขวางการปิดผนึกของเย่เซิ่งเทียน จิตใจชั่วร้ายถึงขีดสุด!

นี่มันเป็นกับดักชัดๆ แต่ว่าแผนการโจ่งแจ้งแบบนี้ ถ้าหากว่าพวกเขาออกหน้า ไม่ให้คนจากตระกูลเก่าแก่ผู้ดีตรวจสอบเตา คนพวกนั้นก็ทำอะไรไม่ได้

แต่ว่าตอนนี้เย่เซิ่งเทียนยอมตกลงให้พวกมันมาตรวจสอบ ก็เข้าทางแผนการของคนพวกนั้น

เผยชุนชิวพูดอย่างร้อนรนว่า: "ท่านอาจารย์เย่ ไม่ได้นะ การปิดผนึกเตาเป็นขั้นตอนที่สำคัญมาก ถ้าช้าไปแม้เพียงนิดเดียวฤทธิ์ยาก็จะคลาดเคลื่อน!"

จ้าวป้ากัดฟันแล้วพูดว่า: "ท่านเย่ ไม่ได้เด็ดขาด พวกมันก็เป็นแค่แมลงส่งกลิ่นเหมือนโฉ่ฝูงหนึ่ง ยกให้พวกข้าทั้งเก้าคนจัดการก็ได้แล้ว ท่านได้โปรดอย่าหยุดการปิดผนึกเตาเลย"

หวังหลิงเป็นกังวลขึ้นมา ยิ่งพูดไม่ออกเข้าไปอีก ทำได้เพียงมองไปในสายตาของคนจากตระกูลเก่าแก่ผู้ดี ที่เต็มไปด้วยความชั่วร้าย

เดิมทีแล้วหกหมอเทวดาที่เคยมีความเกลียดชังต่อเย่เซิ่งเทียน หลังจากที่เห็นกระบวนท่ามือในการปรุงยาของเย่เซิ่งเทียนแล้ว ชั่วพริบตาเดียวพวกเขาก็ถูกดึงดูดความสนใจเอาไว้

เพียงแค่สามารถเรียนรู้กระบวนท่ามือปรุงยาที่หายสาบสูญไปหลายพันปีพวกนี้ ความเกลียดชังที่เคยมีต่อหัวเว่นยี พวกเขาก็สามารถปล่อยวางลงได้

พวกเขาทั้งหก เดิมทีก็มีนิสัยแปลกประหลาดไม่สามารถคาดเดาได้เยี่ยงคนธรรมดา

พวกเขาทั้งหก ล้วนเป็นคนที่ยอมถวายแม้กระทั่งชีวิตเพื่อทักษะทางการแพทย์

ตอนนี้เป็นโอกาสที่หาได้ยากมาก ไม่ว่าใครจะพูดอะไรก็จะปล่อยโอกาสนี้ทิ้งไปไม่ได้

"ท่านอาจารย์เย่ ท่านปิดผนึกเตาต่อเถิด ผมจะไปเชือดพวกมันให้!"

หูชิงหนิวพูดด้วยความโกรธแค้น

คำพูดของหกหมอเทวดาทำให้คนจากตระกูลผู้ดีตกตะลึงไม่หยุด ยังไงก็คิดไม่ออก ทำไมจู่ๆถึงเปลี่ยนฝั่งไปแล้วล่ะ?

แต่ว่าตอนนี้พวกเขาก็ถูกสิ่งที่ทำลงไปทั้งหมดต้อนให้จนมุม ถ้ายอมแพ้ในตอนนี้ คนจากตระกูลเก่าแก่ผู้ดีก็จะไม่สามารถรักษาหน้าไว้ได้

สิ่งที่สำคัญกว่านั้นคือ ถ้ายอมแพ้ตอนนี้ ก็แปลว่า ตระกูลเก่าแก่ผู้ดีได้พ่ายแพ้ให้กับขุนหลวงหยางทาวแล้ว!

เย่เซิ่งเทียนไม่ได้สนใจหกหมอเทวดา ยังคงใช้สายตาเย็นชามองไปที่คนจากตระกูลผู้ดีเหล่านั้นต่อ

ตัวแทนตระกูลกู่กัดฟัน เรื่องราวมันมาถึงขั้นนี้แล้ว ตอนนี้ก็ไม่มีทางให้หันหลังกลับอีก จึงพูดด้วยน้ำเสียงเย็นว่า: "ดูซิ ว่าแกยังจะเล่นลูกไม้อะไรได้อีก!"