บทที่ 579 นี่มันสำเร็จได้ด้วยเหรอ?

เมื่อเห็นคนจากตระกูลเก่าแก่ผู้ดีทนแทบไม่ไหว จ้าวกั๋วจู้ก็โกรธจนต้องกัดฟันเอาไว้

แม้ว่าเขาจะเป็นนักรบ แต่ก็รู้ดีว่า ในขณะที่ปรุงยาไม่ควรมีใครเข้ามารบกวนได้ มิฉะนั้นจะส่งผลกระทบต่อสภาพจิตใจของหมอที่ปรุงยา

เมื่อกี้นี้ที่เย่เซิ่งเทียนปรุงยา ไอ้สุนัขพวกนี้จงใจสร้างปัญหาอยู่ข้างๆ เมื่อถึงตอนที่ต้องปิดผนึกเตา ก็ยังตั้งใจขัดขวาง ถ่วงเวลาอีกถึงครึ่งชั่วโมง

เป็นแบบนี้ จะปรุงยาออกมาได้กับผีสิ

ไอ้พวกนี้ รู้ดีอยู่แล้วว่าการปรุงยาของเย่เซิ่งเทียนต้องล้มเหลว แต่ตอนนี้กลับจะมาขอตรวจสอบ นี่มันเป็นการบีบบังคับให้เย่เซิ่งเทียนตาย

จ้าวกั๋วจู้กำหมัด ดวงตาของเขาแดงก่ำ

ถึงแม้ว่าเขาจะรู้ดีว่าคนพวกนี้ตังใจข่มขู่เย่เซิ่งเทียน แต่เย่เซิ่งเทียนกลั่นยาไม่สำเร็จ ถ้าลงมือกับคนพวกนี้ ทางตระกูลเหล่านั้นก็จะมีข้ออ้างแล้ว

"แม่ง ถ้าเดี๋ยวมีอะไรไม่ชอบมาพากล ฉันฆ่าพวกแกก่อนแล้วค่อยว่ากัน ฉันจะเป็นแพะรับบาปแทนเซิ่งเทียนเอง"

จ้าวกั๋วจู้กัดฟัน เตรียมตัวลงมือทันที

หยางทาวที่อยู่ในฝูงชน สายตาเย็นเยียบถึงที่สุด

แต่เมื่อเห็นท่าทางของเผยชุนชิวแล้ว กลับทำให้เขาสงสัยเล็กน้อย

"หรือว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น? ดูจากท่าทีของพวกเขาทั้งหก คงยืนอยู่ฝั่งข้างเย่เซิ่งเทียนไปแล้ว ท่าทีของพวกเขาในตอนนี้ ชวนให้คนสงสัยมาก หรือว่าการปรุงยาของเซิ่งเทียนสำเร็จแล้ว?"

การคาดเดานี้ ทำให้หยางทาวรู้สึกตื่นเต้นมาก

ถ้าในสถานการณ์แบบนี้ เย่เซิ่งเทียนยังปรุงยาได้สำเร็จ อนาคตต้าเซี่ยจะได้เปรียบอย่างแน่นอนเมื่อเผชิญหน้ากับประเทศแข็งแกร่งของตะวันตกในสนามรบ

"ต้องสำเร็จให้ได้นะ"

คนไร้อารมณ์อย่างหยางทาว ตอนนี้กำหมัดแน่นโดยที่ไม่รู้ตัว ในใจลุ้นจนเหงื่อไหลออกมา

ตาทั้งคู่จับจ้องไปที่ทางนั้น สังเกตการตอบสนองของคนทั้งหมดอยู่ในสายตา

หร่วนซื่อสงและกัวปิงทั้งสองที่อยู่แกข้างหนึ่งต่างตกใจถึงขีดสุด พวกเขาเห็นท่าทีของหกหมอเทวดาเหมือนกัน

นี่มันผิดปกติมาก

ต้องเกิดเรื่องอะไรขึ้นแน่ๆ

เมื่อกี้พวกเขาหกคนโกรธจนอยากฆ่าคนจากตระกูลเก่าแก่ผู้ดี ตอนนี้กลับตั้งใจยั่วยุให้พวกเขาตกกับดัก

ในตอนนี้ พวกของเผยชุนชิวถอยออกไปแล้ว