บทที่ 590 ความผิดหวังของจ้าวกั๋วจู้

คำพูดของเย่เซิ่งเทียน ทำให้หวางเถิงรู้สึกมีความสุขมาก

ถึงแม้ว่าขาทั้งสองข้างจะหัก แต่ก็สามารถรักษาชีวิตเอาไว้ได้

"ขอบคุณเจ้าเทพ ขอบคุณเจ้าเทพ ต่อไปผมจะเปลี่ยนแปลงตนเองอย่างแน่นอน ผมไม่กล้าทำอีกแล้ว ผมจะออกไปทันที"

คลิก! !

หวางเถิงขัดขาของตนเองโดยไม่ลังเล ความเจ็บปวดอย่างรุนแรงทำให้เขาสั่นไปทั้งตัว เหงื่อเย็นผุดออกมาบนใบหน้าทันที แต่เขาก็ยังโชคดีเล็กน้อย

ในที่สุดเขาก็มีชีวิตรอดแล้ว

แม่งฉิบหาย ใครจะรู้ว่าสุดท้ายมันจะเป็นหลุมพราง?

เย่เซิ่งเทียนเป็นเจ้าเทพ!

คนเหล่านี้ต้องการลงมือทำร้ายเจ้าเทพ แล้วยังต้องการฆ่าเจ้าเทพอีกด้วย แม่งฉิบหาย นี่มันเป็นการรนหาความตาย!

อยู่ต่อหน้าเจ้าเทพ ถึงแม้จะมีราชาสงครามสิบสามคน แล้วไงล่ะ?

เมื่อก่อนเจ้าเทพถือดาบไปยังทะเลใต้เพียงลำพัง เพียงแค่ดาบเดียวก็สามารถทำให้กองทัพของประเทศอเมไม่สามารถต้านทานได้แล้วล่าถอย!

พลังการต่อสู้ของเขานั้นเป็นระดับสูงสุดของเขาโลก เขาถูกเทพสงครามของฝ่ายตรงข้ามล้อมไว้มากมาย แต่ก็ถูกเจ้าเทพฆ่าตายหมด!

แม่งฉิบหาย เซียนบู๊สิบสามคนแล้วจะมีประโยชน์อะไร?

หวางเถิงตัวสั่นสะท้าน ถูกปัญญาชนเซียนบู๊สองของตนเองแบกออกไป และจากไปอย่างรวดเร็ว

เมื่อคนของตระกูลเก่าแก่ผู้ดีที่เหลือเห็นหวางเถิงทำเช่นนี้ ความรู้สึกมั่นใจลดลงเล็กน้อย

พวกเขาปฏิเสธที่จะยอมรับว่าเย่เซิ่งเทียนเป็นเจ้าเทพ มันมีประโยชน์จริงหรือ?

เมื่อการเผชิญกับความแข็งแกร่งที่ยิ่งใหญ่? กลอุบายเล็ก ๆ พวกนี้จะมีประโยชน์เหรอ?

หลายคนใจเต้นแรง มองไปยังตัวแทนของเจ็ดตระกูลเก่าแก่โดยไม่รู้ตัว

ตอนนี้เหลือเพียงคนของเจ็ดตระกูลเก่าแก่แล้ว ส่วนคนของห้าตระกูลผู้ดี มีทั้งตายไปแล้ว และกลับไปแล้ว ซึ่งทำให้คนในของเจ็ดตระกูลเก่าแก่เริ่มตื่นตระหนก

ตัวแทนของตระกูลกู่ขยิบตาให้ทุกคน ตอนนี้พวกเขากำลังขี่หลังเสือแล้วลงยาก กัดฟันกล่าวว่า "หวางเถิงตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อแล้ว เย่เซิ่งเทียนคุณบอกว่าคุณคือเจ้าเทพ แล้วคุณจะพิสูจน์ได้อย่างไรว่าตนเองคือเจ้าเทพ? ในเมื่อคุณกล้ามาประลอง ก็แสดงว่าคุณมีการเตรียมพร้อมแล้ว หลักฐานที่คุณแสดงออกตอนนี้เป็นเท็จอย่างแน่นอน"

เมื่อเรื่องมาถึงตอนนี้แล้ว ทำได้เพียงเดินบนเส้นทางมืดมิดให้สุดทาง