บทที่ 601 นาทีสุดท้าย

เมื่อเห็นหวางซีดื่มน้ำแล้ว แสงเย็นประกายอยู่ในดวงตาของหยูเหล่าซาน เขาถอดชุดเครื่องแบบที่ปลอมตัวออก และกล่าวอย่างเย็นชาว่า "หวางซี ทำไมคุณถึงไม่รับปากคุณชายซ่งล่ะ? ขอเพียงแค่คุณรับปากคุณชายซ่ง ก็จะไม่เกิดเรื่องอะไรขึ้น พลังอำนาจของตระกูลซ่งนั้นไม่ใช่ตระกูลหลี่ของคุณสามารถเทียบได้ ถ้าคุณชายซ่งต้องการคุณ แม้แต่เทพเจ้าก็ไม่สามารถช่วยคุณได้"

หวางซีตกใจและตะโกนเสียงดังว่า "แกเป็นใคร! ถ้าพวกแกกล้าแตะต้องฉัน พวกแกจะไม่สามารถแบกรับผลตามมาได้!"

"ฮ่า ๆ ผมรู้ว่าสามีของคุณมีภูมิหลังที่ฝั่งกองทัพอยู่บ้าง และผมยังรู้ว่าตระกูลหลี่ร่ำรวยมาก แต่น่าเสียดายที่คุณไม่รู้ภูมิหลังแค่นั้นของคุณ เมื่อเทียบกับคุณชายซ่งแล้ว ไม่สามารถถือเป็นอะไรได้!"

หยูเหล่าซานไม่สนใจคำขู่ของหวางซีแม้แต่น้อย และกล่าวต่อไปว่า "ผมยังรู้ด้วยว่าลู่หรงถิง จ่งตูแห่งเมืองโมตูไปอวยพรวันเกิดที่ตระกูลหลี่ และซาพั่วหยุน ผู้บัญชาการภาคเจียงหนาน ก็ไปอวยพรวันเกิดที่ตระกูลหลี่ด้วย แต่แล้วไงล่ะ?"

"ลู่หรงถิอยากจะเลื่อนตำแหน่ง ก็จำเป็นต้องสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับตระกูลซ่ง ถ้าเขาไม่เอาใจตระกูลซ่ง ตำแหน่งของเขาในเมืองโมตูจะไม่มั่นคง! ส่วนฝั่งซาพั่วหยุน ผู้บัญชาการภาคเจียงหนาน ฮ่า ๆ! คุณคิดว่าเขาไม่มีความเกี่ยวข้องกับตระกูลซ่งหรือ? การที่คุณได้นอนกับคุณชายซ่งนั้นมันเป็นเกียรติของคุณแล้ว ถึงแม้ว่าคุณจะไปฟ้องเทพเจ้า ก็ไม่มีใครกล้ายุ่ง เข้าใจไหม?"

"ผมแนะนำให้คุณรู้จักดูทิศทางลมหน่อย คุณก็มีครอบครัวเหมือนกัน ตอนนี้แค่คุณชายซ่งพูดประโยคเดียว ก็สามารถตรวจสอบและอายัดบริษัทภายใต้ชื่อของคุณได้ หากคุณทำให้คุณชายซ่งโมโห คนในครอบครัวของคุณจะไม่มีชีวิตรอดสักคน จริงสิ! คุณยังมีลูกสาวน่ารักอยู่คนหนึ่ง เธอชื่อเย่เยว่ซือ ชื่อเล่นซือซือ?"

หวางซีโกรธจนตัวสั่น และต้องการยืนขึ้น แต่พบว่าร่างกายตนเองไม่มีเรี่ยวแรง จึงทรุดตัวลงบนโต๊ะอย่างช้า ๆ

ดวงตาของเธอจ้องไปที่หยูเหล่าซานอย่างดุดัน

"สัตว์เดรัจฉาน พวกแกมันเป็นสัตว์เดรัจฉาน สามีของฉันจะไม่ปล่อยพวกแกไปอย่างแน่นอน!"

หยูเหล่าซานกล่าวด้วยความไม่แยแส "ยานี้จะทำให้คุณไม่มีแรง แต่จะไม่ทำให้คุณมึนงง คุณชายซ่งไม่ชอบผู้หญิงที่หมดสติ ยิ่งคุณดุมากเท่าใด คุณชายซ่งก็ยิ่งตื่นเต้นมากขึ้นเท่านั้น ฮ่าฮ่า ผู้หญิงที่ครองตัวอย่างคุณ สำหรับคุณชายซ่งแล้ว มันเป็นยาแรงที่สุด ผมเชื่อว่าคุณชายซ่งจะต้องชอบมากอย่างแน่นอน"

หลังจากกล่าวจบ หยูเหล่าซานก็เดินไปจับตัวหวางซีและกล่าวอย่างเสียใจว่า "น่าเสียดาย ผู้หญิงสวยระดับอย่างคุณ ต้องส่งไปให้คุณชายซ่งลิ้มลองก่อน มิฉะนั้นผมก็อยากลิ้มลองเหมือนกัน อย่างไรก็ตาม หลังจากคุณชายซ่งเล่นจนเบื่อแล้ว ผมยังมีโอกาส ผมเห็นว่าถึงแม้ว่าแม่ของคุณจะอายุห้าสิบกว่าแล้ว แต่เธอดูแลตนเองดีมาก มองแล้วเหมือนผู้หญิงวัยสามสิบกว่า ผู้หญิงที่สวยระดับนี้ ผมชอบมาก....... "

ปัง!

ขณะนี้ ก่อนที่หยูเหล่าซานจะพูดจบ ประตูเหล็กด้านนอกก็ถูกเตะออก!

"ไอ้สารเลว แกมันรนหาความตาย!"