บทที่ 603 มีผมอยู่ ไม่ต้องกลัว

เจ้าหน้าที่ที่อยู่รอบ ๆ เล็งปืนไปที่เย่ว์อิ่นหลง

แต่เย่ว์อิ่นหลงไม่แยแส เขาใช้เท้าเหยียบอยู่บนคอของหานตงและกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า "แกไม่ได้ยินสิ่งที่ฉันพูดเหรอ? คุกเข่าและยอมรับผิดกับคุณหวางซี"

"ฉันเป็นหัวหน้าหน่วยเชียวน่ะ แกกล้าลงมือทำร้ายฉัน แก......."

หานตงกัดฟันแน่น

คลิก!

เย่ว์อิ่นหลงเหยียบน่องของเขาอีกครั้ง และกล่าวอย่างไม่แยแสว่า "ตอบผิดแล้ว"

"อ๊ากกก......"

หานตงร้องโหยหวนราวกับหมูถูกเชือดอีกครั้ง เหงื่อเย็นไหลออกมาหน้าผากเหมือนสายฝน เขาเจ็บปวดจนเส้นเลือดบูดขึ้นที่คอ

"ผมขอโทษ ผมก้มกราบ ผมยอมรับความผิด ยกโทษให้ผมด้วยเถอะ ยกโทษให้ผมด้วยเถอะ"

หานตงรู้สึกกลัวแล้ว ปีศาจตัวนี้กล้าลงมือจริง ๆ แต่ที่นี่เป็นหน่วยงานบังคับใช้กฎหมายน่ะ

เขาเป็นถึงหัวหน้าหน่วย เขาถูกคนเหยียบคอ คุกเข่าและก้มกราบเพื่อยอมรับความผิดในอาณาเขตของตนเอง!

เป็นความอัปยศอดสูอย่างใหญ่หลวง!

แต่ถ้าไม่ยอมรับความผิด ก็ต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัย

"คุณหวางซี ประธานหวาง ผมผิดไปแล้ว ผมผิดไปแล้ว ยกโทษให้ผมด้วย ยกโทษให้ผมด้วย"

ปัง ๆ ๆ!

หานตงก้มกราบหลายครั้งติดต่อกัน

เมื่อเห็นเช่นนั้น ทำให้หวางซีใจเต้นแรง เธอไม่คิดว่าเย่ว์อิ่นหลงจะโหดเหี้ยมขนาดนี้ มาถึงก็หักขาทั้งคู่ของหานตงทันที!

ที่นี่เป็นหน่วยงานบังคับใช้กฎหมายเชียวน่ะ!

หานตงเป็นถึงหัวหน้าของหน่วยงานบังคับใช้กฎหมายน่ะ!

เย่ว์อิ่นหลงใจกล้าเกินไปแล้ว!

ถ้าเรื่องนี้กลายเป็นเรื่องใหญ่ มันก็จะแก้ไขยาก

ทำไมเจ้าเทพถึงได้ส่งคนประเภทมาคุ้มครองเซิ่งเทียน? คนประเภทนี้มีแต่จะสร้างปัญหาเท่านั้น หุนหันพลันแล่นเกินไป ลักษณะนิสัยสุดโต่งเกินไป

เขาจะทำให้เรื่องวุ่นวายมากยิ่งขึ้นไปอีก

และหากเรื่องนี้แพร่กระจายออกไป จะไม่เป็นผลเสียต่อชื่อเสียงของเจ้าเทพ