บทที่ 623 ยึดอำนาจ

"เจ้าเด็กน้อย หนูเอาแต่จ้องเคราของคุณทวดอยู่ใช่ไหม? คุณทวดแก่แล้ว เคราเป็นสีขาวหมดแล้ว ถ้าหนูถอนจนหมด คุณทวดก็จะไม่มีเคราแล้ว"

หลังจากนั้น หลี่กั๋วหรงถอดสร้อยข้อมือหยกที่ตนเองสวมอยู่บนข้อมือมาโดยตลอด แล้วสวมบนข้อมือของซือซือ

"ดีค่ะ! อุ๊ย คุณทวด หนูเผลอถอนเคราของคุณทวดโดยไม่ได้ตั้งใจ หนูจะใส่คืนให้ดีไหม?"

ซือซือกล่าวด้วยความซุกซน เธอไม่รู้ว่าสร้อยข้อมือเส้นนี้สำหรับหลี่กั๋วหรงแล้ว มันแทนความหมายอะไร

"คุณพ่อ ทำไมคุณพ่อถึงให้สร้อยข้อมือเส้นนี้กับซือซือล่ะ? ซือซือ รีบคืนให้คุณทวดเร็ว"

หลี่หลานเดินเข้ามาด้วยความหนักใจ บังเอิญเห็นภาพนี้พอดี เธอจึงรีบกล่าวออกมา

หลี่กั๋วหรงเบิกตากว้างเหมือนเด็กและกล่าวว่า "พ่อให้เหลนสาว มันไม่เกี่ยวอะไรกับพวกคุณ! ฮึ่ม พ่อจะให้ซือซือ"

หลี่หลานขยับริมฝีปาก แต่สุดท้ายก็ไม่ได้พูดอะไร

เธอเข้าใจความหมายของพ่อ เขาต้องการใช้วิธีนี้เพื่อให้พวกเธอช่วยดูแลตระกูลหลี่

สร้อยข้อมือเส้นนี้ มีอาจารย์คนหนึ่งมอบให้พ่อตอนที่เริ่มก่อตั้งกิจการ ผ่านการปลุกเสกแล้ว ความจริงแล้วมันเป็นเครื่องราง และเคยช่วยพ่อแคล้วคลาดเรื่องราวไม่ดีมามากมาย

พ่อไม่เคยถอดออกเป็นเวลาหลายสิบปีแล้ว และไม่เคยให้ใครแตะต้องมัน เมื่อก่อนถึงแม้ว่าพ่อจะรักเธอมากขนาดไหน แต่พ่อก็ไม่ยอมให้เธอแตะต้องมัน

พ่อแก่แล้ว

เขาสามารถทำได้เพียงใช้วิธีนี้มาปกป้องตระกูลหลี่เท่านั้น

เมื่อเห็นร่างกายที่แก่ชราของพ่อ และใบหน้าเต็มไปด้วยรอยเหี่ยวย่น หลี่หลานถึงได้ตระหนักว่าพ่อที่เข้มแข็งคนนั้น ตอนนี้กลายเป็นชายชราที่ผมขาวเต็มหัวแล้ว

เขาไม่สามารถปกป้องคุ้มครองลูกหลานได้อีกต่อไปแล้ว

หลี่หลานกลั้นน้ำตาและกล่าวว่า "คุณพ่อ คนตระกูลได้จัดการประชุมประจำตระกูล ให้พวกเราไปร่วมประชุมด้วย"

ที่แท้เธอมาเพื่อบอกลาพ่อ ครอบครัวของเธอต้องการย้ายออกไปอยู่ข้างนอก สละตำแหน่งผู้นำตระกูลและคืนหลี่ซื่อกรุ๊ปให้กับตระกูลหลี่

แต่ตอนนี้เมื่อเห็นทัศนคติพ่อแล้ว ทำให้เธอเริ่มลังเลอีกครั้ง และสุดท้ายเธอก็ไม่พูดออกมา

หลี่กั๋วหรงนิ่งเล็กน้อย และกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า "ถ้าเช่นนั้นพวกเราไปกันเถอะ เสี่ยวหลาน พ่อผิดต่อลูก ทำให้ลูกและซีเอ๋อร์ต้องเหนื่อย พ่อรู้ว่าพวกคุณทำดีที่สุดแล้ว คนตระกูลหลี่ไม่เอาถ่านเอง ไม่ว่าพวกคุณจะตัดสินใจอย่างไร ผมก็จะคอยสนับสนุน"