บทที่ 644 หย่ากันเถอะ

"ห๊ะ"

หลี่เย็นหรานถูกปลุกตื่น เมื่อเห็นตนเองนอนเปลือยกายอยู่ข้างเย่เซิ่งเทียน เธอกรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง "เกิดอะไรขึ้น? เกิดอะไรขึ้นกันแน่? พี่เขย ทำไมพี่ถึงทำแบบนี้กับฉันได้? ฉันยังเป็นสาวบริสุทธิ์ แล้วต่อไปฉันจะแต่งงานได้อย่างไร พี่ซี มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? ทำไมถึงได้เป็นแบบนี้ พี่เขย เกิดอะไรขึ้น? เมื่อสักครู่ฉันเมาเหล้า ทำไมพี่ถึงได้ทำเดรัจฉานกับฉันแบบนี้ได้! แล้วต่อไปฉันจะมีหน้าพบผู้คนได้อย่างไร?!"

สมองของเย่เซิ่งเทียนเต็มไปด้วยความสับสน และรีบกล่าวว่า "ซีเอ๋อร์ คุณฟังผมอธิบายก่อน เรื่องไม่ได้เป็นอย่างที่คุณคิด...."

"หุบปาก คุณหุบปาก! คุณหุบปากซะ!"

หวางซีถูกกระตุ้นจนคลุ้งคลั่งไปแล้ว และไม่สามารถฟังอะไรได้

สำหรับผู้หญิงคนหนึ่งแล้ว ไม่มีอะไรเจ็บปวดไปกว่าการได้เห็นสามีและลูกพี่ลูกน้องของตนเองนอนด้วยกัน

เธอพาซือซือไปดูโรงเรียนอนุบาล จากนั้นเธอรู้สึกเป็นห่วงหลี่เย็นหรานที่เมาเหล้า ดังนั้นเธอจึงโทรมาหาหลี่เย็นหราน แต่หลี่เย็นหรานปิดโทรศัพท์มือถือ หวางซีเกรงว่าจะเกิดเรื่อง จึงรีบกลับมาดูที่บ้าน

แต่เธอนึกไม่ถึงว่าจะได้เห็นภาพนี้ด้วยตาตัวเอง!

สามีและลูกพี่ลูกน้องของตนเองนอนด้วยกัน!

รอยเลือดสีแดงที่อยู่บนเตียง พิสูจน์แล้วว่าเรื่องทุกอย่างเกิดขึ้นแล้ว!

"ซีเอ๋อร์ คุณฟังผมอธิบายก่อน เรื่องไม่ได้เป็นอย่างที่คุณคิด...."

ในที่สุดเย่เซิ่งเทียนก็ตระหนักว่าตนเองตกหลุมพรางของหลี่เย็นหรานแล้ว!

เย่เซิ่งเทียนโกรธจัด ดวงตาสีแดงก่ำ จับผมของหลี่เย็นหราน คำรามเหมือนสิงโตที่โกรธจัด "หลี่เย็นหราน อธิบายให้ชัดเจน มิเช่นนั้นผมจะฆ่าคุณ!"

"พี่เขย ฉันไม่รู้ ฉันไม่รู้อะไรเลยจริง ๆ พี่ซี ช่วยฉันด้วย ฉันไม่รู้อะไรเลยจริง ๆ ฉันเมาเหล้า ถ้าฉันตายแล้วมันจะสามารถชดใช้ความผิดได้ งั้นก็ฆ่าฉันเถอะ"

หลี่เย็นหรานหลั่งน้ำตาแห่งความเจ็บปวด

"คุณจะทำอะไร!!"

หวางซีตบหน้าเย่เซิ่งเทียนอีกครั้ง และกล่าวด้วยความโมโหว่า "เย่เซิ่งเทียน คุณกล้าทำแต่ไม่กล้ารับเหรอ? ตอนที่หลี่เย็นหรานกลับมาก็เมาแล้ว แล้วเธอจะใส่ร้ายคุณได้อย่างไร?! คุณบอกฉันสิว่าเธอใส่ร้ายคุณได้อย่างไร!"

เย่เซิ่งเทียนปล่อยหลี่เย็นหราน ตอนนี้เขากำลังจะเป็นบ้า กล่าวด้วยความคลุ้งคลั่งว่า "ซีเอ๋อร์ คุณฟังผมอธิบายก่อน มันไม่ใช่แบบนั้น เมื่อสักครู่เธอ....."