บทที่ 721 คุณกราบผมสิ

เจียงลั่วเสินกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า "ตอนนี้นายเข้าใจแล้วหรือยัง? นายรู้ไหมว่าเคล็ดวิชาของตระกูลลี้ลับมาจากไหน"

เย่เซิ่งเทียนสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แล้วพูดว่า "ถ้าเรื่องทั้งหมดนี้เป็นความจริง แล้วเผ่าเทพโบราณกาลยังดำรงอยู่อีกไหม? ถ้ายังดำรงอยู่ แล้วพวกเขาอยู่ที่ไหน? เทพเจ้าสามารถมีชีวิตอมตะได้จริง ๆ หรือ?"

เจียงลั่วเสินหัวเราะและด่า "ผมจะรู้ได้อย่างไร? ทั้งหมดล้วนเป็นการเดาของผมจากเบาะแสต่าง ๆ แต่เก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์เป็นความจริง สรุปแล้วเป้าหมายของตระกูลลี้ลับคือกลายเป็นการดำรงอยู่เหมือนเผ่าเทพโบราณกาลบรรลุเป้าหมายแห่งความเป็นอมตะ เพื่อเป้าหมายนี้ทำให้ตระกูลลี้ลับบ้าคลั่งไปแล้ว"

"บ้าคลั่งจริง ๆ"

ดวงตาของเย่เซิ่งเทียนเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า เจียงลั่วเสินไม่ต้องพูดอะไร ตอนนี้เขาก็รู้ว่าแล้วแม่ของเขาอยู่ที่ไหน

ต้องอยู่ที่ตระกูลลี้ลับแน่นอน

แต่ตอนนี้ เขากลับไม่กล้าไปหาแม่

ถ้าแม่รู้เรื่องทั้งหมดนี้ละก็.....

เย่เซิ่งเทียนไม่กล้าคิดเรื่องนี้

เขาไม่เชื่อว่าแม่จะเป็นคนแบบนั้น แต่ก็ต้องคาดเดา

ขณะนี้ เขามีอาการทางประสาทเล็กน้อย และเริ่มสงสัยทุกสิ่ง

แม้แต่การเกิดของเขายังเป็นการทดลอง แล้วยังมีอะไรที่เป็นไปไม่ได้อีก?

เย่เซิ่งเทียนรู้สึกขมขื่นมาก สำหรับบางสิ่งบางอย่าง การไม่ได้รู้ความจริงนั้นมีความสุขมากกว่าการรู้ความจริง

เจียงลั่วเสินตบไหล่เย่เซิ่งเทียนเบา ๆ และกล่าวว่า "อย่าคิดมาก ไม่ว่าเป้าหมายของพวกเขาคืออะไร ชีวิตเป็นของนาย นายเป็นคนสร้างเส้นทางขึ้นมาเอง ไม่มีใครควบคุมนายได้ ถ้าสวรรค์ไม่ให้ทางรอดแก่พวกเรา ถ้าเช่นนั้นพวกเราก็สร้างทางรอดเอง ยิ่งไปกว่านั้น ตระกูลลี้ลับทำทุกอย่างเพื่อผลประโยชน์โดยไร้ยางอายเหมือนฝูงแมลงวันกับสุนัข ไม่มีความกล้าหาญแม้แต่น้อย"

เย่เซิ่งเทียนพยักหน้าด้วยอารมณ์ที่ซับซ้อน ชั่วขณะหนึ่ง เขามีความคิดที่จะหลบหนีออกไปจากโลก

อยากกลับไปที่เฉียนถัง และใช้ชีวิตของตัวเอง

แต่ทันทีที่ความคิดนี้ปรากฏขึ้น ความโกรธก็พัดความคิดนี้หายไปจากสมองทันที

แม่งฉิบหาย!

เขาเป็นเย่เซิ่งเทียน เขาทำงานหนักและเสี่ยงตายมาหลายปี แต่สุดท้ายเขากลับพบว่ามันเป็นแผนของคนอื่น!

แม้แต่การเกิดของเขายังเป็นการทดลอง!

ไอ้พวกตระกูลลี้ลับ แม่งฉิบหาย พวกแกเป็นตัวอะไร สามารถควบคุมโชคชะตาของกูได้เหรอ?