บทที่ 723 ความสุขสองเท่า

หลังจากส่งเย่เซิ่งเทียนจากไปแล้ว เฉียนเฉียนมองมือขวาของตนเองและกล่าวพึมพำ "ก็ไม่ได้ด้านนี่? ถุย! ผมเป็นคนปกติ จะคิดสกปรกขนาดนั้นได้อย่างไร! อย่างไรก็ตาม อดีตจอมพลมีความคิดเช่นนั้นจริง ๆ เหรอ? แต่ด้วยสถานะของคุณเย่ เขาไม่จำเป็นต้องโกหกผม น่าจะเป็นเรื่องจริง เพราะอย่างไรเสีย ผมนั้นเป็นแค่ผู้คุ้มกันของอดีตจอมพลเท่านั้น เรื่องบางอย่างอดีตจอมพลอาจจะอายที่จะบอกผม"

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เฉียนเฉียนเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด ตนเองติดตามอดีตจอมพลมาหลายปี แต่เขาก็ยังไม่รู้ความคิดของอดีตจอมพลเลย สมควรตายจริง ๆ

อีกฝั่งหนึ่ง เย่เซิ่งเทียนติดต่อเปาจี้จู่ หนิงเจ๋อฮ่าวและกู่ฉิงฉิงพวกเขาทั้งสามคน

ทันทีที่พวกเขาพบกัน เปาจี้จู่เกือบจะร้องไห้ออกมา

"พี่เทียน พี่ช่วยตัดสินหน่อย กู่ฉิงฉิงทำเกินไปแล้ว เธอจองห้องพักให้พวกคุณเป็นห้องเพรสซิเดนสูท แต่เธอจองห้องสแตนดาร์ดให้ผม ห้องสแตนดาร์ดมันเป็นห้องที่คนสามารถพักได้เหรอ? คนถึงจะจนแค่ไหนอย่างมากที่สุดก็แค่พักห้องสแตนดาร์ดใช่ไหม? อย่างไรเสียผมก็เป็นคุณชายใหญ่ของตระกูลเปา เป็นเพลย์บอยที่งามสง่า แต่กลับให้ผมพักห้องสแตนดาร์ด!"

เย่เซิ่งเทียนตบหลังศีรษะของเปาจี้จู่เบา ๆ แล้วกล่าวว่า "ตอนนี้นายอาศัยคนอื่นในการดำรงชีวิต จะมาเรียกร้องอะไรมากมายขนาดนั้น มีที่พักก็ถือว่าไม่เลวแล้ว นายไม่เคยเห็นโฆษณาบนโทรศัพท์มือถือเหรอ? ลูกสาวของเทพสงครามอาศัยนอนอยู่ในคอกสุนัข แล้วนายยังต้องการอะไรอีก?"

เปาจี้จู่เอามือจับศีรษะด้วยสีหน้าโมโห

เขาคิดว่าสิ่งนี้ไม่สอดคล้องกับสถานะเพลย์บอยของเขาอย่างสิ้นเชิง

"พี่เทียน ผมเป็นเพลย์บอยน่ะ ผมมีความมุ่งมั่นที่จะเป็นเพลย์บอยอันดับหนึ่งของต้าเซี่ย ถ้าคนอื่นรู้เรื่องนี้ ผมเป็นเพลย์บอยที่งามสง่าของตระกูลเปา พักอาศัยอยู่ในห้องสแตนดาร์ด ถ้าเช่นนั้นมันจะไม่สอดคล้องกับชื่อเสียงความเป็นเพลย์บอยของผม ถ้าเรื่องนี้แพร่กระจายออกไปผมจะอับอายขายหน้ามาก"

เปาจี้จู่กล่าวด้วยรอยยิ้มทะเล้น "พี่เทียน ยืมเงินให้ผมหน่อยได้ไหม? ตอนนี้ผมไม่มีเงินเลย บัญชีทั้งหมดของผมถูกตาเฒ่าอายัดหมดแล้ว ตอนนี้ถึงผมอยากจะกู้เงิน ก็กู้ไม่ได้ด้วยซ้ำ!"

"พี่เย่ อย่ายืมเงินให้เขาเด็ดขาด เขายืมเงินเพื่อจะไปจีบผู้หญิง"

กู่ฉิงฉิงออกมาจากข้างใน และเปิดเผยความคิดของเปาจี้จู่

เปาจี้จู่เดินไปหลบอยู่ข้างหลังเย่เซิ่งเทียนและตะโกนว่า "ไม่รู้จักเด็กไม่รู้จักผู้ใหญ่ ต้องเรียกอา พี่เทียนกับพ่อของเธอเป็นพี่น้องบุญธรรมกันนะ"

สีหน้าของกู่ฉิงฉิงแข็งทื่อ

ความสุขของเธอหายไปแล้ว

ไม่

รอสักครู่