บทที่ 736 ผิดปกติ

เย่เซิ่งเทียนถลึงตาใส่เหย้ซูหลิง เดิมทีเรื่องของหลี่หย็นหรานก็อธิบายไม่ได้อยู่แล้ว ตอนนี้ยังมีเรื่องขแงตกหลุมพรางอีก หวางซีคงจะไม่ให้อภัยเขาแล้ว

“เธอจงใจใช่ไหม？”

เย่เซิ่งเทียนพูดอย่างเย็นชา

เหย้ซูหลิงกะพริบตาปริบๆด้วยสายตายั่วเย้า“จะเป็นไปได้ยังไง ฉันไม่รู้จักเมียของนายสักหน่อย ไม่ใช่สิ เมียเก่าของนาย อีกอย่างฉันเอาชื่อเสียงของฉันเข้าไปเกี่ยวด้วย ฉันโง่มาก ที่ใช้ชื่อเสียงของฉันใส่ร้ายนะ”

เย่เซิ่งเทียนไม่เชื่อคำพูดของเธอ เขามักจะรู้สึกว่าเหย้ซูหลิงตั้งใจขุดหลุมให้เขา แต่เขาก็ไม่มีหลักฐาน

แต่เหย้ซูหลิงไม่ซื้อเสื้อผ้าตั้งแต่แรก จงใจซื้อเสื้อผ้าเวลาแบบนี้ สิ่งนี้ทำให้เขาสงสัยมาก

“ทางที่ดีอย่าโกหกฉัน ไม่อย่างงั้นฉันไม่รับประกันว่าจะทำเรื่องบ้าๆอะไรออกมา”

เย่เซิ่งเทียนพูดอย่างเรียบเฉย

ตอนนี้เขาไม่มีความเป็นเพื่อนให้กับเหย้ซูหลิงแล้ว

“โห ทำไมนายใจแคบขนาดนี้เนี่ย บอกแล้วไงว่าฉันไม่ได้ตั้งใจ อีกอย่างคนที่เสียเปรียบก็เป็นฉัน นายเห็นของฉันหมดแล้ว ฉันยังไม่ได้พูดอะไรเลย แต่นายกลับโมโหเนี่ยนะ”

เหย้ซูหลิงพูดอย่างน้อยใจ น้ำตาเกือบไหลออกมา

เย่เซิ่งเทียนหัวเราะอย่างเย้ยหยัน ไม่เชื่อคำพูดของเหย้ซูหลิงไม่น้อย

“เอาล่ะๆ อย่าโกรธเลย ฉันขอโทษนายก็ได้ อีกอย่างนายก็รับปากแล้วว่า วันนี้จะเป็นแฟนของฉัน เรามีข้อแลกเปลี่ยนกันนะ”

เหย้ซูหลิงพูดอย่างเหตุผล“ไปกันเถอะ ไปว่ายน้ำกับฉัน”

เย่เซิ่งเทียนแอบกัดฟันกรอด แต่เพื่อที่รู้ข้อมูลที่มากขึ้น เขาทำได้แค่อดทน

เหย้ซูหลิงเห็นสภาพของเย่เซิ่งเทียน ก็แอบยิ้มอย่างได้ใจ

เรื่องจิ๊บจ๊อย ฉันไม่เชื่อว่าจัดการนายไม่ได้

ฉันต้องแต่งงานกับนาย พอถึงเวลาที่ฉันได้ใบจดทะเบียนสมรส ดูสิว่านายจะทำอะไรฉันได้

พอถึงสระว่ายน้ำ เหย้ซูหลิงก็เปลี่ยนชุดว่ายน้ำ เรือนร่างของเธอดึงดูดสายตาของผู้ชายมากมาย และผู้หญิงบางส่วน ก็ต่างพากันอิจฉารูปร่างของเหย้ซูหลิง