บทที่ 741 นายจะจัดการเขาให้ได้สินะ？

เดิมทีเย่เซิ่งเทียนไม่สนใจสวีหลางอยู่แล้ว แต่คิดไม่ถึงว่าเหย้ซูหลิงจะทำท่าทำทางสนิทสนมกับเขาขนาดนี้ รวมถึงสิ่งที่เหย้ซูหลิงพูด มันกระตุ้นประสาทการรับรู้ของสวีหลางอย่างจัง

นับตั้งแต่ที่ได้พบเจอเหย้ซูหลิง เขาก็ไม่สามารถถอนตัวขึ้นมาได้

ตอนนี้ นางในฝันของเขาทำท่าสนิทสนมชิดเชื้อกับผู้ชายคนอื่น ต่อหน้าต่อตาของเขา ทำให้เขารู้สึกบันดาลโทสะทันที！

“หยุดเดี๋ยวนี้นะ แล้วปล่อยซูหลิงซะ！”

สวีหลางดวงตาแดงก่ำ นี่คือนางในฝันของเขานะ！

แต่กลับถูกผู้ชายคนอื่นจูบ！

“แกมันรนหาที่ตาย！”

สวีหลางถูกกระตุ้นจนบ้าไปแล้ว เขาสาวหมัดไปที่หน้าของเย่เซิ่งเทียน

เย่เซิ่งเทียนเขาใช้มืออีกข้างจับหมัดของสวีหลางอย่างง่ายดาย แต่กลับไม่ใช้แรง เขาผลักสวีหลางออกไป แล้วพูดเตือนว่า“อย่าถูกคนอื่นปั่นหัวแล้วยังไม่รู้ว้เกิดอะไรขึ้น”

แต่น่าเสียดายสวีหลางฟังสิ่งที่เย่เซิ่งเทียนพูดไม่เข้าใจ ตอนนี้ดวงตาของเขามีแค่ไฟโทสะ

เขาบ้าไปแล้ว“จัดการมัน เอามันให้ตาย！กล้าทำให้นางในฝันฉันแปดเปื้อน จัดการมันให้ตาย！”

หลินเจียวเจียวที่อยู่ข้างๆรีบขวางวงีหลางไว้“สวีหลาง อย่าใจร้อนไปเลย เหย้เหย้พบเจอกับความสุขของตัวเองแล้ว นายน่าจะแสดงความยินดีกับเธอนะ เธอไม่ได้ตอบตกลงว่าจะเป็นแฟนกับนายสักหน่อย”

“หลินเจียวเจียวออกไปนะ ฉันจะเอาไอ้บ้านี่ให้ตาย”

สวีหลางผลักหลินเจียวเจียวออก แล้วคว้าขวดเหล้าขวดหนึ่งที่อยู่บนโต๊ะขว้างไปที่หัวของเย่เซิ่งเทียน

เย่เซิ่งเทียนเงื้อมือขึ้นมาตบไปที่หน้าของสวีหลาง ตบจนสวีหลางล้มลงบนโซฟา แล้วพูดอย่างเย้ยหยัน“อย่าถูกคนอื่นขายแล้วช่วยคนอื่นนับเงินอีกนะ”

“คุณชายสวีถูกทำร้าย！”

“ไอ้หมอนี่มันเป็นใครมาจากไหน？หรือเขาไม่รู้จักคุณายสวี？”

“กล้าทำร้ายคุณชายสวี เขาไม่เห็นเราอยู่ในสายตา ลุย จัดการมัน！”