บทที่ 758 แขนด้วนงอกขึ้นใหม่

เย่เซิ่งเทียนครุ่นคิดอยู่นาน ยิ้มพร้อมพูดทันทีว่า “แม้แต่ตัวฉันเองก็ยากที่จะรักษาไว้ได้ แดนเทพอะไรกัน สำหรับฉันแล้วไกลมากเกินไป หยุดไร้สาระกับเรื่องเพ้อฝันเหล่านั้น มีวิชาฝึกฝนหรือไม่？เอามาให้ฉันก่อน”

ปู่หอคอยพูดอย่างหดหู่มากว่า “มีมันก็มีอยู่หรอก แต่ว่าทางฉันเป็นการมีส่วนหนึ่งของความไม่สมบูรณ์ จำพวกการต่อสู้ เรียกว่า《วิชาแปรงเก้าท่าสวรรค์》 แต่ที่ฉันนี่มีเพียงการแปรงก่อนห้าาท่า มีวิชาฝึกฝนพื้นฐานหนึ่งเล่ม เรียกว่า 《วิชาอมตะ》 น่าเสียดายมีเพียงส่วนบน”

เย่เซิ่งเทียนตกตะลึง “วิชาอมตะ？คนเรามีอายุยืนได้จริงๆเหรอ？”

ปู่หอคอยพูดอย่างเป็นไปตามเหตุผลว่า “ฉันจะไปรู้ได้ยังไงกัน ถึงยังไงคนที่ฝึกวิชานี้ ถึงตอนนี้ก็น่าจะเสียชีวิตหมดแล้วนะ？ใครจะไปรู้ล่ะ ฉันให้นายตอนนี้ นี่ล้วนเป็นสิ่งที่ฉันแอบเก็บรวบรวมในสนามรบในปีนั้นนะ”

เย่เซิ่งเทียนพูดอย่างสงสัยว่า “คุณบอกว่าคุณจำได้แค่ถูกตีแตกแล้วไม่ใช่เหรอ？หอคอยแก่ แกไม่ซื่อสัตย์นะ”

ปู่หอคอยรีบพูดว่า “วิชาฝึกฝนสองส่วนนี้อยู่ในตัวของฉันนะ เพราะงั้นฉันจำได้”

เย่เซิ่งเทียนก็ขี้เกียจจะจู้จี้จุกจิกกับเขาแล้ว ประเด็นคือว่าตอนนี้พละกำลังยังสู้คนเขาไม่ได้ ทำได้เพียงค่อยๆขุดออกมาแล้ว

วิญญาณหอคอยอยู่มากว่าหลายปีขนาดนี้ จะต้องมีของดีไม่น้อยแน่นอน

รอถึงข้างนอกแล้ว เย่ว์อิ่นหลงและพวกรออยู่ที่ปากบ่อน้ำอย่างร้อนใจ รอจนถึงเย่เซิ่งเทียนออกมา นี่ถึงได้ถอนหายใจอย่างโล่งอกแล้ว

เย่ว์อิ่นหลงชี้ไปที่สีของท้องฟ้าแล้ว “พี่เทียน คุณไม่เป็นอะไรใช่ไหม？ฉันร้อนใจแทบแย่ คุณไม่รู้หรอกว่า เมื่อกี้ท้องฟ้าเกิดการเปลี่ยนแปลงแล้ว ปกคลุมด้วยเมฆสีเลือด เกิดฟ้าร้องฟ้าผ่า อย่างกับท้องฟ้าแตกสลายเลย ”

เย่เซิ่งเทียนแอบตกใจ หรือว่าวิญญาณหอคอยเป็นคนทำงั้นเหรอ？

ท้องฟ้าเกิดการเปลี่ยนแปลงเช่นนี้ เกรงว่าจะมีคนรีบมาอย่างรวดเร็ว จะต้องรีบออกจากที่นี่ก่อนถึงจะได้

เย่เซิ่งเทียนพูดกำชับอย่างทันที “พาเหล่าพี่น้องทั้งหลายออกไปโดยเร็ว ลบร่องรอยที่มีอยู่ทั้งหมดให้สิ้นซาก ”

เย่ว์อิ่นหลงไปทันที

ปู่หอคอยพูดเปล่งเสียงออกมาว่า “ลูกน้องคนนี้ของนายค่อนข้างมีความคิดชั่วร้าย ฉันรู้สึกเหมือนว่าเคยเจอมาก่อน”

หืม？

เย่เซิ่งเทียนตะลึงแล้ว เขารู้ว่าเย่ว์อิ่นหลงมีนิสัยชั่วร้าย เดาใจได้ยากมาก

แต่ว่าเขาและเย่ว์อิ่นหลงเป็นพี่น้องร่วมเป็นร่วมตายมากว่าหลายปี แน่นอนว่าไม่มีทางที่จะสงสัยว่าเย่ว์อิ่นหลงจะมีความคิดอย่างอื่นได้

“หมายความว่าไง？”

“ฉันคิดว่าก่อนที่จะสูญเสียความทรงจำไปนั้นฉันน่าจะรู้จักเขา แต่เมื่อคิดขึ้นมาแล้ว ฉันอาจจะจำผิดแล้ว”