บทที่ 763 ถ้าไม่ลำบากจะเรียกว่าผู้ชายได้ไง

เพิ่งกลับมาถึงเมืองเฉียนถัง เย่เซิ่งเทียนคิดจะไปเยี่ยมพวกซือซือ ไม่คิดเลยว่าซือซือจะโทรศัพท์มาหา

ซือซือถามอย่างไม่พอใจว่า “พ่อคะ พ่ออยู่ที่ไหน? หนูไม่เจอพ่อหลายวันแล้วนะคะ พ่อทะเลาะกับแม่ใช่ไหม? ทำไมผู้ใหญ่ถึงมากเรื่องจัง ทะเลาะกันทุกวันเลย”

เย่เซิ่งเทียนไม่รู้ว่าจะอธิบายลูกอย่างไร จึงพูดว่า “พ่อไม่ได้ทะเลาะกับแม่ สองสามวันนี้ค่อนข้างยุ่ง ซือซือเชื่อฟังคำพูดแม่บ้างหรือเปล่า?”

ซือซือพูดอย่างสงสัย “ไม่ได้ทะเลาะกันจริงๆเหรอ? งั้นทำไม อืม ทำไมหนูเห็นแม่แอบร้องไห้ล่ะคะ พ่อจะต้องยั่วโมโหแม่แน่ ๆ เย่เซิ่งเทียน พ่อเป็นผู้ใหญ่แล้ว อย่ามัวแต่ยั่วโมโหแม่สิโอเคไหมคะ พ่อเป็นผู้ชาย ยอมแม่บ้าง คนเป็นภรรยาต่างก็ต้องการให้ปลอบใจทั้งนั้นแหละ พ่อก็พูดอะไรดีๆหน่อย แม่ก็จะไม่โกรธแล้ว”

เผชิญหน้ากับลูกที่รู้เรื่องรู้ราวแบบนี้ เย่เซิ่งเทียนรู้สึกแย่ในใจ เรื่องพวกนี้ให้เขาแบกรับก็พอ

เย่เซิ่งเทียนพูดอย่างนุ่มนวลว่า “พ่อรู้แล้ว ลูกอยู่ที่โรงเรียนอนุบาลเป็นเด็กดีไหม? ทะเลาะกับเพื่อนคนไหนหรือเปล่า? อยากให้ลูกเชื่อฟังคำพูดแม่ ตั้งใจทำการบ้านนะรู้ไหม?”

เมื่อได้ยินเรื่องทำการบ้าน ซือซือในสายโทรศัพท์ก็ตะลึงทันที พูดอย่างแกล้งโง่ว่า “คุณคือพ่อของหนูไหมคะ? คุณลุง ขอโทษค่ะ หนูโทรผิดแล้ว เอ๊ะ? ไม่มีสัญญาณ ได้ยินที่หนูพูดไหมคะ? ฮัลโหล? ฮัลโหล?”

“ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด”

เย่เซิ่งเทียนหมดคำพูด เจ้าเด็กคนนี้เหมือนจะตายเมื่อได้ยินว่าทำการบ้าน ตัวเองและซีเอ๋อร์ในตอนเด็กๆก็ไม่เป็นแบบนี้เหมือนกันนั่นแหละ เจ้าเด็กซนคนนี้

ปู่หอคอยกระตุ้นให้เย่ว์อิ่นหลงพาตัวเองออกไปสนุกกับชีวิต

เย่เซิ่งเทียนเดินอยู่ข้างนอกคนเดียว ต้องการสงบสติอารมณ์เพื่อจัดระเบียบความคิดของตัวเองในช่วงนี้

เขาอยากไปเยี่ยมพวกหวางซีมากๆ แต่ก็กังวลว่าจะนำปัญหาไปให้พวกเธอ

ตั้งแต่ที่ตัวเองกลับมา ทุกปัญหาก็มีมาไม่หยุด

แม้ว่าครั้งนี้ตระกูลลี้ลับมีเจตนาในการวางแผน แต่สุดท้ายตัวเองก็ทำให้พวกเธอพลอยเหนื่อยไปด้วย

ณ จินหลิง คำพูดของหวางซีที่กระตุ้นเย่เซิ่งเทียนอย่างลึกซึ้ง ปัญหาทั้งหมด ล้วนแล้วมาจากที่เขาเป็นตัวทดลองหนึ่ง ทุกคนรอบตัวต่างก็ถูกเขาทำให้พัวพันไปด้วย

ดังนั้น ตอนนี้เขาไม่กล้าไป

ความพัวพันซับซ้อนและความทรมานแบบนั้น เป็นความรู้สึกสำนึกผิดต่อครอบครัว

เขาเป็นผู้ชายคนหนึ่ง เรื่องแบบนี้ก็ต้องแบกรับไว้เอง เมื่อเกิดเรื่องแย่ๆก็ทำได้เพียงอดทนอย่างเงียบๆ จะมัวมานั่งร้องไห้เหมือนผู้หญิงก็ไม่ได้

ผู้หญิงยังสามารถระบายอารมณ์กับสามีตัวเองได้ ยังสามารถแสดงความรู้สึกไม่พอใจได้

แต่ผู้ชายทำไม่ได้