บทที่ 769 คนชั่วกัดกันเอง

เจ้าห้าถูกทุบตีจนใบหน้าเต็มไปด้วยเลือด เขาคุกเข่าลงบนพื้น ข้างๆคือหนุ่มคนหนึ่งที่ใบหน้าบวมช้ำ ซึ่งก็คือลูกชายของเจ้าห้า

วัยรุ่น 4-5 คนห้อมล้อมและทุบตีพ่อลูก เห็นได้ชัดว่าเจ้าห้าพูดกับพวกเขาดีๆ

เย่เซิ่งเทียนตบชายหนุ่มคนหนึ่งที่กำลังจะทุบตีเจ้าห้า และเขาก็มองอย่างเย็นชา

“แกแม่งเป็นใครวะ กล้ามาตบเฮียโก่วของพวกเรา”

ชายหนุ่มผมสีเหลืองคนหนึ่งเห็นพี่ใหญ่ถูกตบล้มลงกับพื้น รู้สึกผิดทันที จากนั้นก็ชี้ไปที่เย่เซิ่งเทียนและดุว่า “แกรู้ไหมว่าเฮียโก่วของเราคือใคร? ไอ้หนุ่ม แกกล้ามากนะ กล้าตบเฮียโก่ว แกอยากตายแล้วใช่ไหม?”

เย่เซิ่งเทียนตบหน้าไปอีกที โดนตบจนหนุ่มผมเหลืองกลับไปอยู่ที่เดิม

เมื่อเห็นมาดนี้ คนในกลุ่มก็ตกตะลึง เฮียโก่วกับหนุ่มผมเหลืองไม่มีโอกาสได้ลงมือเลย ก็ถูกคนเขาจัดการแล้ว ตอนนี้ควรทำยังไงดี?

มาอย่างท่าทางที่โหดเหี้ยม

เย่เซิ่งเทียนพูดอย่างเย็นชาว่า “พี่ใหญ่ของพวกแกคือใคร? ตบเขาทำไม?”

ในเวลานี้เฮียโก่วเริ่มมีสติกลับมา ที่โดนตบไปเมื่อสักครู่ทำให้เกิดเสียงหึ่ง ๆในหัวของเขา

เฮียโก่วเช็ดเลือดที่มุมปาก และด่าว่า “ไอ้หนุ่ม แกอยากตายใช่ไหม? กล้าตบฉันเหรอ? แกรู้ไหมว่าฉันคือใคร? แกรู้หรือเปล่าว่าฉันคือใคร? ฉันจะบอกแกให้ วันนี้แกตายแน่ ฉันบอกเลย!”

เย่เซิ่งเทียนไม่พูดไม่จา และก็ตบไปที่หน้าของเฮียโก่วอีกทีหนึ่ง

“เฮียโก่ว”

หนุ่มผมเหลืองและคนอื่นๆตกตะลึงตาค้าง คนๆนี้คือใคร? โหดเกินไปแล้ว เฮียโก่วโดนตบจนมึนงงไปเลย

เฮียโก่วรู้สึกแค่ว่าบนใบหน้าปวดร้อนผ่าวๆ ราวกับว่ามันจะหน้าจะแตกสลาย เขาเอามือปิดหน้าและพูดว่า “แม่ง……”

เย่เซิ่งเทียนก็ตบเข้าไปอีกที

เพี๊ยะ

ซี๊ด

คนที่เหลือหายใจเข้าลึกๆ และปิดใบหน้าของพวกเขาโดยไม่รู้ตัวและ หนุ่มผมเหลืองใช้มือทั้งคู่ปิดใบหน้าทั้งสองข้าง

เมื่อสักครู่เขาเพิ่งได้สัมผัสกับมันด้วยตัวเอง เจ็บปวดจริงๆ