บทที่ 785 ไม่มีใครหยุดให้ฉันฆ่าแกได้

เย่เซิ่งเทียนปรากฏตัวที่สำนักงานของเถียนปิน

เถียนปินตกตะลึง เขาไม่เคยเห็นเย่เซิ่งเทียนมาก่อน ก็เลยไม่รู้จัก

หลังจากที่ตอบสนองแล้ว ก็โบกมืออย่างเป็นกันเองมาก “ช่วงปีนี้ คนบ้าๆบอๆอะไรกันต่างก็มาอวดดีต่อหน้าฉัน คนของบริษัทหัวหยวนใช่ไหม? พวกแกหักขาทั้งสองของหลิวเผิง ดีมาก็ดีตอบ หักแขนหักขาของไอ้โง่คนนี้ และพาไปที่บริษัทหัวหยวน!”

เย่เซิ่งเทียนพูดอย่างติดตลก “แกตามหาฉันมาตลอดไม่ใช่หรือไง? วันนี้ฉันก็มาแล้วไง”

เถียนปินเพิ่งจะรู้ ว่าที่แท้คนที่อยู่ตรงหน้าก็คือเย่เซิ่งเทียนนั่นเอง!

ทันใดนั้นก็พูดอย่างโหดเหี้ยมว่า “แม่งเอ๊ย ที่แท้แกก็คือไอ้เด็กผีคนนี้เอง กล้ามาถึงที่ ไม่ต้องหักแขนหักขาแล้ว ฆ่าเขาเลย และนำศพไปที่บริษัทหัวหยวน ให้หวางซีดู!”

แต่ทว่า เถียนปินตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง ไม่มีใครเข้ามาเลยสักคนเดียว

เย่เซิ่งเทียนพูดเบาๆว่า “สุนัขรับใช้ของแกพวกนั้น กลายเป็นศพไปหมดแล้ว หากแกตายตอนนี้ ก็ไปนรกด้วยกันกับพวกเขาได้เลย”

เหงื่อเย็นๆบนหน้าผากของเถียนปินไหลออกมาอย่างเห็นได้ชัด ไม่ว่ายังไงก็ไม่อยากจะเชื่อว่า พวกอันธพาลที่เขาฝึกฝนมาอย่างดี ยังไม่ใช่คู่ปรับของเย่เซิ่งเทียน

ยังไม่ทันไร ก็ถูกจัดการทั้งหมดเลยเหรอ?

อีกอย่างแม้แต่การเคลื่อนไหวเล็กๆน้อยๆก็ไม่ได้ยินเลย?

ความกลัวเล็กๆน้อยๆค่อยๆแผ่กระจายในหัวใจของเถียนปิน มองดูเย่เซิ่งเทียน ราวกับมองปีศาจร้ายตนหนึ่ง ตกใจกลัวจนก้าวถอยหลังไปสองก้าว และพูดว่า “เย่เซิ่งเทียน แกคิดจะทำอะไร? ฉันขอเตือนแกไว้เลยนะ อย่าทำอะไรมั่วซั่ว! ฉันยังมีผู้มีอำนาจในรัฐบาลกลางอยู่เบื้องหลัง แกกล้าลงมือกับฉัน ชีวิตของทั้งครอบครัวแกก็อย่าหวังว่าจะมีเลย!”

“งั้นเหรอ?”

เย่เซิ่งเทียนกระดิกนิ้ว ขาทั้งสองข้างของเถียนปินก็หักพร้อมกัน ล้มลงกับพื้นดังปัง

เถียนปินร้องโหยหวนเหมือนผีสางด้วยความเจ็บปวด กรีดร้องและพูดว่า “เย่เซิ่งเทียน แกกล้าฆ่าฉันเหรอ ผู้ที่อยู่เบื้องหลังของฉันไม่มีทางปล่อยแกไปแน่!”

เย่เซิ่งเทียนพูดเบาๆว่า “คนที่ไม่ปล่อยฉันไปก็มีเยอะแล้ว จะเยอะอีกสักหน่อยจะเป็นไรไป”