บทที่ 808 อยู่เหนือแดนโลกีย์

ฉินมิ่งกระอักเลือด ถอยหลังไปหลายก้าว ดวงตาของเขาแตกเป็นเสี่ยงๆ เขาตะคอก“เย่เซิ่งเทียน แกจะกำจัดให้สิ้นซากจริงๆหรอ？อย่าลืมนะ แกเป็นแค่ตัวทดลองคนหนึ่ง ถ้าอยากจะทำลายเกมนี้ เราจะต้องร่วมมือกัน จะมีความเป็นไปได้มากกว่านะ！”

พ่อบ้านตระกูลฉินวิ่งไปทางเย่เซิ่งเทียน แต่ก็ถูกฝ่ามือของเย่เซิ่งเทียนตบกระเด็นตายคาที่

ความกดดันดุจดั่งสายน้ำ ที่กดทับฉินมิ่ง

“แกคิดว่าฉันจะเชื่อแกอย่างงั้นหรอ？”

เย่เซิ่งเทียนหัวเราะอย่างเยือกเย็น

ถ้าคนพวกนี้เชื่อ เย่หลงในตอนนั้นคงไม่พ่ายแพ้

เขาไม่เชื่อว่าเย่หลงจะไม่ได้ร่วมมือกับคนของตระกูลเก่าแก่ผู้ดี อีกทั้งอดีตจอมพลบอกแล้วว่า ตอนนั้นมียุครุ่งเรืองของเย่หลง เจ็ดตระกูลเก่าแก่ต้องก้มหัวฟังคำสั่งเขา กดหัวพวกเขาจนไม่สามารถเงยหน้าขึ้นมาได้

แต่สุดท้ายก็พ่ายแพ้ ตระกูลเก่าแก่ผู้ดียังคงยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามของอำนาจทางโลก

นี่หมายความว่าอย่างไร？

หมายความว่าตระกูลเก่าแก่ผู้ดีหักหลังเย่หลงน่ะสิ

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้แล้ว ตระกูลเก่าแก่ผู้ดีเป็นหมารับใช้ให้สรวงสวรรค์มานานหลายปี เขาจะยอมจำนนต่อเสือคำรามอย่างเย่หลงได้อย่างไร？

เพียงแต่ไม่รู้ว่าตระกูลเก่าแก่ผู้ดีได้อะไรจากความพ่ายแพ้ของเย่หลง แต่เห็นได้ชัดว่าถูกเย่หลงหลอกเข้าให้แล้ว

เย่เซิ่งเทียนไม่มีทางเดินรอยตามเย่หลง ตั้งแต่เริ่ม เขาไม่เคยเชื่อใจคนพวกนี้

เขาคิดแต่อยากฆ่าคนพวกนี้ให้ตาย

ก่อนหน้านี้หยางทาวแนะนำให้กำจัดเป็นกลุ่มๆไป ถือว่าเย่เซิ่งเทียนทำได้แล้ว

แต่เมื่อมีคนเหนือโลกีย์สิบกว่าคนอยากฆ่าเขาให้ตาย เย่เซิ่งเทียนจึงเปลี่ยนแปลงความคิด

ตระกูลเก่าแก่ผู้ดีกลายเป็นเนื้อร้ายไปแล้ว ถึงพวกเขาจะให้ความร่วมมือ หรือเรื่องราวหลังจากนี้เขาจะยอมให้อภัยตราบาปที่คนเหล่านี้เคยก่อไว้หรอ？

จากที่เขารู้ ตระกูลเก่าแก่ผู้ดีเป็นกลุ่มคนที่อะไรทำเงินก็ทำอันนั้น บนโลกใบนี้สิ่งที่หาเงินได้มากที่สุดไม่ใช่สิ่งที่กฎหมายอนุญาต

ค้ามนุษย์ ยาเสพติดและอื่นๆ ล้วนมีเงาของตระกูลเก่าแก่ผู้ดี

พวกเขาก่อกรรมทำเข็ญกับผู้คนมากมายจนฟ้าไม่อาจยกโทษให้ จะให้แล้วกันไปอย่างงั้นหรอ？

เป็นไปไม่ได้！

ดังนั้นเย่เซิ่งเทียนตัดสินใจแล้ว จะต้องกำจัดตระกูลเก่าแก่ผู้ดีให้ราบคาบ

โน้มน้าวทำไม？

ไม่จำเป็น

บาปหนายิ่งนัก ต้องฆ่าตายให้หมด！

ไม่คิดยอมจำนน ก็ต้องตายให้หมด！