บทที่ 815 ไปคิดบัญชี

“ไม่ได้ เย่เซิ่งเทียน คุณทำแบบนั้นไม่ได้นะ ฉันยินดีที่จะยอมแพ้แล้ว ตระกูลเซียวของฉันยินดีที่จะยอมแพ้แล้วนะ”

เซียวเจิ้นสิ้นหวังแล้ว เขายินดีที่จะยอมแพ้แล้ว ทำไม เย่เซิ่งเทียนยังไม่ยินยอมที่จะปล่อยตระกูลเซียวไปอีก？

“เย่เซิ่งเทียน ตระกูลเซียวของเรายินดีที่จะยอมแพ้ ทำไมคุณถึงปล่อยพวกเราไปไม่ได้！！”

หลังจากนั้นในนาทีต่อมา เซียวเจิ้นก็พบว่าตัวเองบินลอยออกไปแล้ว และหลังจากนั้นก็เห็นศพที่ไร้หัวที่คุ้นเคยอย่างมาก

นั่นก็คือตัวเขาเอง

เย่เซิ่งเทียนแสยะยิ้มพร้อมพูดกล่าวว่า “ปล่อยไป？ตอนแรกแกเคยคิดที่จะปล่อยพวกเราสองคนแม่ลูกไป？”

คนของตระกูลเซียวทรุดตัวลงแล้ว

เย่เซิ่งเทียนไม่ได้คิดที่จะปล่อยพวกเขาไปด้วยซ้ำ แม้ว่าพวกเขาจะยอมแพ้ เย่เซิ่งเทียนก็ไม่มีทางให้อภัยแน่นอน

แย่แล้ว

ตระกูลเซียวแย่แล้วจริงๆ

มีผู้แข็งแกร่งแดนเทพบู๊คิดอยากจะหลบหนี แต่เขาเพิ่งจะขยับ ก็ถูกจ้านอู๋ซวงต่อยตาย

จ้านอู๋ซวงหัวเราะอย่างเผด็จการมากพร้อมพูดว่า “ใครคิดจะหลบหนีคนนั้นมันต้องตาย ไม่กลัวตายก็ลองดู”

เดิมทีแดนเทพบู๊อีกท่านหนึ่งก็คิดที่จะหลบหนี แต่เพิ่งจะขยับเท้า ก็มีคนถูกฆ่าตายแล้ว แต่แม้ว่าเป็นเช่นนี้ ก็ไม่สามารถหนีรอดจากหายนะนี้ได้ ถูกเหลิ่งเจว๋ซื่อสับเป็นสองท่อน

เหลิ่งเจว๋ซื่อบึ้งตึงและเยือกเย็นราวกับงูพิษ ดาบของเขาก็เหมือนคนของเขา มืดครึ้มน่าสะพรึงกลัว ไม่กระโตกกระตาก ในเวลานี้พูดอย่างเยือกเย็นว่า “เวลาที่เพลิดเพลินพวกแกก็ได้เพลิดเพลิน เวลาที่ถูกตีพวกแกก็ต้องยืนตรง พวกแกฆ่าคน งั้นก็ต้องเตรียมใจที่จะถูกคนฆ่าให้ดี คงจะอนุญาตให้แค่พวกแกฆ่าคนไม่ได้หรอกนะ ไม่อนุญาตให้คนอื่นฆ่าพวกแก เพียงแค่ให้พวกแกฆ่าทำลายทั้งครอบครัวของคนอื่นก็คงไม่ได้หรอกนะ ไม่อนุญาตให้คนอื่นฆ่าล้างทั้งตระกูลของพวกแก บนโลกใบนี้ไม่มีเหตุผลเช่นนี้”

เซียวเจิ้นกั๋วมองไปยังเย่เซิ่งเทียนอย่างเยือกเย็นสุขุม พูดว่า “เจ้าเทพ คนอื่นๆทั่วไปเหล่านั้นจัดการเหมือนกับตระกูลฉินไหม？”

เย่เซิ่งเทียนพยักหน้าแล้ว “เด็กและคนธรรมดาที่ไม่มีบาป เว้นไว้ได้ ส่วนคนอื่นๆ ฆ่าอย่างไม่ให้อภัย！”

ผลลัพธ์เช่นนี้ เย่เซิ่งเทียนใช้ท่าทีที่แผ่เมตตาแล้ว

ตอนแรก เซียวเจิ้นไม่ได้หยุดกระทำเพราะเย่เซิ่งเทียนสองแม่ลูกน่าสงสารและหมดหนทาง

นี่ก็เป็นเพราะว่าตอนนี้เย่เซิ่งเทียนมีลูกสาวซือซือแล้ว ไม่ได้มีนิสัยใจคอที่ชอบสังหารเหมือนเมื่อก่อนขนาดนั้นแล้ว ไม่เช่นนั้น ชายหญิงคนแก่และเด็กของตระกูลเซียว ต้องตายทั้งหมด

เซียวเจิ้นกั๋วถอนหายใจอย่างโล่งอกเบาๆ แม้ว่าตอนนี้เจ้าเทพยังคงมีนิสัยชอบฆ่าคนมาก แต่เมื่อเปรียบเทียบกับอดีตที่มีเพียงความเกลียดแค้นนัยน์ตา เพิ่มความเมตตาขึ้นมาหน่อยแล้ว

ในเวลานี้ เย่เซิ่งเทียนได้รับข้อมูล ทางฝั่งพวกหยางทาว หร่วนซื่อสงและกัวปิง ก็สิ้นสุดลงแล้ว

นักบู๊เหนือโลกีย์ของตระกูลเก่าแก่ผู้ดี พินาศย่อยยับในการสู้รบนั้นทั้งหมด บวกกับใช้ความเร็วที่เร็วยิ่งกว่าโจมตีคู่ต่อสู้ ตระกูลเก่าแก่ผู้ดียังไม่ทันตอบสนองกลับมา ก็ถูกหยางทาวใช้วิธีฟ้าผ่ากําราบแล้ว

เย่เซิ่งเทียนก็ไม่ต้องเป็นกังวลเรื่องหลังจากนี้แล้ว และเขาก็ขี้เกียจที่จะไปสนใจ

ตอนนี้เขาจะต้องไปทำอีกเรื่องหนึ่ง ทำลายล้างองค์กรgod