บทที่ 822 “เทียน”

“บัดซบ ใครแม่งกล้าตบตีลูกชายฉัน?”

บราวน์เฒ่าพาคนลงจากเฮลิคอปเตอร์ ถือปืนเดินเข้ามาด้วยท่าทางที่ดุดัน บนตัวของเขามีออร่าของนักเลง

ผู้ที่สามารถเป็นพ่อค้าอาวุธได้ ล้วนแล้วเป็นพวกที่ไม่กลัวตาย

ถ้าเป็นคนธรรมดาทั่วไป เพียงแค่รัศมีของเขาก็สามารถทำให้ผู้คนหวาดกลัวได้

ล็อกรีบตะโกนบอกบราวน์เฒ่าว่า “พ่อ ช่วยผมด้วย อย่าปล่อยไอ้ผิวเหลืองคนนี้ไป”

เย่เซิ่งเทียนในตอนนี้ดูดบุหรี่เสร็จพอดี ดีดบุหรี่เบาๆ เสียงแปะดังขึ้น ก้นบุหรี่พุ่งออกไปโดนหน้าของบราวน์เฒ่า

บราวน์เฒ่าปิดหน้าด้วยความเจ็บ เมื่อเขามองเห็นใบหน้าของเย่เซิ่งเทียนอย่างชัดเจน ทันใดนั้นก็สั่นไปทั้งตัว ท่อนล่างรู้สึกร้อนผ่าว ของเหลวสีเหลืองก็ไหลลงมาตามขา ไหลหยดลงบนพื้น

ฉี่ราดแล้ว!

บราวน์เฒ่าตกใจกลัวจนฉี่ราด!

เขารู้สึกว่าวิญญาณของตนราวกับว่าหลุดลอยออกจากหัวไปแล้ว

ทำไมถึงเป็นไอ้ปีศาจคนนี้!

บัดซบ!

ควรทำยังไงดี?

ไม่กี่ปีก่อนไอ้ปีศาจคนนี้สังหารนักฆ่าทั้งหมดในอันดับนักฆ่าของโลก จนถึงตอนนี้รายชื่อนักฆ่าล้วนว่างเปล่า

ไม่มีนักฆ่าคนใดกล้าอยู่ในอันดับ

และก็ไม่มีคุณสมบัติด้วย

เนื่องจากปีศาจคนนี้ไม่ได้อยู่ในอันดับนักฆ่า คนอื่นๆก็ไม่มีคุณสมบัตินั้น

เทียนราชาแห่งนักฆ่าตัวจริง!

เมื่อเห็นบราวน์เฒ่า เย่เซิ่งเทียนก็อดหัวเราะไม่ได้

ไม่คิดว่าจะเป็นคนๆนั้นที่ตนเคยปล่อยไปในตอนนั้น

การประเมินจบการศึกษาของตัวเองในตอนนั้นคือการได้เป็นราชาแห่งนักฆ่า เขาตั้งชื่อเล่นให้ตัวเองว่าเทียน

ตอนนั้นเขายังไม่ได้สวมหน้ากากซุนหงอคงที่แม่ทิ้งไว้ให้เป็นมรดก แต่คนที่เคยได้เห็นใบหน้าที่แท้จริงของเขามีไม่ถึง 10 คน ส่วนคนอื่นๆต่างก็ตายกันหมด

ต่อมาขณะที่เขากลับมายังกองทัพ และสวมหน้ากากซุนหงอคง ทันใดนั้นก็กลายเป็นว่ามีชื่อเสียงอันโด่งดังของเจ้าเทพแห่งประเทศต้าเซี่ย!

ฟุ่บ!

เย่เซิ่งเทียนยังไม่ทันพูด บราวน์เฒ่าก็คุกเข่าลง บนใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

“พ่อ?”

ล็อกตกตะลึง

พ่อเป็นอะไรไป?

พอมาถึงก็คุกเข่าให้คนเขาแล้ว?

ล็อกรู้สึกถึงความสั่นสะเทือนจากภายในหัวใจ คนที่ทำให้พ่อเขาหวาดกลัวได้ขนาดนี้ มีไม่กี่คน