บทที่ 830 วันนี้ ฉันมาฆ่าคน

คนที่อยู่ด้านหลังต่างก็บ้าคลั่ง

ในความเป็นจริงการปรากฏตัวของคนที่สามารถเหาะบนฟ้าได้ มันเป็นเรื่องที่ช็อกอย่างมาก

“อย่าบอกนะว่ากำลังถ่ายทำหนังน่ะ?”

มีคนสงสัย

“แกโง่หรือไง เขาถ่ายทำหนังกันแบบนี้เหรอ? นี่มันของจริงต่างหาก”

“รีบดูสิ ยอดมนุษย์คนนั้นกำลังจะทำอะไร? นั่นมันท่านประธานแองเจิ้ลอินเวสเม้นท์ไม่ใช่เหรอ? งั้นชายที่สวมหน้ากากคือใคร?”

“คุณพระ มียอดมนุษย์อยู่จริงๆ น่าเสียดายที่เป็นยอดมนุษย์ฝั่งตะวันออก ไม่ใช่ของฝั่งประเทศอเม”

“หรือว่าสองคนนั้นจะเป็นคนไม่ดี? ยอดมนุษย์คงไม่ใช่คนไม่ดีหรอก”

บางคนก็เถียงกันกันเสียงเจี๊ยวจ๊าว ตื่นเต้นกันจนหน้าแดงระเรื่อ

ผู้หญิงอีกคนปิดปากไว้ ดวงตาของเธอเป็นประกาย

เย่เซิ่งเทียนไม่สนใจคนที่อยู่ด้านล่าง พูดเบาๆว่า “ใครให้พวกแกมาจับภรรยาและลูกของฉัน?”

“เข้าใจผิดแล้ว นี่มันเป็นเรื่องเข้าใจผิด พวกเราไม่ได้ออกคำสั่งแบบนี้เลย”

ชายสวมหน้ากากจะกล้ายอมรับที่ไหนกัน ตอนนี้ทำได้เพียงยืนกระต่ายขาเดียวแล้ว

ชายร่างผอมรีบพูดว่า “ใช่ๆๆ นี่มันเป็นเรื่องเข้าใจผิด พวกเราก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ได้โปรดท่านไว้ชีวิตพวกเราด้วยเถอะ ถ้าหากพวกเราไปล่วงเกินท่านตรงไหน ได้โปรดให้โอกาสเราสักครั้ง พวกเขายินดีจะชดใช้”

“ชดใช้งั้นเหรอ?”

เย่เซิ่งเทียนพูดพลางยิ้มเยาะ “ต้องชดใช้แน่นอน ฉันจะมาหาเจ้าหน้าที่ระดับสูงของประเทศอเม แต่ว่าตอนนี้ พวกแกตายซะเถอะ”

“มายุ่งกับครอบครัวและเพื่อนของฉัน ตายสถานเดียว!”

ทั้งสองคนมองไปข้างล่าง ตกใจกลัวจนฉี่ไหลพรากหยดลงสู่เบื้องล่าง

“ฝนตกเหรอ?”

ผู้คนที่อยู่ด้านล่างเช็ดหน้าด้วยความสงสัย จากนั้นก็ได้กลิ่น

“แม่ง นี่มันฉี่ ไอ้สองคนนั้นมันตกใจกลัวจนฉี่แตก!”

ชายร่างผอมและชายสวมหน้ากากกลัวจนเสียขวัญ สั่นไปทั้งตัว

“อย่าฆ่าเราเลย อย่าฆ่าเราเลย สมบัติทั้งหมดของแองเจิ้ลอินเวสเม้นท์ยกให้คุณ อย่าฆ่าพวกเราเลย”

“เจ้าเทพ พวกเราไม่รู้เรื่องอะไรเลยจริงๆ ขอร้องล่ะท่านไว้ชีวิตพวกเราเถอะ”

ทั้งสองคนรู้ มีเพียงแค่ยืนกระต่ายขาเดียวเท่านั้น ถึงจะมีโอกาสรอด

เมื่อยอมรับ ก็ตายสถานเดียว

เย่เซิ่งเทียนยิ้มเยาะและพูดอย่างมีอารมณ์ขันว่า “ไม่ยอมรับเหรอ? พวกแกคิดว่า ฉันมาถึงที่นี่ พวกแกยอมรับหรือไม่ยอมรับมันสำคัญเหรอ?”

ทั้งสองคนตกใจ กลัวจนฟันกบกันดังกึกๆๆ