บทที่ 837 ใครบอกว่าตายแล้ว？

“ใครบอกว่าเขาตายแล้วละ？”

เย่เซิ่งเทียนน้ำเสียงหยอกเย้า ทำให้เทพสงครามชั้นยอดของประเทศอเมทั้งห้าท่านอึ้ง

หมายความว่าไง？

หรือว่าไม่ตายงั้นเหรอ？

เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่ตาย!

พวกเขารอให้บล็องก์ตายแล้วถึงจะออกมา!

เมื่อกี้อยู่ในที่มืด พวกเขาเห็นความจริงๆทุกอย่าง บล็องก์ตายโดยสิ้นเชิงไม่มีทางช่วยให้ฟื้นขึ้นมาได้

คำพูดนี้ของเย่เซิ่งเทียนอยากจะแสดงออกถึงอะไร？

อย่าว่าแต่พวกเขาทั้งห้าคนเลย แม้แต่จ้านอู๋ซวงก็มึนงงแล้ว

หรือว่าตาเฒ่านั้นไม่ตายงั้นเหรอ？

ตาเฒ่านั่นเป็นเพียงคนธรรมดา เป็นไปไม่ได้ที่จะบดบังกระสุนได้

เขามองไปยังเย่เซิ่งเทียนด้วยความสงสัยเช่นกัน

เห็นแค่กระสุนในมือของเย่เซิ่งเทียน ตกลงบนพื้นแล้ว

เกิดอะไรขึ้นเนี่ย!!!

ทุกคนตกตะลึงแล้ว

ทำไมกระสุนถึงมาอยู่ในมือของเย่เซิ่งเทียนได้？

สีหน้าของเทพสงครามชั้นยอดของประเทศอเมทั้งห้าท่านเปลี่ยนไปมาก มองไปยังเย่เซิ่งเทียนอย่างหวาดกลัว อย่างกับเห็นผีเลย

เมื่อกี้พวกเขาอยู่ห่างจากบล็องก์ไม่ถึง100เมตรโดยประมาณ จากสายตาของพวกเขา ระยะห่างนี้ แม้ว่าเป็นมดหนึ่งตัวบนพื้น พวกเขาก็มองเห็นได้ชัดว่ามีกี่ขา

แต่มองไม่เห็นว่า เย่เซิ่งเทียนลงมือตั้งแต่เมื่อไหร่จริงๆ!

ก็แม้แต่จ้านอู๋ซวงที่ยืนอยู่ข้างกายของเย่เซิ่งเทียนเอง ก็มาเห็น!

ทันใดนั้นคนหนึ่งคนในกลุ่มนั้นยิ้มอย่างเยือกเย็นพร้อมพูดว่า “เย่เซิ่งเทียน แกคิดอยากจะใช้อุบายนี้โกงพวกเราใช่ไหม？การตายของบล็องก์ไม่เกี่ยวข้องกับพวกเรา แกเป็นคนบีบบังคับให้เขาตาย”

เมื่อพูดประโยคนี้ออกไป สี่คนที่เหลือก็มีสีหน้าเปลี่ยนไปอีก คนที่พูดคนนี้ตระหนักถึงความผิดปกติ เงียบทันที

“พวแกไม่รู้อะไรเกี่ยวกับความแข็งแกร่งเอาซะเลย”

เย่เซิ่งเทียนมองไปยังทั้งห้าคนนั้นอย่างเยาะเย้ย เมื่อกี้เขาลงมือกะทันหัน ควบคุมบล็องก์ไว้แล้ว

แต่ว่ารูเลือดก็เป็นเพียงแผลภายนอกที่เขาจงใจสร้างออกมาเท่านั้น ก็เพื่อให้คนเหล่านั้นลดการระวังตัวแล้ว

พูดแล้ว เย่เซิ่งเทียนงอนิ้วและดีด ร่างกายของบล็องก์ก็ขยับแล้ว และลุกขึ้นมาจากบนพื้น มองทุกอย่างนี้อย่างมึนงง

ทุกคนต่างก็ตกตะลึงแล้ว

บล็องก์กลับมามีชีวิตอีกครั้ง

ไม่

เขาไม่ตายจริงๆด้วย!