บทที่ 855 สอนการบ้านอลเวง

เย่เซิ่งเทียนกำลังตรวจการบ้านของซีซี จึงพูดอย่างไม่ใส่ว่า“เปิดเผยก็เปิดเผยไปสิ ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรสักหน่อย ผมไม่อยากมีเรื่องหรือล่วงเกินใคร แต่ถ้าใครมายุ่งวุ่นวายกับผม งั้นผมก็ต้องสั่งสอนพวกเขาสักหน่อย โฟเดนท์ไม่เชื่อในเรื่องความชั่วร้าย นี่เลยเป็นจุดจบของเขา”

หวางซีพยักหน้า สำหรับเรื่องพวกนี้ เธอเองก็ไม่รู้ดีนัก รู้เพียงแค่ว่าคนที่เย่เซิ่งเทียนต้องต่อกรเป็นคนแข็งแกร่ง

“ตอนนี้มีข่าวคราวแม่ของเราไหม？”

เมื่อได้ยินประโยคนี้ สีหน้าของเย่เซิ่งเทียนก็เศร้าลงทันที เขาส่ายหัวไปมาแล้วกล่าวว่า“ยังสืบอะไรไม่เจอเลย ตอนนี้กำลังสืบกันอยู่”

หวางซีพูดอย่างอ่อนโยนว่า“นายวางใจเถอะ แม่ของเราเป็นคนดีต้องได้รับการช่วยเหลือจากสวรรค์เบื้องบน ความยากลำบากเรายังผ่านกันมาได้เลย ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ครอบครัวของเราจะไม่มีวันแยกจากกัน”

เย่เซิ่งเทียนหัวเราะ“เรื่องพวกนี้คุณไม่ต้องเป็นกังวลหรอกครับ ยังมีผมอยู่ทั้งคน”

เมื่อพูดถึงตรงนี้ คิ้วของเย่เซิ่งเทียนก็ขมวดเข้าหากัน เขามองไปทางซีซี แล้วจะเอ่ยถามว่า“ซีซี โจทย์ข้อนี้คือเด็กเจ็ดคนเลือกที่นั่งบนรถไม่ใช่หรอ？ทำไมถึงเลือกแปดที่นังล่ะ？”

ซีซีตอบด้วยสีหน้าจริงจัง“เพราะยังมีคุณครูด้วยอีกคนไงค่ะ？”

เย่เซิ่งเทียน“……”

“แล้วข้อนี้ล่ะ？”

เย่เซิ่งเทียนชี้ไปที่โจทย์ที่ต้องเติมคำลงไป ข้อนี้มีพระถังซัมจั๋ง ซุนหงอคง ตือโป๊ยก่าย ซั่วเจ๋งทั้งสี่คน เขาจึงเอ่ยถามว่า“ข้อนี้ถามว่าทั้งหมดมีกี่คน ทำไมลูกถึงตอบว่า‘2’คนล่ะ？หนึ่งสองสามสี่ นี่มันสี่คนไม่ใช่หรอ？”

ซีซีชี้ไปที่ซัวเจ๋งกับตือโป๊ยก่ายนูปภาพด้วยสีหน้างุนงงพลางกล่าวว่า“พวกเขาทั้งสองคนไม่ใช่คนหนิคะ เป็นสัตว์หนิ”

สัตว์……

เย่เซิ่งเทียนรู้สึกว่าความดันโลหิตของเขาพุ่งสูงขึ้นอีกครั้ง แล้วจึงชี้ไปที่คำถามแบบปรนัย“โจทย์ข้อนี้ เขาถามว่าดินสอแท่งนี้ยาว18（） ทำไมลูกถึงต้องเลือกเมตรด้วยล่ะ？ดินสอของลูกยาว18เมตรหรอ？”

ซีซีตอบอย่างไม่พอใจ“ทำไมดินสอถึงยาว18เมตรไม่ได้ล่ะคะ？”

เย่เซิ่งเทียนพูดอย่างเหนื่อยใจ“ลูกเชื่อไหมว่าพ่อชักมีดอีโต้40เมตรออกมาได้？”

ซีซีพูดเสียงดัง“มีดอีโต้สี่สิบเมตรของคุณพ่อเหลาดินสอสิบแปดเมตรของหนูได้พอดีเลยค่ะ”

เย่เซิ่งเทียนรู้สึกว่าตัวเองใกล้จะบ้าเต็มทน เขาในตอนเด็กไม่ได้โง่ขนาดนี้ หรือลูกจะเป็นเหมือนหวางซี？