บทที่ 880 กระดูกแข็ง

ขาข้างหนึ่งถูกหักไปเรียบร้อย เย่จิงหงเจ็บจนร่างกายกระตุก

แต่เขายังคงกัดฟัน ไม่ส่งเสียงร้อง

เขารู้ถึงจุดประสงค์ของพญาดำดี ต้องการจะกระตุ้นหลานชายของเขา

เขาไม่อยากให้พญาดำสมปรารถนา

“ร้องออกมา มึงร้องออกมาเดี๋ยวนี้！”

การกระทำของเย่จิงหง ทำให้ท่านทำโกรธ

แค่มดตัวหนึ่ง แต่กลับกล้าต่อต้านเขา

เย่จิงหงเจ็บจนเหลือไหลออกมาราวกับฝน แต่ยังคงไม่ร้องออกมา

ลูกชายของเขาตายอยู่ในน้ำมือของไอ้พวกสัตว์เดรัจฉาน พ่อของเขา ก็ต้องถูกไอ้พวกนี้ฆ่าตายอย่างแน่นอน

ตอนนี้ ไอ้พวกเดรัจฉานจะมาบีบหลานชายของเขา เขาจะปล่อยให้พวกเขาสมหวังได้อย่างไร

เย่จิงหงเค้นเสียงหัวเราะออกมา แววตาเย้ยหยัน ทำให้พญาดำรู้สึกโดนดูถูก

คนธรรมดาคนหนึ่ง เป็นแค่คนชั้นต่ำ อยู่ในมือของเขา ยังกล้าหยิ่งผยองแบบนี้อีก

กล้าเย้ยหยันเขา

นี่เป็นสิ่งที่ดูถูกเขามาก！

“รนหาที่ตาย”

พญาดำหักขาของเย่จิงหงอีกข้าง แต่เย่จิงหง ยังคงไม่ส่งเสียงออกมา และจ้องเขม็งด้วยความโกรธ

เขากลัวว่าถ้าเขามีเสียงแม้แต่นิดเดียว จะไปกระตุ้นเย่เซิ่งเทียน

เขารู้ดีว่า ถ้าเย่เซิ่งเทียนตื่นภวังค์ได้สำเร็จ ก็จะทำให้พญาดำได้ใจ มีแต่จะทำให้เย่เซิ่งเทียนตายเร็วขึ้น

ด้วยเหตุนี้ ถึงเขาจะต้องตาย ก็จะไม่ร้องออกมา

ลูกชายของเขา เผาไหม้พลังชีวิตของตัวเอง เพื่อทำหน้าที่ของพ่อคนหนึ่งให้เสร็จสมบูรณ์

เขาผู้ซึ่งเป็นพ่อคนเช่นกัน ไม่มีทางให้ลูกชายและหลานชายขายหน้าเด็ดขาด

คนของตระกูลเย่ ไม่ใช่คนขี้ขลาด！

“ถุ้ย！”

เย่จิงหงถ่มเลือดไปที่ตัวของพญาดำ นี่คือการยืนหยัดของเขา！

เย่จิงหงคนอย่างเขา ไม่ใช่คนขี้ขลาด！

ความอดทนในตอนนั้น เพียงเพื่อปกป้องตระกูล

ถึงแม้ว่าเย่เซิ่งเทียนจะเกลียดชังตระกูลเย่แค่ไหน แต่เขาก็ไม่คิดเสียใจ

มีชีวิตอยู่ สำคัญกว่าสิ่งไหนๆ

เพียงแต่หลังจากที่เกิดเรื่องราวมากมายขึ้น มันเกินกว่าที่เขาคาดการณ์ไว้

เพียงแต่เขาคิดไม่ถึง ตระกูลหมิงถูกไอ้เดรัจฉานพวกนี้วางแผนเช่นกันเช่นกัน สำหรับเรื่องที่ผิดศีลธรรมของหมิงยู่กับเย่เซิ่งเทียน

การยืนหยัดของเย่จิงหง ทำให้พญาดำเป็นบ้า