บทที่ 904 ผมเข้าใจคุณแล้ว

งานศพของเย่ห้าว ฮือฮาทั้งเมืองหลวง

หร่วนซื่อสง กัวปิงและพวกคนระดับสูงของต้าเซี่ย ต่างก็มาถึงในงานแล้ว

อดีตจอมพลที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ ก็ปรากฏตัวแล้ว

เย่เซิ่งเทียนนำเสื้อผ้าบางส่วนของเย่ห้าว วางเข้ามาในหลุมฝังศพ คุกเข่าลงแล้ว

หวางซีพาซือซือ คุกเข่าตามเช่นกัน

“พ่อ คุณวางใจได้ ฉันจะแก้แค้นให้คุณ และช่วยแม่ออกมา”

เย่เซิ่งเทียนน้ำเสียงสั่นคลอน เหมือนมีดทิ่มแทงหัวใจ

เดิมทีเขาคิดว่า หาโอกาสคลี่คลายความสัมพันธ์กับเย่ห้าว แต่คิดไม่ถึงว่า เย่ห้าวไม่ให้โอกาสเขาเลยสักนิด

ในสมองของเย่เซิ่งเทียน สาดส่องภาพฉากวันนั้นที่เย่ห้าวเหลวแหลก แม้ว่าเย่ห้าวกำลังยิ้ม แต่เย่เซิ่งเทียนรู้ ในใจของเย่ห้าวไม่เต็มใจ ตายตาไม่หลับ

ตอนที่เชาเรียกออกมาว่า “พ่อ” ตอนที่กำลังจะตาย เย่ห้าวยิ้มแล้ว

แต่ในรอยยิ้มนั้น นำมาซึ่งความเสียใจที่ไร้ขีดจำกัด

นั่นเป็ยความรู้สึกผิดต่อภรรยาและลูกชาย

ในฐานะที่เป็นสามี เขาไม่ได้ปกป้องภรรยาของตัวเองให้ดี

ในฐานะที่เป็นพ่อคน ไม่เคยให้ความสนใจแก่ลูกชายของตัวเองเลย

สำหรับเขาแล้ว ตาย ในทางกลับกันก็เป็นการปลดปล่อยอย่างหนึ่ง

เย่เซิ่งเทียนคุกเข่าลงกับพื้น ไม่มีน้ำตา ไม่มีเสียงร้องไห้ เพียงแค่มองศิลาจารึกที่ตั้งอยู่หน้าสุสานจารึกชื่อ รูปภาพของย่ห้าวอย่างเลื่อนลอย

นี่คือพ่อของเขา

แต่ว่า คนข้างเป็นคนแปลกหน้า ยี่สิบกว่าปีที่ผ่านมา เจอหน้ากันไม่ถึงห้าครั้ง

เมื่อก่อน เขาเกลียดชังชายคนนี้มาก เขาอยากฆ่าชายคนนี้

เขาคิดว่า บาปทั้งหมดที่มี เป็นเพราะชายคนนี้สร้างขึ้นมา

ถ้าหากเป็นเช่นนี้จริงๆ งั้นเขาก็ไม่มีทางรู้สึกผิด

เขาจะรู้สึกว่า การตายของเย่ห้าว เป็นการเปิดตาของสวรรค์แล้ว

แต่พระเจ้าเล่นตลกกับเขาอย่างมาก

คนที่เขาเกลียดชังที่สุด กลายเป็นคนที่น่าสงสารที่สุดในโลกหล้า

คนที่เขาอยากจะฆ่าให้ตาย ในตอนสุดท้ายกลับว่ายอมแลกด้วยชีวิตของตัวเอง เพื่อปกป้องทุกคนแล้ว

ทั้งหมดนี้ อย่างกับความฝัน

ทำให้เขาไม่ค่อยกล้าที่จะเชื่อ

เขาลำบาก แต่เย่ห้าวยากลำบากยิ่งกว่าเขา

เขายังมีเป้าหมายของความ เกลียดชัง ยังแก้แค้นได้