บทที่ 925 ความจริง

เย่เซิ่งเทียนสูดหายใจลึก พร้อมกับแอบกัดฟัน

พลทหารที่ข้ามแม่น้ำมาแล้ว ก็คงไม่มีโอกาสที่จะถอยหลังกลับไปได้

ครั้งนี้ ถ้าไม่ทำลายสรวงสวรรค์จนสำเร็จ

ก็คงต้องตาย!

แต่เมื่อตนเองตายลงแล้ว คนในครอบครัวและเพื่อนของตน ก็จะได้รับความเดือดร้อนกันไปด้วย

ไอ้พวกสรวงสวรรค์ที่เดรัจฉาน จะต้องนำตัวซือซือมาเป็นหนูทดลองอย่างแน่นอน

ฉะนั้น ตนเองจะต้องสำเร็จให้ได้

นอกจากจะต้องทำให้สำเร็จแล้ว ตนเองก็ไม่มีทางอื่นอีกแต่อย่างใด

เมื่อพูดคุยปรึกษากันในเรื่องพื้นฐานพอสมควรแล้ว เหล่าอู๋ก็ขึ้นมาบนรถ

เย่เซิ่งเทียนมองไปที่เหล่าอู๋ และพูดขึ้นว่า: “ตอนนั้นที่ฉันกลับไปยังเมืองเฉียนถัง ภรรยาของฉันถูกจ้าวเจิ้งลักพาตัวไป ซือซือถูกคนข่มเหงทำร้าย ต่อมาฉันได้สั่งให้คนไปตรวจสอบเรื่องดังกล่าว พบว่าเบื้องหลังมีคนบงการ ซึ่งคนนั้นก็มีชื่อว่าเหล่าอู๋ เธอช่วยชี้แจงเรื่องนี้ให้ฉันฟังหน่อยสิ”

เหล่าอู๋สีหน้าท่าทางไร้อารมณ์ไร้ความรู้สึก โดยที่ไม่ได้พูดอะไร

เหย้ซูหลิงรีบพูดขึ้นว่า: “นายอย่าทำอะไรบุ่มบ่ามนะ เป็นฉันเองที่สั่งให้เหล่าอู๋ไปดำเนินการ เรื่องนี้มันซับซ้อนอย่างมาก”

แววตาของเย่เซิ่งเทียนเกิดความอาฆาตแค้น พร้อมกับฉีกยิ้มจนเห็นฟันขาวและพูดขึ้นว่า: “ขอเหตุผลที่ไม่ให้ฉันฆ่าหล่อนมาหน่อยสิ”

เหย้ซูหลิงถอนหายใจอย่างจำใจ และพูดขึ้นว่า: “หากไม่ทำแบบนั้น นายคิดว่าภรรยาของนายและแม่ยายของนายจะมีชีวิตรอดอยู่อีกไหม? ”

“หมายความว่าอย่างไร? ”

เย่เซิ่งเทียนก็ยังคงไม่คิดที่จะไว้ชีวิตของเหล่าอู๋อยู่ดี