บทที่ 988 ตัวเองที่อยู่ในโลงศพ

“นายฟื้นมาให้ฉัน！！นายตายไม่ได้ ฟื้นมาให้ฉัน！”

เหล่าจู่ตระกูลเซียวใกล้จะบ้าแล้ว อยากที่จะห้ามพลังชีวิตที่สูญเสียของเย่เซิ่งเทียนแต่ยังคงไม่มีประโยชน์

ถ้าหากเย่เซิ่งเทียนตายแล้วไม่เพียงเขาสูญเสียวัตถุของเทพไปแล้ว แผนการของสรวงสวรรค์ทางนั้นที่วางไว้หลายปีอย่างนี้ต่างก็จะกลายเป็นความว่างเปล่า

สรวงสวรรค์ทางนั้นถ้ารู้เย่เซิ่งเทียนตายในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อที่สำคัญนี้แล้ว จะไม่ปล่อยตระกูลเซียวของพวกเขาอย่างแน่นอน

สรวงสวรรค์คนเหล่านั้นก็ไม่มีเวลาเท่าไหร่แล้ว มีชีวิตนับพันปีแม้ว่าแข็งแกร่งยังไงอีกก็ถึงเวลาที่น้ำมันแห้งไฟดับลงแล้ว

พวกเขาไม่ได้มีใจอดทนรอเย่เซิ่งเทียนคนต่อไปปรากฏตัวอีก อีกทั้งก็ไม่ได้มีเวลารอมากอย่างนั้นแล้ว

ถึงแม้ในร่างกายของลูกสาวเย่เซิ่งเทียนก็ครอบครองเลือดเทพสองชนิด แต่ตอนนี้เพิ่งอายุแค่สี่ห้าขวบ

ใช้หลายสิบปีรอเด็กคนหนึ่งเติบโตขึ้นมา พวกเขาต่างก็ไม่มีเวลายาวนานอย่างนี้แล้ว

ถึงแม้ห้าเทพอาวุโสของสรวงสวรรค์สามารถรอได้ แต่เหล่าจู่ตระกูลเซียวคนเหล่านี้รอไม่ไหว พวกเขาไม่ได้มีความแข็งแกร่งอย่างห้าเทพอาวุโสของสรวงสวรรค์อย่างนั้น สามารถอดทนถึงตอนนี้ก็คืออาศัยการหลับลึกมาตลอด

พวกเขารอไม่ไหวยี่สิบปีของคนต่อมา

ยิ่งไปกว่านั้นรออีกยี่สิบปี ลูกสาวคนนั้นของเย่เซิ่งเทียนก็ไม่แน่ว่าจะสามารถเติบโตไปถึงจุดที่เย่เซิ่งเทียนมาถึงตอนนี้ได้

ของมากมายต่างก็ต้องดูเงื่อนไขตามสภาพแวดล้อมธรรมชาติและหัวใจของคน ไม่ใช่ตัวทดลองทุก ๆ คนต่างก็มีโชคอย่างเย่เซิ่งเทียนแบบนี้

เซียวเทียนเฉิงถามด้วยสีหน้าที่ขาวซีด“เหล่าจู่ พวกเราควรจะทำยังไง？”

“หุบปาก！”

เหล่าจู่ตระกูลเซียวส่งลำเลียงพลังให้เย่เซิ่งเทียนอย่างต่อเนื่อง อยากที่จะหยุดการตายของเย่เซิ่งเทียน

เย่เซิ่งเทียนยิ้มอย่างเย้ยหยัน ลมหายใจอ่อนแรงมาก

ในดวงตาของเขาเริ่มค่อย ๆ สูญเสียแสงมันวาวไป

ด้านหน้ากระพริบฉากนับไม่ถ้วน

แม่ ซีเอ๋อร์ ซือซือ แม่ยาย……

ภาพเงาของคนเหล่านี้แต่ละคนกระพริบผ่านมาด้านหน้า

เขายื่นมือออกมาอยากที่จะจับอะไรบางอย่างไว้

สุดท้ายตกลงไปอย่างหมดแรง

ในสติที่ไม่ชัดเจนเขามองเห็นซีเอ๋อร์หันเดินมาทางตัวเองอยู่ หล่อนกำลังร้องไห้เรียกชื่อของตัวเองอยู่

เขารู้สึกว่าตัวเองเหนื่อยมาก หนังตาหนักมากทำยังไงก็ลืมไม่ออกอยากที่จะรับปากเสียงหนึ่ง แต่ในปากทำยังไงก็ส่งเสียงไม่ออกมา