บทที่ 991 พวกเราไปฆ่าหมากันเถอะ

ระดับขั้นการบำเพ็ญตนของเย่เซิ่งเทียนที่แท้ก็แค่แดนสะพานเทพชั้นสองเท่านั้นเอง

หลังจากต่อสู้กับเหล่าจู่ของตระกูลเซียวแล้ว แม้ว่าจะเผาผลาญพลังชีวิตไปจนถึงแดนสะพานเทพชั้นแปด แต่ก็เป็นเพียงพลังภายนอก ลมปราณแค่ถูกบังคับให้เปิดออก แต่ไม่ได้ตกตะกอน

ถือว่าเป็นขั้นแปดที่จอมปลอมเท่านั้น

ในช่วงสามวันที่ผ่านมา เย่เซิ่งเทียนทะลวงจุดลมปราณทั้งสี่คือ จุดจื่อกง จุดหัวก้าย จุดเสวียนจี และจุดเทียนทู มาคงที่อยู่ที่แดนสะพานเทพชั้นหก

เลือดเทพแห่งซวนหยวนตื่นภวังค์ขึ้น ทำให้ภายในร่างกายของเขาเปลี่ยนถ่านเลือกได้สำเร็จ หล่อเลี้ยงร่างกายได้มากถึงร้อยครั้ง

ร้อยวิชาหล่อหลอมที่ตาเฒ่าหลินทิ้งไว้ให้ นับว่าเป็นสิ่งที่สมบูรณ์ที่สุดจริงๆ

ส่วนความแข็งแรงของเย่ว์อิ่นหลง จากที่ตามหลังปู่หอคอยมาสองสามเดือนนี้ ในที่สุดก็ทะลุมาถึงแดนฉ่องทิพย์ชั้ดแปดขั้นยอดแล้ว

สามวันผ่านไปชั่วพริบตา เย่เซิ่งเทียนอดทนต่อไปไม่ไหว

รีบติดต่อหาหวางซีอย่างรวดเร็ว

แต่ติดต่อหวางซีไม่ได้

เย่เซิ่งเทียนกระวนกระวายใจมาก ยิ่งติดต่อแม่ยาย ก็ไม่มีคนรับสาย

เกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?

ยิ่งกังวลก็ยิ่งรู้สึกไม่ดี

เย่เซิ่งเทียนโทรหาเย่จิงหง ในที่สุดก็โทรติด

เขายังไม่ทันจะพูดอะไร ปลายสาย เย่จิงหงรู้สึกผิดอย่างมหันต์ และพูดด้วยน้ำเสียงอันเศร้าอย่างจับใจว่า "เสี่ยวเทียน ฉัน ฉันขอโทษ ฉันดูแลซีเอ๋อร์ได้ ไม่ดี"

ในใจของเย่เซิ่งเทียนเต้นดังตุ้บๆ

น้ำตาไหลพรากออกมา แววตาแดงก่ำเป็นสายเลือด "คุณปู่ เกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?"

เย่จิงหงตอบกลับด้วยน้ำเสียงอันโศกเศร้าว่า" ซีเอ๋อร์ตายแล้ว ร่างกายของซีเอ๋อร์แตกสลายไปแล้ว พวกฉันไม่รู้ว่ามันเกิดจากสาเหตุอะไร เสี่ยวเทียน นายด่าฉันเถอะ ฉัน ฉัน... "

เย่จิงหงรู้สึกเสียใจจนพูดไม่ออก

จิตใจของเย่เซิ่งเทียนแทบจะระเบิด มีแต่ความว่างเปล่า

ราวกับโดนฟ้าผ่าไปทั้งตัว

ภาพที่เขาเห็นนั้นสุดท้ายนั้นก็เป็นเรื่องจริง!

ซีเอ๋อร์มาหาเขาแล้ว!

เป็นซีเอ๋อร์เองที่ช่วยชีวิตเขา!

แต่ซีเอ๋อร์หล่ะ?

เกิดอะไรขึ้นกับร่างของนาง?