บทที่ 995 เตรียมตัวลงมือ

คำพูดของเย่เซิ่งเทียน ทำให้สามพ่อลูกตระกูลเซียวขมวดคิ้วแน่น

ประเด็นคือ พวกเขายังไม่ได้โต้แย้งอะไร

สำหรับตระกูลเซียวของพวกเขาแล้วเรื่องนี้ถือเป็นเรื่องสำคัญมากที่สุด แต่สำหรับหมอเทวดาหลินแล้วกลับไม่ได้สำคัญอะไร

ทำลายตระกูลเซียว หลินเย่ก็ได้รับทรัพยากรจำนวนหนึ่ง แต่ถ้าไม่ทำลายตระกูลเซียว หลินเย่เองก็ไม่ได้เสียหายอะไร

แต่สำหรับตระกูลจงแล้วมันไม่เหมือนกัน ตระกูลจงอยากขึ้นสู่ตำแหน่งสูงสุด และวิธีที่เร็วที่สุดก็คือเหยียบตระกูลเซียวขึ้นไป

คิดจะทำลายตระกูลเซียว ตอนนี้เป็นโอกาสที่หาได้ยากที่สุดแล้ว หากพลาดโอกาสนี้ ถ้าปล่อยให้ตระกูลเซียวรอดไปได้หรือมีตระกูลอื่นชิงลงมือเสียก่อน ตระกูลจงจะยิ่งได้รับน้อยลงกว่าเดิม

เย่เซิ่งเทียนตอบไปอย่างไม่ไยดีว่า “คุณจง คุณคิดให้ดีดี ตระกูลจงของพวกคุณเองที่ต้องการฉัน ไม่ใช่ฉันต้องการตระกูลจง ตระกูลเซียวจะเป็นยังไง มันก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับฉัน?”

จงหยู่หัวเราะ ตอบกลับอย่างเจ้าเล่ห์ว่า “หมอเทวดาหลินพูดได้ไม่เลว ที่จริงแล้ว ทำลายหรือไม่ทำลายตระกูลเซียว มันก็ไม่ได้กระทบอะไรกับหมอเทวดาหลิน แต่ว่า ระหว่างพวกเรามีพื้นฐานของความเชื่อมั่นอยู่แล้ว ร่วมมือกันครั้งหนึ่งแล้ว มันจะไม่มีครั้งที่สองเลยหรือ? โลกเปลี่ยนแปลงไป คิดว่าหมอเทวดาหลินเองก็น่าจะรู้ใช่ไหม? กำลังเพียงคนเดียว มันไม่มีประโยชน์อะไรกับการเปลี่ยนแปลงตรงหน้า”

เย่เซิ่งเทียนไม่ได้ตอบอะไร ปล่อยให้เขาพูดต่อไป

จงหยู่แอบด่าอยู่ในใจ เจ้าสุนัขจิ้งจอกตัวนี้ ภายนอกดูเป็นคนหัวแข็ง แต่ภายในเป็นคนละเอียด

เขายิ้ม ยืนขึ้นและเดินไปสองสามก้าว และหันมาพูดอย่างเด็ดขาดว่า “ถ้าหมอเทวดาหลินยินยอม จากนี้ตระกูลจงของฉันจะยอมสนับสนุนหมอเทวดาหลินเอง”

“ห่ะ?”

เย่เซิ่งเทียนหัวเราะเยาะเย้ยและพูดว่า “ฉันเป็นหมอชาวบ้านพเนจรคนหนึ่ง นึกไม่ถึงว่าคุณจะลงทุนกับฉัน? ตาแก่ คุณนี้ช่างใจคดนัก คิดจะให้ฉันออกน่าหรือ? สรวงสวรรค์ ฟ้าสยบ รวมถึงตระกูลลี้ลับอื่นๆ อันไหนที่ว่าง่าย? มีอันไหนบ้างที่ไม่ได้ทำธุรกิจเกินร้อยปี? ตระกูลจงของพวกคุณถือดียังไงมาพูดจาแบบนี้? ฉันยังอยากมีชีวิตอยู่นะ”