บทที่753 ประตูหอคอยเปิด

ตุงตุงตุง

เสียงที่ราวกับเคาะประตูแผ่ซ่านมาจากบนพื้น มีอะไรบางอย่างกำลังจะออกมาจากด้านล่างแล้ว

เย่เซิ่งเทียนจัดการมือเลือดไปพลางทุบประตูหอคอยอย่างบ้าคลั่งไปพลาง

ไม่รู้ว่าประตูหอคอยใช้วัสดุแบบไหน แข็งผิดปกติ เย่เซิ่งเทียนใช้พลังที่มีทั้งหมด ไม่สามารถเขย่าประตูหอคอยได้เลยแม้แต่น้อย

มือเลือดบนพื้นยิ่งมากขึ้นเรื่อยๆ หนาแน่นมองดูแล้วขนหัวลุกซู่ เหมือนหัวหอมที่ปลูกในพื้นดิน อีกอย่างมือเลือดทุกมือเหมือนว่ากำลังวิวัฒนาการ เกิดความผันผวนของพลังงานแล้ว

สถานการณ์เร่งรีบอย่างมาก

แม้ว่าตอนนี้มือเลือดจะไม่เป็นภัยคุกคามต่อเขา แต่ไม่ว่ายังไงก็ฆ่าไม่หมด！

หรือว่าต้องตายอยู่ที่นี่งั้นเหรอ？

เย่เซิ่งเทียนแอบพร่ำบ่น คิดไม่ถึงว่าการเดินทางมาเมืองพุทธในครั้งนี้ กลับเป็นอันตรายเช่นนี้ และยิ่งคิดไม่ถึงเลยว่าบนโลกใบนี้จะมีสถานที่ที่โหดร้ายเช่นนี้อยู่ด้วย

สิ่งที่ยิ่งแปลกประหลาดคือ ที่นี่เห็นได้ชัดว่าเป็นดินแดนภายในเมืองพุทธ แต่วิธีการปิดกั้นภายในหอคอย เป็นวิชาการปิดผนึกของลัทธิเต๋าแห่งต้าเซี่ย

พูดได้ชัดว่าหอคอยโบราณที่เต็มไปด้วยความแปลกประหลาดทั่วทุกที่นี้ มีความเป็นไปได้มากว่าเป็นการสร้างขึ้นมาคนต้าเซี่ยในสมัยโบราณ

แต่ว่า ตอนนี้เย่เซิ่งเทียนไม่สนใจที่จะคิดเรื่องเหล่านี้ จะออกไปได้ยังไงต่างหากที่เป็นเรื่องสำคัญที่สุด

“ลูกศิษย์ที่รัก รีบมาหาฉันทางนี้ มีเพียงฉันเท่านั้นที่ช่วยนายได้”

ภายในน้ำเสียงของปีศาจขนเขียวเต็มไปด้วยความหมายของความรู้สึกยินดีปรีดาในความโชคร้ายของคนอื่น

เย่เซิ่งเทียนไม่ได้สนใจมัน จัดการกับมือเลือดต่อไป

เสียงกระแทกชนจากที่พื้นดังมากขึ้นเรื่อยๆ เริ่มสั่นไหวขึ้นมา

ดูเหมือนว่าใช้เวลาไม่นาน สิ่งของที่อยู่ด้านล่างก็จะออกมาแล้ว

“หรือว่าที่เป็นหอผนึกปีศาจงั้นเหรอ？มีความแปลกประหลาดมากขนาดนี้”

เย่เซิ่งเทียนถูกมือเลือดมือหนึ่งจับไว้ ทันใดนั้นก็เจ็บข้อเท้าขึ้นมาระยะหนึ่ง เขารีบสับฆ่ามือเลือดทันที

สถานการณ์เช่นนี้ทำให้เขาตกใจ พลังของมือเลือดแข็งแกร่งจนถึงระดับที่สามารถสร้างความเจ็บปวดให้เขาได้แล้ว ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป มือเลือดวิวัฒนาการไม่หยุดหย่อน เขาก็จะต้านทานไว้ไม่ไหวแล้ว

“นี่มันสิ่งของบ้าบออะไรกันแน่！”