บทที่760 ความลับของเย่ว์อิ่นหลง

“งั้นพวกเราไปตระกูลไหนก่อน？”

เย่ว์อิ่นหลงถามอย่างสงสัย

“ตระกูลฉิน”

เย่เซิ่งเทียนพูดอย่างนิ่งๆว่า “ตระกูลฉินและตระกูลเซียวเป็นดองกัน ทั้งสองตระกูลนี้เป็นผู้นำของตระกูลลึกลับ คิดอยากจะจัดการตระกูลเก่าแก่ที่เหลือ จะต้องจัดการสองตระกูลนี้ก่อน ตระกูลเจี่ยงอยากจะแทนที่ตระกูลฉิน ตระกูลซุนและตระกูลฉินมีความแค้นกัน ตามตระกูลฉินตลอด ตระกูลเว่ยมีความแค้นกับตระกูลเจี่ยง ทำได้เพียงยืมใช้พละกำลังของตระกูลฉินมาต่อสู้กับตระกูลเจี่ยง ท่ามกลางความสัมพันธ์ที่สลับซับซ้อน นายพบเห็นอะไรบ้างไหม？”

เย่ว์อิ่นหลงยิ้มอย่างปีศาจร้าย “เมื่อเป็นเช่นนี้ดูเหมือนว่า ตระกูลซุนและตระกูลเจี่ยงมีบทบาทที่สำคัญในการจัดการตระกูลฉิน เหอะๆ ระหว่างตระกูลซุนและตระกูลเจี่ยง ถ้าหากสุ่มไฟเข้าไปอีก จุดไฟความแค้นระหว่างพวกเขา จะต้องต่อสู้กันอย่างเอาเป็นเอาตาย ขอเพียงแค่ตระกูลฉินเกิดความโกลาหล ตระกูลเจี่ยงจะต้องฉวยโอกาสตอนที่พละกำลังอ่อนแรงบุกเข้าไป และในเวลานั้น ก็ช่วงชิงตระกูลหานที่เป็นนกสองหัวมาได้ง่ายดายแล้ว ส่วนตระกูลกู่ ตอนนี้ยืนอยู่ฝั่งพวกเรา เมื่อมานับๆดูแล้ว เพิ่มตระกูลเจี่ยง ทางฝั่งเราก็ลากมาเป็นพวกได้สี่ตระกูล”

เย่เซิ่งเทียนก็ยิ้มและพูดว่า “ห้าตระกูล นายอย่าลืมตระกูลมู่แห่งหรดีในบรรดาห้าตระกูลสูงศักดิ์ จริงๆแล้วพละกำลังของตระกูลมู่แห่งหรดี สามารถเทียบเทียมกับตระกูลเก่าแก่ที่ยิ่งใหญ่ทั้งเจ็ดได้”

เย่ว์อิ่นหลงคิดๆแล้วก็พูดถามว่า “งั้นตระกูลเว่ยล่ะ？”

เย่เซิ่งเทียนพูดอย่างนิ่งๆว่า “ตระกูลเว่ยมีทางเลือกเหรอ？ตอนนี้ตระกูลเซียวถูกฉันบีบังคับให้อดทน แม้ว่าเป็นความตั้งใจของเหล่าเฒ่าประหลาดโบราณของตระกูลเซียว แต่นี่ก็เป็นสัญญาณที่ไม่ดี ระหว่างพวกเขา เป็นเพียงแค่การพัวพันทางผลประโยชน์ก็เท่านั้น ขอเพียงแค่ให้ผลประโยชน์ทั่วถึง ไม่กลัวว่าตระกูลเว่ยจะไม่มา ตระกูลเจี่ยงไม่ใช่ของดีอะไรเลย ยังทำเรื่องที่โหดร้ายผิดธรรมชาติของมนุษย์น้อยไปอีกเหรอ？ถึงตอนนั้นเราสามารถสัญญากับตระกูลเว่ยได้ว่า กำจัดตระกูลเจี่ยงเพื่อแก้แค้นให้ตระกูลเว่ย”

เย่ว์อิ่นหลงพูดด้วยสายตาที่แหลมคมว่า “พี่ เรื่องนี้ฉันไปทำเองนะ ฉันไปติดต่อกับตระกูลเว่ย”

เย่เซิ่งเทียนส่ายๆหน้า ยิ้มอย่างเยือกเย็นพร้อมพูดว่า “ฉันรู้ว่านายเป็นกังวลอะไร กลัวชื่อเสียงฉันเสียหาย เหอะ ชีวิตก็จะรักษาไว้ไม่อยู่แล้ว ฉันยังจะสนใจเรื่องชื่อเสียงเหรอ？ถ้าหากนายไประดับความเชื่อมั่นยังมากพอ ฉันไปดีกว่า”

และในเวลานี้ เสียงของปู่หอคอยก็ลอยออกมาแล้ว พูดอย่างตื่นเต้นว่า “พวกนายจะวางแผนจัดการใคร？พาฉันไปด้วยพาฉันไปด้วย”

เย่ว์อิ่นหลงตกใจยกใหญ่ พูดตะโกนว่า “ใคร？รนหาที่ตายเหรอ？”

เขาเพิ่งจะพูดจบ ถูกคนตบท้ายทอยไปฉาดหนึ่งแล้ว “ไอ้เด็กเปตร แกเป็นใครกัน？”

เงาร่างของปู่หอคอยปรากฏออกมา ใส่ชุดคลุมเต๋ม เหมือนเป็นตัวแทนของศาสนาถือคทา ลักษณะท่าทางที่ลึกซึ้งจนคาดเดาไม่ถูกพูดว่า “ไอ้เด็กเปตร เจอปู่หอคอยอย่างฉันไม่คุกเข่าโขลกศีรษะก็ถือว่าช่างมันเถอะ ยังมากล้าท้าทายฉัน ไม่มีคนอบรมสั่งสอน ”

เย่ว์อิ่นหลงโมโหแล้ว คิดอยากจะลงมือ แต่ถูกปู่หอคอยตบบนโต๊ะฉาดหนึ่ง