บทที่772 ผู้อยู่เบื้องหลังของฉันคือคุณชายเฉิน

เฮียโก่วมองไปที่เย่เซิ่งเทียนอย่างเหลือเชื่อ เผยความหวาดกลัวออกมาจากนัยน์ตา ไม่ว่ายังไงก็คิดไม่ถึง ว่าเย้เซิ่งเทียนจะกล้าฆ่าเขา ต่อหน้าท่านสาม！

กรอบแกรบ

เพียงแค่ได้ยินเสียงของกระดูกหัก เฮียโก่วกลายเป็นหมาที่ตายแล้วตัวหนึ่งทันที

หวงเหมาเห็นแล้วคอเย็นวาบ มีความรู้สึกเหมือนคอของตัวเองถูกบีบจนหักแล้ว

เฮียโก่วที่เมื่อกี้ยังด่าทออยู่เลย ทันใดนั้นก็กลายเป็นหมาตายตัวหนึ่ง โชคดีที่ตัวเองไม่ได้ยั่วยุให้ปีศาจตนนี้โมโห ไม่งั้นจุดจบของเฮียโก่วก็คือจุดจบของตัวเอง！

สีหน้าของท่านสามเปลี่ยนไปเล็กน้อย เผยเจตนาฆ่าออกมาจนหมดสิ้น พูดด้วยน้ำเสียงที่เยือกเย็นว่า “หักแขนขาของเขาให้หมด！”

พวกอันธพาลที่เผยใบหน้าอันดุร้ายที่ด้านหลังของเขา บุกเข้าไปยังเย่เซิ่งเทียนอย่างกับหมาบ้าคลั่งเลยทันที

“แม้ว่าแกจะเป็นผู้ที่ฝึกศิลปะการต่อสู้แล้วยังไงเหรอ？คนที่ล่วงเกินฉัน ไม่เคยมีจุดจบที่สวยเลย”

ท่านสามพูดเสียงขรึมและเยือกเย็น สายตาราวกับงูพิษ

“งั้นเหรอ？”

น้ำเสียงของเย่เซิ่งเทียนดังขึ้นข้างหูท่านสาม

ท่านสามขนพองสยองเกล้าทันที และก็มองไปยังเหล่าลูกน้องนั่นของเขาอีกครั้ง ล้มลงบนพื้นทั้งหมดทันที เขามองไม่ชัดเจนว่ามันเกิดอะไรขึ้น

พวกลูกน้องเหล่านั้นของเขายังไม่ทันลงมือ ก็ทุพพลภาพเลย！

แต่ละคนต่างก็ล้มลงกับพื้นทั้งนั้น ในเวลานี้ถึงจะร้องออกมาอย่างโอดครวญ ถ้าไม่แขกหักก็ขาหักแล้วว ล้มลงบนพื้นร้องเรียกหาพ่อหาแม่

เป็นเพียงเวลาชั่วพริบตาเดียว คนสิบกว่าคนที่เพิ่งจะบุกเข้าไปหาเย่เซิ่งเทียน ทุพพลภาพทันที！

หวงเหมามองอย่างตกใจจนพูดไม่ออก เกิดความคิดอย่างหนึ่งขึ้นมาในสมอง

ลูกน้องของท่านสามลงมือแล้ว

ลูกน้องของท่านสามเจ็บหนักแล้ว

“ตอนนี้ล่ะ？”

เหงื่อเย็นบนหน้าผากของท่านสาม เริ่มกลิ้งตกลงมาอย่างเห็นได้ด้วยตาเปล่า สีหน้าเปลี่ยนเป็นซีดขาว ไม้ค้ำที่ถืออยู่ในมือสั่นคลอนไม่หยุด

ยอดฝีมือ！

ยอดฝีมือแห่งบู๊！

มีเพียงยอดฝีมือแห่งบู๊ถึงจะทำได้！

นี่แม่งเป็นการมีอยู่ของแส่หาเรื่องแบบไหนกัน？