บทที่820 ชดใช้

ตูม！

ทุกคนรู้สึกเหมือนว่าสมองของตัวเองถูกฟ้าผ่าครู่หนึ่งแล้ว มองภาพฉากตรงหน้าอย่างเหลือเชื่อ

บอดี้การ์ดสิบกว่าคนนั่น ถูกฆ่าตายทันที！

นี่มันเป็นพละกำลังอะไรกัน？

นี่เป็นพลังพิเศษเหรอ？

มิน่าล่ะพวกเขาทั้งสองคนถึงไม่กลัว มีพละกำลังเช่นนี้ ยังจะกลัวอะไรอีก

“ผู้บำเพ็ญเพียร พวกคุณเป็นผู้บำเพ็ญเพียรในกองทัพเหรอ？”

ชายชรามองไปยังเย่เซิ่งเทียนและจ้านอู๋ซวงอย่างตื่นเต้น

คนอื่นไม่รู้ แต่เขารู้บางอย่างแล้ว

ตอนที่อยู่ในสนามรบปีนั้น มีเหล่านักบำเพ็ญเพียรแห่งโลกบู๊ที่แข็งแกร่งมาก โจมตีเทพสงครามทั่วทิศเหล่านั้นเผ่นหนีไป

เพียงแต่ว่าสิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นความลับของประเทศชาติ น้อยมากที่คนธรรมดาทั่วไปจะรู้ได้

เย่เซิ่งเทียนพยักหน้าแล้ว พูดกล่าวว่า “คุณ แล้วก็คนที่เหลือ พวกคุณออกไปก่อนเถอะ ทางเราไม่มีอะไรแล้ว”

กลุ่มผู้คนพยักหน้าทันที กลืนน้ำลายแล้ว

เมื่อกี้เป็นกังวลว่าเย่เซิ่งเทียนและจ้านอู๋ซวงจะเสียเปรียบ ตอนนี้เห็นสถานการณ์เช่นนี้ สองคนนี้ใช่ว่าจะเป็นผู้แข็งแกร่งที่สู้เจ้าถิ่นไม่ได้ ไม่จำเป็นเป็นกังวลพวกเขาเลย

ชายชราพูดอย่างตื่นเต้นว่า “โอเค ฉันเข้าใจ พวกเราอยู่ต่อก็จะเป็นภาระของพวกคุณทั้งสอง พวกเราไปก่อนนะ พวกคุณวางใจได้ พวกเราจะรีบติดต่อทางฝั่งสถานทูตทันที เพื่อเข้ามาช่วยเรื่องนี้ ทุกคนล้วนแต่เกลียดชังลูกหลานของพระเจ้าหวงและพระเจ้าเหยียนอย่างเรา เพราะงั้นอยู่ข้างนอกเราก็ต้องสามัคคีกันหน่อย จะให้บรรพบุรุษขายขี้หน้าไม่ได้”

ทันใดนั้น ชายชราก็ถูกคนผลักออกไปแล้ว

มีคนยกนิ้วโป้งให้เย่เซิ่งเทียนและจ้านอู๋ซวงมากมายแสดงให้เห็นว่าทำได้งดงามมาก

จะตามใจผู้มัอิทธิพลในประเทศอเมเหล่านี้ไม่ได้ มีเพียงตีให้เจ็บปวด ถึงจะให้บืเรียนในระยะยาวกับพวกเขาได้