บทที่878 เลือดเทพเผ่าซวนหยวน

ร่างกายของเย่เซิ่งเทียน เริ่มมีเสียงโครมครามดังขึ้น ดุจดั่งคลื่นทะเลซัดเข้าโขดหิน

เลือดเหมือนกำลังลุกไหม้

เหมือนกำลังเกิดการแปรผัน

แตกต่างกับการแปรผันสองครั้งแรก

เย่เซิ่งเทียนไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดเหมือนก่อนหน้านี้ แต่กลับรู้สึกอีกแบบ

เหมือนความรู้สึกสืบทอด

สืบทอดสายเลือดของบรรพบุรุษ

ในร่างกายเหมือนมีเสียงเมื่อครั้งโบราณดังขึ้น

เหมือนเสียงร้องของการเซ่นไหว้ ภาษาซับซ้อน ยากที่จะเข้าใจ

เย่เซิ่งเทียนฟังไม่ออก และไม่เข้าใจด้วย

เสียงนั้นไม่ค่อยชัดเจน ขาดๆหายๆ เหมือนคนพูดติดอ่างกำลังพูด

“หื้ม？น่าสนใจ น่าสนใจจริงๆ”

พญาดำเหมือนสัมผัสได้ถึงบางอย่าง จ้องมองเย่เซิ่งเทียน ทันใดนั้นก็ร้องดีใจ

นี่เป็นเลือดเทพเผ่าซวนหยวนกำลังตื่นภวังค์？

ไม่คิดว่าจะกระตุ้นให้ตื่นภวังค์ได้จริงๆ

เลือดเทพของเผ่าซวนหยวน ยากที่จะตื่นจริงๆ

พวกเขาทดลองมาหลายปี คนตายไปมากมาย แต่สุดท้ายตื่นภวังค์ได้แค่ไม่กี่คน

ตอนแรก เขาแค่อยากกระตุ้นเลือดเทพตระกูลเย่ในร่างกายของเย่เซิ่งเทียนให้ตื่นภวังค์ เพื่อเพิ่มความเป็นไปได้ในการตื่นภวังค์เลือดเทพเผ่าซวนหยวน

แต่ไม่คิดว่า เลือดเทพเผ่าซวนหยวนในตัวของเย่เซิ่งเทียนจะตื่นภวังค์ได้จริงๆ

นี่เป็นเรื่องบังเอิญจริงๆ

“หลายพันปีมานี้ นายเป็นหนูทดลองที่พวกข้าให้ความสำคัญมากที่สุด นายมักจะนำความตกตะลึงมาให้พวกเราจริงๆเลยนะ”

พญาดำเอ่ยชื่นชมโดยไม่ลังเล

แต่คำชื่นชมของเขากลับเหมือนนายพรานที่เอ่ยชื่นชมเหยื่อ

เหมือนผู้คนที่เห็นอาหารหน้าตาน่ากิน แล้วพูดว่า “น่ากินจริงๆ”

“รีบตื่นภวังค์เถอะ ให้ฉันได้ดู เลือดเทพของเผ่าซวนหยวนมีผลยังไงกันแน่”

พญาดำเหมือนคนโรคจิตคนหนึ่ง จ้องมองเย่เซิ่งเทียนด้วยสายตาอันเร่าร้อน

และเย่เซิ่งเทียนในตอนนั้น กลับไม่รับรู้ถึงสิ่งของโลกภายนอกอีกแล้ว

ในความคิดของเขาเหมือนถูกสิ่งของห่อหุ้มเอาไว้ ทะลุมิติไปยังโลกโบราณ เป็นยุครกร้าง

เป็นยุคที่มนุษย์ยังกินขมดื่มเลือดอยู่