บทที่944 ต่างคนต่างซ่อนคมเหลี่ยม

ขณะนั้นเองจงหยู่เพิ่งออกไปได้ไม่นาน

เจ้าบ้านตระกูลเซียวเซียวเทียนเฉิงยังไม่ทันได้คืนสติมาจากความตื่นตะลึง

เขารู้ดีถึงสภาพของจงหยู่ดี ก่อนหน้านี้ไอ้เฒ่าตัวนี้ไม่น่าจะอยู่ได้ถึงครบปี ตอนนี้กลับมาปรากฏตัวให้เห็นอย่างเสือแล่นมังกรโลด

โรคร้ายในตัวกลับหายหมด ดูมีพลังชีวิตคึกคักกว่าก่อนหน้านี้อีกไม่น้อย

ให้อยู่อีกสามสิบปีห้าสิบปีก็ดูไม่ใช่ปัญหา

นี่หากว่าทะลวงทะลุไปถึงแดนสะพานเทพ คงจะได้ต่ออายุกันยาวไปถึงสามร้อยปีมัง

“ไอ้คุณหลินเย่นั่น มีฝีมือด้านการแพทย์เก่งกาจขนาดนั้นเชียวหรือ？”

เซียวเทียนเฉิงยังให้สงสัยอยู่ไม่หาย แต่สภาพของจงหยู่ที่เห็นนั้นหลอกตาใครไม่ได้อยู่แล้ว

และขณะเดียวกันนั้นไอ้เฒ่านั่นยังบอกด้วย ยังไม่สามารถรู้ถึงที่มาที่ไปของหลินเย่นั่น อาจจะเป็นลูกศิษย์เฒ่าประหลาดไหนสักคน

นี่ก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้

ถึงยังไงในโลกนี้ นอกจากตระกูลลี้ลับแล้ว ก็ยังมีการมีชีวิตเป็นอยู่ของคนอีกบางจำพวก

ซ่อนเร้นเหล่าผู้แข็งแกร่งอยู่ไม่น้อย

ว่ากันที่สรวงสวรรค์ จัดว่ายิ่งใหญ่ไม่มีใดจะเปรียบแล้ว แต่ผู้ที่กล้าท้าทายกับสรวงสวรรค์ก็ยังไม่ใช่จะไม่มี

แค่เพียงคุณฟ้าสยบนั่น ก็ยังตั้งหน้าชนกับสรวงสวรรค์มาตลอด สรวงสวรรค์ก็ยังไม่สามารถล้มฝ่ายตรงข้ามนี้ให้ล่มสลายไปได้

เพราะฉะนั้น ถ้าหากว่าคุณหลินเย่นั่นเป็ลูกศิษย์ของเฒ่าประหลาดที่ปลีกเร้นตัวอยู่ ก็น่าเชื่อว่าจะเป็นไปได้

มิฉะนั้นก็คงไม่สามารถเล่นงานสิบสามเข็มผีทวนความตายไปได้

“ท่านเจ้าบ้าน คิดว่าไว้ใจได้ไหม？”