บทที่950 ภาษาฉาบฉวย

“เหนือกว่าแดนลอยเมฆ คือแดนฉ่องทิพย์ แล้วแดนฉ่องทิพย์ จะต้องฝึกยังไง？”

เย่เซิ่งเทียนเริ่มหนักใจ

แดนลอยเมฆเป็นเทพอารักษ์เสินฉาง ถ้างั้นแดนฉ่องทิพย์ หละ？

เห็นทีคงต้องหาเหล่าเฟิงมาถามดูละ

มี “ผู้ช่วย” ชั้นดีอย่างตระกูลเซียวนี่ ถ้าไม่ดูดเอามาให้ตระกูลเซียวแห้งไปเลย มันจะเป็นการผิดต่อตัวเองที่อุตส่าห์วางแผนมาอย่างแสนลำเค็ญนะ

“แดนฉ่องทิพย์？”

เหล่าเฟิงมองพิเคราะห์เย่เซิ่งเทียนด้วยสายตาสงสัย คนที่ถูกมองก็ยังดูโหวงเหวงเหมือนเดิม แต่ในอวัยวะสำคัญภายในทั้งห้ายกเว้นหัวใจ อีกสี่อวัยวะนั้นเห็นมีเป็นจุดสว่างใสเล็ก ๆ สี่จุด

นี่คือสัญลักษณ์ของเสินฉางสี่ชั้น เสินฉางเมื่อมีเทพอารักษ์แล้ว ก็จะปรากฏมีจุดแสงให้เห็น

เพียงแต่ว่า คนส่วนใหญ่จะเก็บซ่อนจุดแสงนี้ขึ้น เพื่อปกปิดไม่ให้ใครรู้

ดูทีว่าเย่เซิ่งเทียนคนนี้จะไม่รู้จักวิธีการเก็บซ่อนจุดแสงนี้

“คุณชายเย่ คุณทะลวงเปิดเสินฉางธาตุทองสำเร็จแล้ว？”

เย่เซิ่งเทียนในท่าทีที่ดูใสซื่อ เอามือเกาหัว พูดด้วยยิ้มน้อย ๆ ว่า “เพิ่งจะสำเร็จ ฉันรู้สึกว่าคงใช้เวลาอีกไม่นาน เสินฉางธาตุไฟฉันก็จะต้องทะลวงเปิดได้ ด้วยเหตุนี้ฉันจึงได้มาขอถามท่านเฟิง อยากรู้ว่าแดนฉ่องทิพย์ต้องฝึกอย่างไร”

เหล่าเฟิงแม้ในใจดูแคลนเย่เซิ่งเทียนอยู่ แต่ก็อดไม่ได้ที่จะต้องทึ่งกับความอัจฉริยะในการฝึกวิชาของเขา

ความอัจฉริยะขนาดนี้ คำว่าพรสวรรค์คงไม่สามารถใช้มาเปรียบเปรยได้

มันเป็นความพิสดารแท้ ๆ

ใช้เทียบกับพวกตัวประหลาดมหัศจรรย์ระดับติดบอร์ดยอดคนวัยฉกรรจ์ของพวกตระกูลลี้ลับได้เลย！

แต่ทว่า ถึงให้เป็นขนาดตัวประหลาดมหัศจรรย์แล้วจะยังไง？

มันก็เป็นแค่เพียงหนูทดลองที่น่าสงสารเท่านั้นเอง

สุดท้ายก็กลายเป็นชุดประดับเข้าพิธีให้เจ้าบ้าน

เหล่าเฟิงผงกหัวพูดว่า “แดนลอยเมฆคือการฝึกจิตเทพอารักษ์เสินฉาง ส่วนแดนฉ่องทิพย์ ก็คือการรวมเสินฉางทั้งห้าธาตุเข้าด้วยกัน ห้าจิตวิญญาณรวมเป็นหนึ่งเดียว”

“ผสานรวมเข้ากันอีกครั้งงั้นหรือ？”

เย่เซิ่งเทียนไม่เข้าใจ