ตอนที่ 102 ลูกชายของผมทำอะไรผิด

"หยู่เอ๋อร์ หยู่เอ๋อร์ของพ่อ!"

หนานกงหัวกอดศพหนานกงหยู่ และร้องไห้จนแทบจะขาดใจ

ลูกชายของเขาตายไปแล้ว และศพก็ถูกโยนทิ้งต่อหน้าเขาเหมือนขยะ และไม่มีแม้แต่ศีรษะ

รู้สึกโกรธจนตาแทบถลนออกมา!

คนผมขาวส่งคนผมดำ

ความเจ็บปวดที่บีบคั้นหัวใจเช่นนี้ ทำให้เขาเสียสติ จ้องเย่เซิ่งเทียนจนตาแทบถลนออกมาจากเบ้า

"คุณฆ่าลูกชายผม ผมจะให้คุณชดใช้ด้วยชีวิต!!"

ดวงตาของ หนานกงหัวแดงก่ำ "เด็ก ๆ ฆ่ามันซะ!!"

"หนานกงหัว คุณอยากรนหาความตายหรือ?"

เกาเจี๋ยเดินเข้ามา แล้วกล่าวอย่างเย็นชาว่า "คุณรู้อยู่แก่ใจว่าลูกชายของคุณทำอะไรลงไป ตอนนี้แค่ฆ่าเขา ถือเป็นความเมตตาปรานีต่อตระกูลหนานกงของคุณแล้ว รีบไปขอโทษประธานหวางที่บริษัทบริษัทหัวหยวน และชี้แจงทุกอย่างผ่านโลกโซเชียล แล้วจะสามารถรักษาชีวิตของคนทั้งตระกูลหนานกงได้"

"เพราะอะไร? เพราะอะไร!!!"

หนานกงหัวคำรามด้วยความโกรธ!

เขามองเกาเจี๋ยอย่างดุเดือด "เลขาเกา ลูกชายของผมตายแล้ว ลูกชายของผมตายแล้ว!! คุณยังให้ผมขอโทษหวางซีอีก ทำไม!!! วันนี้แม้ว่าเจ้าเทพจะมาเอง ผมก็จะฆ่าเย่เซิ่งเทียนเพื่อแค้นให้ลูกชายของผม!!!"

"หยู่เอ๋อร์ หยู่เอ๋อร์ของแม่"

หวาเหม่ยเหรินที่เพิ่งฟื้น เมื่อเห็นศพหัวขาดของหนานกงหยู่ เธอร้องไห้อย่างบ้าคลั่ง

"ฆ่า ฆ่าพวกมัน ฆ่าพวกมัน!"

หนานกงหัวบ้าไปแล้ว เพราะนี่คือลูกชายคนโตของเขา ทายาทผู้สืบทอดที่เขาทุ่มเทฝึกฝนอย่างหนัก

ตอนนี้ตายไปแล้ว!

ไม่มีแม้แต่ศีรษะ

เขาต้องการแก้แค้น เขาจะทำทุกวิถีทางเพื่อแก้แค้นให้ลูกชาย โดยไม่คำนึงถึงว่าจะต้องสูญเสียอะไร!

"หนานกงหัว คุณกำลังรนหาความตาย!"

เกาเจี๋ยรู้สึกโมโหมาก หนานกงหยู่ใส่ร้ายภรรยาของเจ้าเทพ และสร้างเรื่องราวใหญ่โตบนโลกโซเชียล โดยไม่ให้ทางรอดแก่ภรรยาของเจ้าเทพเลย

การตายของหนานกงหยู่นั้น เป็นเรื่องที่สมควรแล้ว

และหนานกงหัวในฐานะคนที่รู้รายละเอียดของเหตุการณ์ ไม่เพียงไม่มีร่องรอยความสำนึกผิด แต่กลับต้องการจัดการเจ้าเทพ เพื่อล้างแค้นให้หนานกงหยู่