ตอนที่ 110 เจ้าเทพ ชีวิตของผมเป็นของคุณ

"ไม่เป็นไร ในที่สุดก็ไม่เป็นไรแล้ว"

หลันรั่วรั่วกระโดดสองครั้งด้วยความตื่นเต้น: "พี่ซี พวกเราโดนใส่ร้าย เลขาเวินตรวจสอบเรื่องนี้ด้วยตัวเอง ฉันรักเลขาเวินมากจริงๆ"

หวางซีพูดอย่างตื่นเต้นว่า: "ฉันก็ว่า เจ้าเทพยุติธรรมมาก เขาไม่มีทางปล่อยให้เรื่องราวแบบนี้เกิดขึ้น มือสะอาดไม่จำเป็นต้องล้าง ตระกูลหนานกงหาเรื่องใส่ตัวเอง ก็โทษคนอื่นไม่ได้หรอก ไม่เห็นที่สำนักงานจ่งตูพูดเหรอ ตระกูลหนานกงนิสัยที่โฉดชั่วเสมือนหมาป่า อยากใช้วิธีการแบบนี้ครอบครองประโยชน์ของเมืองใหม่"

หลังจากที่พูดจบ หวางซีก็ถอนหายใจอีกครั้งและพูดว่า: "ถ้ามีโอกาส ฉันจะต้องขอบคุณเจ้าเทพดีๆ น่าเสียดาย ที่ฉันไม่เคยเจอหน้าเจ้าเทพ ก็ไม่รู้ว่าเจ้าเทพหน้าตาเป็นยังไง"

หลันรั่วรั่วกะพริบตาพูดว่า: "พี่ซี เลขาเวินเป็นตัวแทนของเจ้าเทพไม่ใช่เหรอ? พวกเราขอบคุณเลขาเวิน ก็เทียบเท่ากับว่าขอบคุณเจ้าเทพ"

หวางซีพยักหน้าพูดว่า: "ใช่แล้ว รั่วรั่วเธอจัดเตรียมงานเลี้ยง ฉันจะไปเชิญเลขาเวินเอง คราวนี้ต้องขอบคุณคนอื่นเขาดีๆ ไม่อย่างนั้นบริษัทของพวกเราก็ไม่มีแล้วจริงๆ"

"ได้ พี่ซี ฉันจะไปเดี๋ยวนี้แหละ"

หลันรั่วรั่วครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง และพูดอย่างลับๆล่อๆว่า: "พี่ซี ฉันคิดว่าพี่เขยก็ไม่ธรรมดานะ เขามีความสัมพันธ์ที่ดีกับเกาเจี๋ย ทางนี้เกิดเรื่องปุ๊บ ทางเกาเจี๋ยก็จัดการได้ปั๊บ"

"เขาน่ะ ทำอะไรก็ไม่ได้เรื่อง ก็แค่มีเพื่อนอย่างเกาเจี๋ย ฉันก็จะเชิญเกาเจี๋ยด้วย เขาช่วยเหลือพวกเรามากมาย ฉันยังไม่มีเวลาขอบคุณเขาเลย"

หวางซีคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นจึงโทรหาเย่เซิ่งเทียน และพูดว่า: "เซิ่งเทียน นายโทรเชิญเกาเจี๋ยหน่อย พวกเราขอบคุณคนอื่นเขาดีๆ"

เย่เซิ่งเทียนพูดด้วยความแปลกใจว่า: "ซีเอ๋อร์ เธอเชิญด้วยตัวเองเถอะ ฉันเชิญเกาเจี๋ยไม่มีทางมา"

หวางซีบ่นพึมพำ: "นายว่านายนะ เรื่องแค่นี้ก็จัดการไม่ได้ เอาล่ะ ฉันไปเชิญเอง ตอนนี้นายอยู่ที่ไหน?"

เย่เซิ่งเทียนพูดด้วยรอยยิ้มว่า: "ฉันอยู่กับเจ้าห้านะ กำลังจ่ายค่าชดเชยให้กับญาติพี่น้อง ฉันไม่ได้ว่างอยู่นะ"

หวางซีพูดอย่างโกรธเคืองว่า: "ได้ๆๆๆ เห็นแก่ที่นายยังรู้จักข้อบกพร่องของตัวเอง ครั้งนี้ฉันก็ไม่ด่านายแล้ว แค่นี้แหละฉันวางสายแล้ว คืนนี้นายก็มาด้วย"

หลังจากที่วางสาย เย่เซิ่งเทียนยิ้มอย่างช่วยไม่ได้