ตอนที่ 129 อับอายขายหน้าเร็วเกินไป

คุณท่านฟางไม่หายใจแล้ว

"พ่อค่ะ"

ฟางหยวนนิ่งอึ้ง น้ำตาไหลไหลอาบแก้ม

แม้ว่าเธอรู้ว่าหลายปีมานี้ พ่อเหมือนตายทั้งเป็น และเจ็บปวดเป็นอย่างมาก

แต่เขามีชีวิตอยู่ ตัวเองยังมีพ่อนะ

"แกฆ่าไอ้ฟาง แกรนหาที่ตาย แกรนหาที่ตาย!"

หัวเวิ่นยีตกตะลึงพรึงเพริดก่อน ต่อจากนั้นแสดงท่าทางหงุดหงิดไม่พอใจ

หลายปีมานี้ คุณท่านฟางภายใต้การปรับความสมดุลของเขา ถึงได้รักษาชีวิตไว้ได้

ตอนนี้ กลับถูกเด็กกะโปโลฆ่าตาย!

นี่เป็นการท้าทายเขา เป็นการดูถูกเขา!!

"ร้องไห้ทำไม พ่อของคุณยังมีชีวิตอยู่"

เย่เซิ่งเทียนทั้งโกรธทั้งตลก มองดูหัวเวิ่นยีแวบหนึ่งและพูดว่า: "ตาแก่ เห็นแก่ที่นายดูแลคุณท่านฟางด้วยความจริงใจ ฉันจะให้นายดูว่าเข็มสุดท้ายนี้จะใช้ยังไง"

ฟางหยวนนิ่งอึ้ง

พ่อไม่ได้ตาย?

แต่ทั้งที่เขาไม่ได้หายใจแล้วนะ

ร่างกายก็แข็งทื่อแล้ว

จะไม่ตายได้อย่างไร?

หัวเวิ่นยีกลับพูดอย่างเอาจริงเอาจังอย่างออกนอกหน้า: "ฉันไม่สนใจว่าแกเป็นใคร ฉันไม่สนว่าแกมีภูมิหลังอย่างไร วันนี้ ถ้าไอ้ฟางตาย ฉันจะจัดการแกอย่างแน่นอน!!"

เย่เซิ่งเทียนไม่ได้สนใจ หยิบเข็มเงินขนาดเก้านิ้วอันที่สามขึ้นมา ฝั่งลงในจุดเทียนฝู่ของคุณท่านฟาง

[จุดเทียนฝู่ เส้นลมปราณมือไท่อินปอด คือจุดฝังเข็มบริเวณต้นแขนด้านใน อยู่ตรงขอบด้านเรเดียลของกล้ามเนื้อไบเซ็ปส์]

"ก่อกวน ก่อกวนชัดๆ ยังบอกว่าแกไม่ใช่ฆาตกรอีก!!!"

หัวเวิ่นยีบันดาลโทสะอย่างเต็มที่ โกรธจนหน้าบูดหน้าบึ้ง และพูดอย่างเยือกเย็นว่า: "ใช้เข็มกับจุดเสินถิงและจุดเสินฉาง ก็คือฆ่าคนแล้ว ตอนนี้แกยังใช้เข็มกับจุดเทียนฝู่ของไอ้ฟาง แกกลัวว่าไอ้ฟางจะไม่ตายเหรอ!!! แกปล่อยฉัน วันนี้ ฉันต้องสั่งสอนแกด้วยตัวเอง แกบอกฉันมาว่าใครสอนทักษะทางการแพทย์ให้กับแก ฉันจะทำให้ทั้งสำนักของพวกแกชดใช้กรรมทั้งหมด!!"

เย่เซิ่งเทียนหลับตาลง นิ้วชี้และนิ้วโป้งของมือขวาเริ่มปั่นเข็มเงินที่ฝั่งเข้าไปในจุดเทียนฝู่

อาการป่วยของคุณท่านฟางไม่ได้ธรรมดาเพียงแค่รู้สึกเจ็บปวดเส้นประสาทขยายกว้างอย่างไม่สิ้นสุด แต่เป็นเกิดปัญหากับความมีชีวิตชีวาทั้งหมด