ตอนที่ 15 ทำไมถึงเป็นเย่เซิ่งเทียน

นายหญิงใหญ่หวาง หวางหงและหวางเอี๋ยน เหมือนคนโง่ ตกตะลึงเป็นอย่างมาก

ตกใจ สับสน หวาดกลัว อารมณ์ต่างๆ ปรากฏขึ้นบนหน้าทั้งสามคนทันที

เย่เซิ่งเทียนสวมชุดสูทตัวตรง ในมือมีช่อกุหลาบ เดินผ่านหน้าทั้งสามคนไป

ไม่แม้แต่จะเหลียวมอง

ทำไมเจ้าบ่าวถึงเป็นเย่เซิ่งเทียน!!

เป็นไปไม่ได้

นี่เป็นงานแต่งของเจ้าเทพชัดๆ!

อย่าบอกนะว่า......

นายหญิงใหญ่หวางเริ่มสั่นขึ้นมา เธอทำอะไรรู้ดีอยู่แก่ใจ

หวางหงเหมือนเจอผี ตกใจจนอ้าปากค้างอยู่นาน ก็ยังตั้งสติไม่ได้

หวางเอี๋ยนเข่าอ่อน ทรุดลงบนพื้น

ความคิดอันน่ากลัวผุดขึ้นมา

พวกเขาไม่อยากเชื่อ แต่นี่คือเรื่องจริง

เย่เซิ่งเทียน คือเจ้าเทพ!!!

เย่เซิ่งเทียน คือเจ้าเทพ!

ความจริง ตบปากพวกเขาอย่างแรง!

ทันใดนั้น พวกเขาเสียใจจนอยากฆ่าตัวตาย

เดิมทีตระกูลหวางจะยิ่งใหญ่ กลายเป็นตระกูลอันดับต้นๆ ในประเทศ อยู่อีกแค่ไม่ไกล

แต่พวกเขาฝังโอกาสด้วยมือตัวเอง

ไม่เพียงแค่นั้น ยังดูหมิ่นหวางซีครั้งแล้วครั้งเล่า และยังไล่หวางซีออกจากตระกูลด้วย

ล่วงเกินเย่เซิ่งเทียนเป็นอย่างมาก!

ถ้าดีกับหวางซีสักนิด ถึงเป็นแค่การแสร้งทำ ก็คงไม่มีสภาพเหมือนตอนนี้......

นายหญิงใหญ่หวางพูดอย่างอกสั่นขวัญแขวน "ทำไม......เย่เซิ่งเทียนเป็นเจ้าเทพ เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด"

"ฉันให้คนทารุณซือซือ เย่เซิ่งเทียนต้องฆ่าฉันแน่"

หวางเอี๋ยนตกใจจนจะบ้า เรื่องที่เธอทำ เย่เซิ่งเทียนคงไม่ปล่อยตัวเองไป

"ฉันแก่จนเลอะเลือนจริงๆ"

นายหญิงใหญ่หวางตบปากตัวเองอย่างแรง

น่าเสียดาย สายไปเสียแล้ว!

ทันใดนั้น หวางหงพูดอย่างดีใจ "นี่เป็นเรื่องดี ไม่ว่ายังไง หวางซีเป็นคนตระกูลหวาง เย่เซิ่งเทียนเป็นลูกเขยของตระกูลหวาง!"

นายหญิงใหญ่หวางสีหน้าเศร้า "แต่เราล่วงเกินเย่เซิ่งเทียนกับหวางซีเยอะมาก"

หวางหงพูดเนิบๆ ว่า "ถึงหวางซีจะเคียดแค้น แต่ก็เป็นคนตระกูลหวาง แม่อย่าลืมสิ ความปรารถนาสูงสุด ก่อนที่น้องรองจะตาย ก็คือสามารถฝังศพลงในสุสาน วางป้ายวิญญาณไว้ในหอบรรพบุรุษ หวางซีวิงวอนมาหลายปี แต่แม่ไม่ยอมมาตลอด"

นายหญิงใหญ่หวางตระหนักได้ทันที "โชคดีที่ฉันไม่ยอมให้เจ้าสองฝังศพในสุสาน ใช่ ใช้วิธีนี้แหละ ไม่ต้องกลัวว่าหวางซีจะไม่ทำตาม"

หวางหงมั่นใจมาก "แค่เราไม่เสียดายสิ่งที่ต้องทุ่มลงไป เป็นฝ่ายอ่อนข้อ ยอมรับผิด ความคิดเห็นของสังคมก็จะอยู่ฝั่งเรา"

นายหญิงใหญ่หวางพูดอย่างปลื้มใจ "เราโผล่หน้าเข้าไปก่อน ไม่ว่ายังไงเราก็เป็นญาติฝ่ายหวางซี ไม่ต้องกลัวว่าจะไม่โดนประจบ"

ทั้งสามคนรีบเข้าไปทันที

พนักงานรั้งเอาไว้ แผดเสียงออกมาว่า "พวกคุณจะทำอะไร ถอยไปเลย"

หวางเอี๋ยนด่าอย่างเหิมเกริมว่า "แกตาบอดหรือไง เราเป็นญาติฝ่ายเจ้าสาวนะ"

พูดพลาง ก็บุกเข้าไปอย่างเหิมเกริมมาก

พนักงานเตะหวางเอี๋ยนจนล้ม และให้คนหามออกไป

พูดอย่างไม่สบอารมณ์ว่า "ไม่ดูการกระทำของตัวเองบ้าง กล้าแอบอ้างว่าเป็นญาติฝ่ายคุณนายของเจ้าเทพ"

ตอนนี้ เย่เซิ่งเทียนคุกเข่าข้างหนึ่งลงบนพื้น พูดด้วยความรู้สึกลึกซึ้งว่า "ซีเอ๋อร์ งานแต่งนี้ เป็นเซอร์ไพรส์ที่เตรียมให้คุณ ชอบไหม"

หวางซีช็อกไป มองเย่เซิ่งเทียนอย่างอึ้งๆ

เธอไม่อยากเชื่อ งานแต่งที่เป็นที่สนใจขนาดนี้ เป็นงานแต่งของตัวเอง!

ผู้หญิงที่ผู้หญิงนับไม่ถ้วนอิจฉา ที่แท้คือตัวเอง

เธอปิดปากร้องไห้

เธอรอวินาทีนี้มาสี่ปีเต็มๆ!

เย่เซิ่งเทียนอุ้มเธอขึ้นมา แล้วพูดอย่างอ่อนโยนว่า "เราเข้าไปกันเถอะ ทุกคนรออวยพรเราอยู่"

หวางซีพยักหน้า น้ำตานองหน้า

ในห้องโถงงานแต่ง

ทุกคนกำลังรอการมาถึงของเจ้าเทพกับเจ้าสาว

"ทำไมไม่ใช่ลูกสาวของตระกูลหมิง ไม่งั้นตระกูลหมิงคงได้กลายเป็นตระกูลอันดับต้นๆ ทั้งประเทศ"

หมิงชุนชิวส่ายหน้าอย่างเสียดาย น้ำเสียงเต็มไปด้วยความอิจฉา

ถ้าได้เกี่ยวดองกับเจ้าเทพ เจริญรุ่งเรืองและมีอำนาจไปร้อยปี ทำอะไรได้อย่างง่ายดาย

คนอื่นต่างพากันกลุ้มใจ ที่ไม่โชคดีแบบนั้น

ซุนคุนผู้นำตระกูลซุน พูดติดตลกว่า "ท่านหมิง ตระกูลหมิงจะกลายเป็นตระกูลอันดับต้นๆ ในห้ามณฑลในเจียงหนานแล้ว คุณยังไม่พอใจเหรอ"

หมิงชุนชิวพูดอย่างภาคภูมิใจว่า "ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก"