ตอนที่ 150 งั้นแกก็ไปตายซะ

หมิงฮุยคุกเข่าอยู่บนพื้น ตบหน้าตัวเองแรงๆ เลือดไหลจากมุมปาก ยังคงไม่หยุด

"ปีนั้น ถ้าฉันแข็งแกร่งกว่านี้บ้าง ถ้าฉันขัดขวางพวกเขา แม่ของนายก็ไม่มีทางตาย นายก็ไม่ต้องลำบากขนาดนี้ ฉันไร้ความสามารถ ฉันไร้ประโยชน์ เซิ่งเทียน ขอโทษ ขอโทษด้วย"

หมิงหวงน้ำตานองหน้า

เย่เซิ่งเทียนไม่ได้เห็นใจเลยสักนิด

คนตระกูลหมิง ไม่มีค่าที่จะเห็นใจ!

ปีนั้น หมิงหวงมีความสัมพันธ์ที่ดีที่สุดกับแม่ และก็รักตัวเองมาก แต่เขารู้ว่าหมิงชุนชิวสองพ่อลูกจะทำร้ายแม่ เขายังคงไม่ลุกขึ้นมา

แม้ว่าเขาจะไม่กล้าขัดขวางพวกเขา เตือนหน่อยก็ดี อย่างมากตัวเองและแม่ออกจากตระกูลหมิงตั้งแต่นั้น แต่ว่า เขาไม่ได้ทำ เขามองดูทุกอย่างเกิดขึ้นกับตาตัวเอง มองดูแม่ถูกหมิงฮุยแทงกับตาตัวเอง!!

ตอนนี้แกรู้ผิด ตอนนี้แกเสียใจ ตอนนี้แกรู้สึกว่าผิดต่อแม่ของฉัน ก่อนหน้านี้แกทำอะไรอยู่! ก่อนหน้านี้แกทำอะไรอยู่!

หน้าอกของเย่เซิ่งเทียนขึ้นลงอย่างรุนแรง ในดวงตาเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอย จ้องมองหมิงหวงอย่างเยือกเย็น

"เซิ่งเทียน ฉันรู้ว่า นายไม่มีวันให้อภัยฉันได้ น้องสาวก็ไม่มีวันนอนตายตาไม่หลับ แต่ว่า ฉันเสียใจนะ ฉันทุกข์ทรมานทุกวัน เซิ่งเทียน ฉันไม่ขอให้นายยกโทษให้ฉัน ฉันขอแค่นาย ให้โอกาสฉันครั้งหนึ่ง ให้ฉันได้ชดใช้ให้นาย ให้โอกาสฉันเถอะ เซิ่งเทียน"

หมิงหวงร้องไห้จนแทบจะขาดใจ เขาเสียใจมาก ทำไมปีนั้นไม่ได้ลุกขึ้นมา ทำไมไม่ได้ขัดขวางพวกเขา

ถ้าหากปีนั้นตัวเองลุกขึ้นมา บางทีน้องสาวก็ไม่มีทางตาย บางทีก็ไม่มีทางเกิดโศกนาฏกรรม

แต่ว่าตัวเองไม่กล้าลุกขึ้นมา ไม่กล้าขัดขวางพวกเขา!!

เขาหวังเป็นอย่างมาก ตอนนั้นตัวเองไปตายแทนน้องสาว แต่ตัวเองท้อถอย หวาดกลัว ถูกพ่อและพี่ชายข่มขู่ ไม่กล้าแม้แต่จะเปิดเผยข้อมูลให้กับน้องสาว