ตอนที่ 158 ทำไมต้องรับคำขอโทษของแกด้วย?

"ฉัน ฉัน......"

หานยู่หงกลัวจนร้องไห้ รีบคุกเข่าอยู่บนพื้น คำนับก้มกราบขอความเมตตาอย่างไม่หยุดหย่อน!

นี่ก็คือคุณเย่ผู้ลึกลับเป็นอย่างมากคนนั้นที่เหวินชิงเคยบอกกับตัวเองเหรอ?

แต่ฉันมีเรื่องกับเขา

ควรทำยังไง ควรทำยังไง

เย่เซิ่งเทียนไม่ได้สนใจหลินจื้อเผิงทั้งสาม หันหน้าไปทางข่งซิ่วซิ่ว และพูดด้วยรอยยิ้มว่า: "เธอจะแนะนำรถราคาสองล้านหกแสนหกหมื่นคันนั้นให้ฉันได้ไหม?"

"หา?"

ข่งซิ่วซิ่วก็กลัวจนจะร้องไห้ มองไปทางเย่เซิ่งเทียนด้วยความตกใจ

เธอไม่รู้ว่าควรทำยังไงดี

ฉันแค่เด็กฝึกงานคนหนึ่ง คนที่ขนาดหลินจื้อเผิงคนเหล่านี้ก็ต้องคุกเข่าลงขอความเมตตา จะให้ฉันแนะนำรถให้กับเขางั้นเหรอ?

นี่ ฉันควรทำยังไง?

"งั้น งั้นก็ได้ค่ะ"

ข่งซิ่วซิ่วพูดอย่างระมัดระวัง ต่อให้เธอไร้เดียงสาแค่ไหน ก็รู้ว่าคุณเย่คนนี้เป็นคนใหญ่โตมากอย่างแน่นอน คนที่ไม่ได้พูดสักคำก็ทำให้หลินจื้อเผิงกลัวจนคุกเข่าลงขอโทษ จะเป็นคนธรรมดาได้อย่างไร

พระเจ้า บิลแรกของฉัน ไม่นึกเลยว่าจะเป็นคนใหญ่คนโตคนนี้

ถ้าฉันแนะนำเขาไม่พอใจจะทำยังไง?

ในใจของข่งซิ่วซิ่วคิดฟุ้งซ่าน ทั้งตกใจทั้งกลัว ราวกับหนูทดลองที่หวาดกลัว พาเย่เซิ่งเทียนไปที่ รถBMW M760ด้วยความกลัวจนใจเต้นรัว

"รถ รถคันนี้ดี ดีมาก มัน......"

ข่งซิ่วซิ่วกังวลจนแทบจะร้องไห้ คราวนี้ในสมองของเธอก็ว่างเปล่าไปหมด ลืมทุกอย่างไปหมด ไม่รู้ควรจะพูดอะไร มองไปทางเย่เซิ่งเทียนอย่างกังวลใจ

"ไม่เป็นไร เธอทำดีมาก ก็มันนี่แหละ"

เย่เซิ่งเทียนกล่าวด้วยรอยยิ้ม

ท่าทีที่เธอปฏิบัติต่อฉันดี ฉันก็ย่อมดีต่อเธอด้วยเป็นธรรมดา

แกพูดจาหยาบคายกับฉัน ถ้าอย่างนั้นความโกรธของฉัน แกก็ต้องทนรับได้